บทที่ 2136 คุณโกหก!

หลินหยางคิดมาโดยตลอดว่าข้อได้เปรียบของลัทธิปีศาจสวรรค์คือความบ้าระห่ำและไม่เกรงกลัวความตาย ทว่าเขากลับคาดไม่ถึงว่าลัทธิปีศาจสวรรค์จะให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ตัวเองและศัตรู อีกทั้งยังให้ความสนใจกับกลยุทธ์และทิศทางต่างๆ

"ประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเกินไป!"

หลินหยางที่เดินออกจากห้องผู้ป่วยพึมพำกับตัวเองและจากนั้นก็รีบเรียกจางฉีเย่เข้ามา

ภายในห้องประชุมที่มีเพียงหลินหยางและจางฉีเย่เท่านั้น

จางฉีเย่ขมวดคิ้วถาม "หมอเทวดาหลิน มีธุระอะไรเหรอครับ ทำไมจู่ๆ ถึงเรียกมาพบ?"

"จางฉีเย่ ผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วย"

"หมอเทวดาหลินพูดมาได้เลย คุณและผมก็อยู่บนเรือลำเดียวกันแล้ว มีเหรอที่ผมจะไม่ช่วยคุณ" จางฉีเย่กล่าว

เพราะเขายืนอยู่ข้างหลินหยาง ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในเป้าหมายที่ลัทธิปีศาจต้องกำจัดให้ได้ ฉะนั้นตอนนี้เขาจึงจำเป็นต้องยึดมั่นยืนหยัดในภารกิจการปกป้องคุ้มครองหลินหยาง

หลินหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกระซิบ "ผมสงสัยว่าจะมีหนอนบ่อนไส้ในบรรดาพวกเราทั้งหมดที่ลัทธิปีศาจส่งเข้ามาสอดแนม ฉะนั้นผมหวังว่าคุณจะช่วยผมตามหาตัวให้ได้ว่าเป็นใคร! คุณเองก็เป็นคนหนึ่งในลัทธิเวทมนตร์ แม้ว่าลัทธิปีศาจและลัทธิเวทมนตร์ดำจะมีความต่างกัน แต่ผมคิดว่าคุณน่าจะสืบได้ง่ายว่าใครคือผู้หนอนบ่อนไส้ที่อยู่ในหยางหัว!"

"วางใจได้ครับ ไม่ว่าคนของลัทธิปีศาจหรือลัทธิเวทมนตร์ดำ ทุกคนล้วนต่างเป็นปีศาจ ระหว่างปีศาจด้วยกันมักไวต่อประสาทสัมผัสรับรู้ด้วยกันทั้งสิ้น เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผม" จางฉีเย่กล่าว

"ตกลง! จอมมาร ผมมีเวลาไม่มาก หวังว่าคุณจะหาตัวคนคนนั้นให้เร็วที่สุด"

หลินหยางพยักหน้า จางฉีเย่ยกกำปั้นขึ้นและจากนั้นก็ออกจากห้องประชุมไป

หลินหยางถอนหายใจและเดินไปที่ห้องปฏิบัติการทันที

ลัทธิปีศาจสวรรค์

ณ วัดแห่งหนึ่งที่เสื่อมโทรมและรกร้าง

เหยาเชียนซานถือแก้วที่ทำด้วยกะโหลกมนุษย์และนั่งดื่มเหล้าอยู่กับชายอีกคนที่อยู่ตรงข้าม "คุณกงซู วิธีการของคุณร้ายกาจมาก เพียงระยะเวลาสั้นๆ ก็สามารถแก้ปัญหาการโจมตีของเทพอัคคีได้ นับว่ารักษาหน้าของเราเอาไว้ได้เป็นอย่างดี แก้วนี้ผมขอดื่มให้กับคุณ"

"อืม"