บทที่ 2159 ไสหัวไปให้หมด

"ดอกบัวขาวล้างโลกไม่ได้อยู่ในมือของเทพอัคคีหรอกเหรอ? มันไปอยู่ในมือของหมอเทวดาหลินได้ยังไง?" เหยาเชียนซานถามเสียงหลง

"เพราะหมอเทวดาหลินใช้เล่ห์เหลี่ยมในการขโมยมาน่ะสิ!" ม่านซาหงกล่าวอย่างเย็นชา "เจ้าหมอนี่ชั่วร้ายเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวและไร้ยางอายอย่างมาก! เขาใช้วิธีการสกปรกในการขโมยดอกบัวขาวล้างโลกมา แถมยังใช้มันว่าข่มขู่เทพอัคคี! ทำให้เทพอัคคีเดินทางมาที่เจียงเฉินด้วยความโกรธแค้นแต่กลับต้องจากไปอย่างเคร่งเครียด เพราะถูกข่มขู่อย่างหนัก!"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง!"

ทุกคนต่างเข้าใจได้ทันที

"แต่หมอเทวดาหลินมีดอกบัวขาวล้างโลก ฉะนั้นเขาต้องชนะแน่นอน หากเราบุกโจมตีเจียงเฉินอย่างบุ่มบ่ามต้องตายแน่ ฉะนั้นพวกคุณควรจะสบายใจได้ แต่ทำไมถึงยังกลับมา?" จั่วเหยียนรีบถามขึ้นทันที

จากนั้นทุกคนต่างมองไปที่ม่านซาหง

ม่านซาหงเงียบอยู่ครู่หนึ่งและจากนั้นก็กล่าว "เพราะหลังจากที่เทพอัคคีตกใจจนออกจากเจียงเฉินไป เขาก็ออกจากดินแดนมังกรเพื่อมุ่งหน้าไปยังทางเหนือที่หนาวจัดเพื่อตามหาสิ่งที่สามารถหยุดยั้งดอกบัวขาวล้างโลกได้ ธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้หันหน้าเข้าหาหมอเทวดาหลิน จากข้อมูลที่เธอเล่ามา สถานที่ที่หนาวที่สุดมีวิธีที่สามารถหยุดยั้งดอกบัวขาวล้างโลกได้จริง ฉะนั้นหากมันไปอยู่ในมือของเทพอัคคีละก็ พลังของดอกบัวขาวล้างโลกจะต้องด้อยค่าไปอย่างสิ้นเชิง และถึงตอนนั้นเจียงเฉินจะต้องเผชิญกับการจู่โจมจากทั้งลัทธิปีศาจสวรรค์และเทพอัคคีอย่างแน่นอน หากฉันอยู่ที่นั่นต่อไปฉันต้องตายแน่"

"เหรอ?"

ทุกคนต่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

เหยาเชียนซานกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ม่านซาหง! คุณคิดว่าลัทธิปีศาจสวรรค์ของเราคือที่ไหน? คุณคิดอยากมาก็มา? อยากไปก็ไปอย่างนั้นเหรอ? น่าขำ! คุณคิดว่าพวกเราเป็นอะไร? คุณคิดว่าเราจะยอมรับคนที่เคยทรยศหักหลังเราอย่างนั้นเหรอ? คุณคิดว่ากลับมาที่นี่ก็จะรอดชีวิตอย่างนั้นเหรอ?"

เมื่อพูดจบก็โบกมือทันที "จับตัวเธอให้ได้ แล้วพาเธอไปขังไว้ ฉันจะค่อยๆ ทรมานเธอเอง!"

"ครับ!"

คนของลัทธิปีศาจสวรรค์เดินเข้าไปข้างหน้า

และเมื่อพวกเขาเข้าใกล้ก็ถูกม่านซาหงตบอย่างแรง

"คุณคิดจะต่อต้านอย่างนั้นเหรอ?"

เหยาเชียนซานโมโหและคิดจะลงมือด้วยตัวเอง

ม่านซาหงกลับตะโกนออกไป "ไสหัวออกไปให้หมด! ! ไม่งั้นพวกคุณตายแน่!"

เมื่อพูดจบก็หยิบดอกบัวที่สวยงามออกมาและยกขึ้นสูง!

เมื่อทุกคนเห็นเข้าก็ต่างตกตะลึง

"นั่นมัน..."

"ดอกบัวขาวล้างโลก? ?"