บทที่ 2138 สู้อย่างสุดกำลัง

ความสามารถของเทพอัคคีนั้น คนของลัทธิปีศาจสวรรค์ไม่อาจสงสัยได้แน่นอน

ถ้าไม่ใช่เพราะลัทธิปีศาจสวรรค์มีอำนาจกว้างใหญ่ไพศาลและมียอดฝีมือเป็นจำนวนมากก็คงไม่สามารถทำให้เทพอัคคีเกรงขามเอาได้

กงซูอี้เหรินส่ายหน้า "สิ่งที่บีบบังคับเขาไม่ใช่คน แต่เป็น...สิ่งของ!"

"ของอะไร?"

"จากที่ลูกน้องของผมรายงานมาการที่เทพอัคคีบุกมาโจมตีลัทธิปีศาจสวรรค์ของเราครั้งนี้เพราะดอกบัวขาวล้างโลก" กงซูอี้เหรินกล่าว

"อะไรนะ?"

สีหน้าของเหยาเชียนซานเปลี่ยนไปและเขาเกือบตกเก้าอี้

"ดอกบัวขาวล้างโลก? นี่...นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

"คุณได้รู้เหรอว่าดอกบัวขาวล้างโลกของเทพอัคคีถูกขโมยไป การที่เขาบุกที่โจมตีเราครั้งนี้เพราะเราได้ขโมยดอกบัวขาวล้างโลกของเขามา! ใครๆ ต่างก็รู้ความร้ายกาจของสิ่งนี้ดี มีเหรอที่เทพอัคคีจะยอมเสียไปง่ายๆ? ฉะนั้นเขาจึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อบุกมาโจมตีเราเพราะอยากได้ของสิ่งนี้คืน" กงซูอี้เหรินกล่าวและดื่มเหล้าเข้าไป

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง...ทำไมจู่ๆ เขาถึงเชื่อว่าเราขโมยดอกบัวขาวล้างโลกของเขามา? หรือว่า...มีคนใส่ร้ายป้ายสีเรา?"

"แน่นอนและผมเดาว่าหมอเทวดาหลินเป็นคนวางแผนทั้งหมด!"

"ไอ้สารเลว!"

แววตาของเหยาเชียนซานเต็มไปด้วยความโกรธ เขาแทบอดไม่ได้ที่จะไปที่เจียงเฉินเพื่อจัดการถลกหนังของหลินหยางให้ได้!

"ตอนนี้ดูเหมือนว่าดอกบัวขาวล้างโลกจะตกอยู่ในมือของหลินหยาง! การที่เขาเสี่ยงชีวิตไปขโมยดอกบัวขาวล้างโลกมาก็อาจเป็นเพราะนำมาใช้จัดการกับเรา!"

แววตาของกงซูอี้เหรินเปล่งประกายและกล่าวด้วยรอยยิ้ม "อีกอย่าง ยังมีอีกข่าวที่สำคัญ ไม่รู้ว่าจอมมารเหยารู้หรือยัง"

"เรื่องอะไรเหรอ?"