บทที่ 2137 ถูกบีบจนทนไม่ไหว

"ไว้ชีวิตผมด้วย ผม...ผมไม่ได้โกหกคุณ...เทพอัคคีได้ออกจากเจียงเฉินแล้วจริงๆ และระหว่างนั้นก็ไม่ได้เกิดการต่อสู้ขึ้นเลย..." ชายคนนั้นตะโกนออกไปอย่างเจ็บปวดและหวาดกลัว

"แกยังกล้าปากแข็งอีกเหรอ?"

เหยาเชียนซานกำลังโมโหอย่างเดือดพล่านพร้อมกับออกแรงและคิดทำให้ชายคนนั้นถูกบีบคอจนตาย

ขณะนี้เอง กงซูอี้เหรินก็กล่าวขึ้น

"จอมมารเหยา อย่าเพิ่งใจร้อนเลย! เขาไม่จำเป็นต้องโกหกคุณเลย! หน่วยสอดแนมที่เราส่งไปประจำตามนอกเขตเจียงเฉินสามารถบอกเราได้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงไหม"

เหยาเชียนซานหันไปมองและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโยนชายคนนั้นลง

ตุ่บ!

ชายคนนั้นกระแทกกับพื้นอย่างแรงด้วยความเจ็บปวด

แต่เขารีบลุกขึ้นอย่างไม่รีรอและโขกศีรษะกับพื้นอย่างแรงโดยไม่กล้าเงยหน้าขึ้น

"โทรหาคนที่เจียงเฉิน" เหยาเชียนซานกล่าว

"ครับ!"

คนข้างๆ รีบหยิบโทรศัพท์ออกมากดเบอร์โทรออก

เวลาผ่านไปไม่นาน ชายคนนั้นก็เดินเข้ามาพร้อมกับกล่าว "ไม่มีการต่อสู้อะไรเกิดขึ้นที่เจียงเฉินจริงๆ ครับ คนของเกาะเสินหั่วเพียงแค่ผ่านเข้าไปในเจียงเฉินเท่านั้นและจากนั้นก็กลับเกาะเสินหั่วไป"

"รู้ไหมว่าเป็นเพราะอะไร?" เหยาเชียนซานถาม

"ไม่รู้ครับ คนของเราไม่กล้าเข้าใกล้มากเกินไป เพราะกองกำลังของหยางหัวคอยพยายามกำจัดหน่วยสอดแนมของฝ่ายเราอย่างถี่"