บทที่ 2130 ปัดโธ่!

สภาพอันน่าเวทนาของธิดาศักดิ์สิทธิ์ทำให้ทุกคนหวาดกลัว

ไม่มีใครคาดคิดว่าเทพอัคคีจะกล้าลงมือกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้ขนาดนี้

เพราะเธอเป็นลูกศิษย์ที่เขาได้ฝึกฝนมากับมือตัวเอง!

ทุกคนในหยางหัวต่างคิดว่ามันน่าเหลือเชื่อมาก

และเมื่อท่านเทพอัคคีนำผู้คนเข้าไปในหมู่บ้าน สายตาของหลินหยางก็จ้องเขม็งอย่างไม่ละสายตา

ร่างกายของธิดาศักดิ์สิทธิ์แตกสลายอย่างสมบูรณ์ แม้เธอไม่ได้ถูกละเมิด แต่แขนขาของเธอหักลงทั้งหมด ไม่มีบริเวณที่ไม่บุบสลายบนร่างกายของเธอ และร่างกายของเธอถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง ไม่เพียงแค่นั้น เธอยังถูกป้อนยาพิษและเธอต้องเจ็บปวดอย่างสาหัสในขณะนี้ ซึ่งเลวร้ายยิ่งกว่าความตายเสียอีก

หลินหยางยังพบว่าผลที่ตามมาของทักษะแห่งเปลวไฟในร่างกายของเธอหายไปอย่างสมบูรณ์

เกรงว่าเทพอัคคีคงไม่เพียงทำลายทักษะความสามารถของเธอ แต่ยังรวมถึงพรสวรรค์ของเธอด้วย!

ธิดาศักดิ์สิทธิ์คงจะกลับมาฝึกซ้อมอีกครั้งไม่ได้ไปตลอดชีวิตของเธอ!

เทพอัคคีเดินไปที่โต๊ะและนั่งลงอย่างไม่แยแส

อาหารอันโอชะจำนวนมากถูกวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ

หลินหยางนั่งดื่มชาอย่างเงียบๆ อยู่ตรงข้าม

ตุ่บ!

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ถูกคนสองคนจากเกาะเสินหั่วโยนลงบนพื้น

ผมของเธอยุ่งเหยิง ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยเลือด และเธอไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ เธอทำได้เพียงจ้องมองรองเท้าของหลินหยางโดยลืมตาขึ้นอย่างยากลำบากและหายใจอย่างลำบากเช่นกัน

"ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย อย่างน้อยเธอก็เป็นลูกศิษย์ของคุณ" หลินหยางพูดอย่างใจเย็น

"ตั้งแต่วินาทีที่เธอหักหลังผม เธอก็ไม่ใช่ลูกศิษย์ของผมอีกต่อไป แต่เป็นศัตรูของผม ผมไม่เคยอ่อนข้อให้ศัตรู ถ้าไม่ใช่เพราะพาเธอมาพบคุณ ผมคงฆ่าเธอไปนานแล้ว" เทพอัคคีกล่าวอย่างใจเย็น

"เหรอ? แล้วคุณหมายความว่ายังไงที่พาเธอมาหาผม?" หลินหยางถาม

"ผมอยากให้คุณรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณหักหลังผม! จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณเป็นศัตรูของฉัน!"

แววตาของเทพอัคคีแสดงความดุร้าย และทันใดนั้นเขาก็ยกมือขึ้นเพื่อคว้า

ฟรึ่บ!

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่บนพื้นลอยขึ้นเหมือนจะถูกห่อหุ้มด้วยพลังลมปราณ

เทพอัคคีจับคอที่เปื้อนเลือดของเธอ จากนั้นจึงเริ่มออกแรง

"โอ๊ย...อูย..."