บทที่ 2156 เล่นละคร

"นี่ไม่ใช่การฆ่าตัวตาย!"

แววตาของหลินหยางแน่วแน่พร้อมกับกล่าวอย่างเคร่งขรึม "เพียงแค่พวกคุณยอมให้ความร่วมมือกับผม ผมสัญญาว่าภายในหนึ่งปีลัทธิปีศาจสวรรค์ไม่มีทางเดินทางมาจัดการกับเจียงเฉินได้แน่นอน!"

"คุณ..."

ม่านซาหงคิดจะพูดอะไร ทว่าสุดท้ายก็อ้ำอึ้งอยู่นานก่อนจะพูดออกไป "คุณบอกฉันมาก่อนว่าคุณมีแผนการอะไร?"

"แผนการเดิม! ผมต้องการให้พวกคุณไปยอมจำนนต่อเขา! และกลับเข้าไปที่ลัทธิปีศาจสวรรค์!" หลินหยางกล่าว

เมื่อพูดจบ ม่านซาหงและฉยงตาวต่างตกใจจนตัวสั่น

"หมอเทวดาหลิน! ผมเคยแสร้งยอมจำนนไปแล้วครั้งหนึ่ง! และอีกฝ่ายก็รู้แล้วว่าศีรษะที่คุณให้ผมไปนั้นเป็นศีรษะปลอม ตอนนี้หากยังกลับไปยอมรับผิด เกรงว่าเหยาเชียนซานคงฆ่าพวกเราโดยไม่คิดแน่ๆ! คุณทำแบบนี้เท่ากับเป็นการให้เรากระโดดเข้ากองไฟชัดๆ!" ฉยงตาวกล่าว "หมอเทวดาหลิน หากคุณคิดจะกำจัดพวกเราสองคนคุณก็ลงมือเลย เราจะไม่ต่อสู้อะไรทั้งสิ้น คุณไม่จำเป็นต้องทำให้ยุ่งยากขนาดนี้เลย!"

"ดูเหมือนว่าพวกคุณจะไม่ไว้ใจผมแล้ว"

"แผนการของคุณมันทำไม่ได้"

"ถ้างั้นผมจะให้อะไรพวกคุณอย่างหนึ่ง!"

หลินหยางกล่าว "พวกคุณรอผมอยู่ที่นี่!"

เมื่อพูดจบเขาก็เดินออกไป

ฉยงตาวและม่านซาหงมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจอย่างมาก

และเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่นาที หลินหยางก็กลับเข้ามาอีกครั้ง

ในมือของเขามีดอกบัวที่สวยงามอย่างมากเอาไว้

ทุกคนต่างตกตะลึงและเบิกตากว้างจ้องมองไปที่สิ่งนั้น

"ดอกบัวขาวล้างโลก"

"หมอเทวดาหลิน คุณ...คุณนำของสิ่งนี้มาทำไม?"

"คุณคิดจะทำอะไร?"

ม่านซาหงถามด้วยความสงสัย

"ผมต้องการให้พวกคุณนำสิ่งนี้กลับไปที่ลัทธิปีศาจสวรรค์" หลินหยางกล่าว

"ไม่! !"

"เจ้าลัทธิ! คุณบ้าไปแล้วเหรอ?"

"หมอเทวดาหลิน! จะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!"