บทที่ 2140 ค้นหา

ได้ยินที่หลินหยางพูด ตำรวจคนนั้นก็สายตาเปล่งประกาย แต่กลับไม่กล้าตอบรับ ยิ้มและพูดว่า“ถ้าหมอเทวดาหลินสามารถมาช่วยได้ เรื่องจะต้องคลี่คลายเบาลงมากแน่นอน แต่ฉันไม่สามารถเป็นคนตัดสินใจได้ หมอเทวดาหลินรอสักครู่ เดี๋ยวขอไปถามหัวหน้าก่อน”

“ได้!”

หลินหยางพยักหน้า

ตำรวจคนนั้นก็รีบวิ่งไป

ไม่นาน ตำรวจจำนวนหนึ่งก็รีบวิ่งมา

คนที่เป็นหัวหน้า บนไหล่มีดาวพูดว่า

“สวัสดีหมอเทวดาหลิน ผมเป็นหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนหนานเฉิน ! ผมชื่อต้วนหนานคุน!”คนที่เป็นหัวหน้ายื่นมือออกมา

หลินหยางลงจากรถแล้วจับมือ

ฝ่ายตรงข้ามสีหน้าแน่วแน่ คางยังมีหนวดเครากระจุ๋มกระจิ๋ม มองดูแล้วสุขุมมาก

“สวัสดีครับหัวหน้าต้วน!”หลินหยางยิ้มพูดขึ้น

”หมอเทวดาหลินมาที่นี่ด้วยตัวเอง พวกเรานับว่าโชคดีแล้ว พอดีเลยครับ พวกเราเพิ่งจะพบเจอเรื่องแปลกประหลาดมากเรื่องหนึ่ง ขอหมอเทวดาหลินช่วยพวกเราวินิจฉัยชี้ขาดด้วย!”ต้วนหนานคุนรีบพูดขึ้น

“อ้อ? อย่างนั้นช่วยพาพวกเราไปทีเถอะครับ”

“ตามรถผมมาเลย”

ต้วนหนานคุนพยักหน้า จากนั้นรีบขับรถพาหลินหยางขึ้นเขา

ทุกคนปล่อยให้ผ่าน

รถขับขึ้นไปบนภูเขาตามถนนบนภูเขาที่ขรุขระ และไม่นานก็หยุดที่หน้าวัดอวิ๋นตวนบนภูเขา

“ความจริงเรื่องมันหนักหนากว่าที่คิด ระยะเวลาสั้นๆเพียงไม่กี่วัน มีนักท่องเที่ยวกับพระหายไปเกินยี่สิบคนแล้วครับ”

“ที่นี่ถูกจัดให้เป็นสถานที่อันตรายแล้ว พวกเรามาปิดล้อมภูเขาอวิ๋นต้วนทันที และเวลาเดียวกันได้ให้กลุ่มคนกระจายออกไปด้วย แต่พระสงฆ์ของวัดอวิ๋นต้วนไม่ยอมออกไปจากวัด ยืนหยัดที่จะอยู่ที่นี่ เพราะฉะนั้นพวกเราเลยทำได้เพียงเอาคนมาคุ้มกันความปลอดภัยให้”

พอลงมาจากรถ หัวหน้าต้วนได้พูดถึงสถานการณ์ที่นี่ให้หลินหยางฟัง

หลินหยางพยักหน้า

ทุกคนตามหัวหน้าต้วนมาป่าไผ่หลังวัด

ตอนนี้ป่าไผ่ถูกปิดล้อม และแพทย์นิติเวชกำลังทำงานอยู่ในป่าไผ่

รอตอนที่หลินหยางเดินมา ถึงได้พบว่ามีศพหนึ่งนอนอยู่เหลือเพียงแค่ร่างครึ่งท่อน

“หมอเทวดาหลิน?”