บทที่ 2158 อาวุธในการฆ่า

ไม่นานกองกำลังกลุ่มนี้ก็ได้เผชิญหน้ากับกองกำลังยอดฝีมือที่จางฉีเย่เป็นคนนำมา ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน

อย่างไรก็ตาม เพราะกองกำลังของจางฉีเย่เดินทางมาด้วยระยะทางอันยาวนาน ทำให้พวกเขาต่างเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้า ทำให้ไม่สามารถสู้ได้และไม่นานพวกเขาก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

"ไปกันเถอะ!"

จางฉีเย่โบกมือและจากนั้นก็รีบพาคนอื่นๆ ถอยร่นไป

"ไล่ตามไป!"

กองกำลังยอดฝีมือของอีกฝ่ายรีบไล่ตามไปทันเพื่อหวังจะฆ่าฟันให้ตาย

แต่ขณะนี้เอง ม่านซาหงที่บาดเจ็บสาหัสก็ตะโกนออกมา "กลับมาเดี๋ยวนี้! ฉันมีเรื่องสำคัญจะเข้าพบจอมมาร พวกคุณรีบส่งฉันไปหาจอมมารเดี๋ยวนี้! !"

บรรดาคนของลัทธิปีศาจสวรรค์ต่างพากันขมวดคิ้วและเดิมทีไม่คิดจะสนใจม่านซาหง ทว่าม่านซาหงกลับตะโกนขึ้นอีกครั้ง "หากช้าไปกว่านี้ ศีรษะของพวกคุณจะต้องหลุดออกจากบ่าแน่!"

คำนี้ทำให้ทุกคนต่างพากันตกตะลึง

ผู้คนต่างมองหน้ากันไปมาและสุดท้ายก็ยกเลิกที่จะไล่ตามจางฉีเย่และคนอื่นๆ จากนั้นก็หันหลังกลับมาคุ้มกันม่านซาหงและฉยงตาวที่บาดเจ็บสาหัสกลับไป

"ฉันต้องการพบจอมมารลำดับที่ห้า จอมมารอ่าว! พวกคุณรีบพาฉันกลับไปเดี๋ยวนี้!" ม่านซาหงกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"ไม่ได้! กงซูอี้เหรินและจอมมารเหยากำลังรอคุณอยู่ที่หน้าผาข้างหน้า! คุณต้องไปหาจอมมารทั้งสองก่อน!"

คนเหล่านั้นกล่าว

ม่านซาหงขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร

ไม่นาน ม่านซาหงและเหยาเชียนซานก็มาอยู่ตรงหน้าของกงซูอี้เหรินและเหยาเชียนซาน

"โอ๊ะโอ! นี่คือใคร? นี่ไม่ใช่ม่านซาหง แม่มดหญิงของลัทธิปีศาจสวรรค์ของเราหรอกเหรอ? ฮึๆๆ คุณออกไปจากลัทธิปีศาจสวรรค์ของเราแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงยังกลับมาอีก?" เหยาเชียนซานหรี่ตาลงจ้องมองม่านซาหงและกล่าวเสียดสี

"เหยาเชียนซาน เห็นหน้าของคุณแล้วฉันรู้สึกไม่อยากอาหารเลย คุณช่างน่ารังเกียจเหลือเกิน! รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้ ฉันต้องการพบจอมมารอ่าว!" ม่านซาหงกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด

เหยาเชียนซานขมวดคิ้ว และกล่าวอย่างเย็นชา "ปากดีนัก! ม่านซาหง คุณไม่หัดดูตัวเองเอาซะเลย ระวังจะถูกสับลิ้นออกมา!"

"เหรอ? เหยาเชียนซาน แล้วคุณเชื่อไหมว่าฉันจะทำให้คำพูดของคุณเป็นจริงขึ้นมา" ม่านซาหงรู้สึกไม่ยอมและกล่าวกลับไปอย่างเกรี้ยวกราด

"คุณว่ายังไงนะ?"