บทที่ 2128 คิดให้รอบคอบ

ภายในห้องประชุม ทุกคนต่างทำตัวไม่ถูก

บางคนสูบบุหรี่ บางคนเกาหู แต่ละคนต่างแสดงทีท่าอาการกระวนกระวายใจ

"ผมแนะนำว่าให้รีบส่งคนไปที่ทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปดเพื่อตั้งแนวป้องกันคนที่มาจากเกาะเสินหั่ว!" หยวนซิงกล่าวขึ้นอย่างเคร่งขรึม

"ตั้งแนวป้องกันที่ทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปด? คุณกำลังล้อเล่นหรือเปล่า? คุณคิดว่าเทพอัคคีจัดการได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ที่ใช้แค่อำนาจของหยางหัวก็สามารถป้องกันพวกเขาได้! เกรงว่าคงยื้อเวลาไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวด้วยซ้ำ!"

จางฉีเย่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

"เส้นเดียวไม่ได้ก็สองเส้น สองเส้นไม่ได้ก็สามเส้น! เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว นอกจากการเผชิญหน้า เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!" หยวนซิงกล่าว

"วิธีการของคุณเป็นการส่งคนไปตายเปล่าเท่านั้น! ไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด และก็ไม่สามารถยื้อเวลาอะไรได้เลยด้วย" จางฉีเย่กล่าว

"แล้วคุณมีวิธีการอะไร?" หยวนซิงโมโหจนจ้องจางฉีเย่ตาเขม็ง

จางฉีเย่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและส่ายหน้า "ผมคิดว่าตอนนี้เราไม่มีวิธีไหนที่สามารถยื้อเวลาหรือหยุดยั้งการมาถึงของเทพอัคคีได้ สิ่งเดียวที่เราทำได้คือออกไปจากที่นี่และทิ้งเจียงเฉินไปก่อนชั่วคราว!"

"ทิ้งไป?"

"ทำอย่างนั้นได้ยังไง? ให้เราหนีไป?"

"ไม่ได้! ไม่มีทาง!"

ทุกคนต่างพากันปฏิเสธ

"แต่ตอนนี้นอกจากยอมแพ้ พวกคุณก็ไม่มีหนทางอื่น! นอกจากหมอเทวดาหลินแล้ว ไม่มีใครสามารถรับมือกับเทพอัคคีได้เลย อีกอย่างยอดฝีมือที่แข็งแกร่งของเกาะเสินหั่วมารวมตัวกัน เราจะเอาอะไรไปสู้กับพวกเขา?" จางฉีเย่กล่าว "หรือพวกคุณคิดจะตายลงด้วยเงื้อมมือของเทพอัคคีอย่างนั้นเหรอ?"

ทุกคนต่างไม่พูดอะไร

สถานการณ์ในตอนนี้ช่างทำให้ทุกคนต่างหมดหวังเหลือเกิน

บรรยากาศภายในห้องประชุมเป็นไปอย่างเคร่งเครียดและกดดัน

หลินหยางเอามือไพล่หลังและยืนอยู่อย่างเงียบๆ ตรงหน้าโต๊ะในห้องประชุม พร้อมกับหลับตาลงเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

เวลาผ่านไปเขาก็สูดหายใจพร้อมกับกล่าว "ในเมื่อทุกคนไม่มีทางที่ดีกว่านี้ งั้นก็ทำตามแผนการที่ผมคิดไว้แล้วกัน"

เมื่อพูดจบทุกคนก็ต่างมองไปที่หลินหยาง

"ประธานหลิน! คุณมีแผนการอะไรเหรอครับ?" ชวี่เทียนซักถาม

"ไม่ต้องถาม ฟังนะ รีบจัดงานเลี้ยงขึ้น ผมจะดูแลต้อนรับเทพอัคคีและสถานที่ก็จัดขึ้นบริเวณใกล้เคียงกับเส้นถนนทางหลวง!"