บทที่ 2139 ปีศาจหลบซ่อนในภูเขา

ภูเขาขนาดใหญ่นี้มีชื่อว่าภูเขาอวิ๋นตวน เป็นภูเขาที่ขรุขระและสูงและเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีวัดบนภูเขา มีพระสงฆ์หลายร้อยรูปและเครื่องหอมอันแรงกล้าเปี่ยมไปด้วยพลัง

และไม่ว่านักท่องเที่ยวหรือพระ ก็เกรงว่าคงคิดไม่ถึงหรอก ว่าด้านในภูเขานี้มียอดฝีมือลัทธิปีศาจสวรรค์หลบซ่อนอยู่มากมาย

“สองวันนี้มันเป็นอะไรกัน? ทำไมรู้สึกว่าในภูเขาเย็นยะเยือก?”

“นั่นสิ แสงอาทิตย์จ้าขนาดนี้ แต่ฉันรู้สึกว่าตัวเย็นวาบ อึดอัดมาก”

“ฉันก็รู้สึกแบบนั้น เหมือนมุมมืดมีสายตาที่จับจ้องมองเราอยู่”

รถขับมาถึงตีนเขา แต่กลับรถติด

หลินหยางที่อยู่บนรถลดกระจกลง มองนักท่องเที่ยวจำนวนหนึ่งที่แบกเป้เดินลงเขามา บางก็พากันบ่นพึมพำอะไรบางอย่าง

หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม

“กลิ่นอายปีศาจเป็นอิน บนภูเขามีคนลัทธิปีศาจหลบซ่อนอยู่ตั้งมากมาย แน่นอนว่าอุณหภูมิจะต้องลดลง”

ม่านซาหงที่นั่งไขว้ขาเรียวยาวอยู่ฝั่งข้างคนขับ ยิ้มและพูดขึ้น

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร

เวลานี้ ตรงหน้ามีตำรวจปรากฏตัวและกำลังตรวจใบขับขี่ของแต่ละคนอยู่

หลินหยางกวาดสายตามอง จู่ๆก็เห็นสีหน้าของตำรวจเหล่านี้เคร่งขรึมมาก ในแววตายังมีความกลัวแฝงอยู่

หลังจากตรวจใบขับขี่เสร็จ คิดไม่ถึงว่าไม่ยอมให้รถขึ้นภูเขา กลับกันได้สั่งให้พวกเขารีบออกไปจากภูเขาอวิ๋นตวนด้วย