บทที่ 2206 ขอความช่วยเหลือด่วน

ตอนนี้อย่างมากเขาก็ยังพอมีกำลังที่จะต้านทานกับเทพอัคคีได้

แต่ชัดเจนว่าไม่เพียงพอจะตัดสินแพ้ชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ได้หรอก

หลินหยางไร้ซึ่งหนทางแล้ว เขากัดฟันแล้วขับเคลื่อนดอกบัวขาวอีกระดับ

ครืน!

ดอกบัวขาวกับกระจกน้ำแข็งปะทะเข้าด้วยกัน

พลังกลิ่นอายมหาศาลได้ปะทุออกมา

เวลาเดียวกัน ลำแสงไอออนก็สะสมพลังไว้มากพอแล้ว จึงเล็งเทพอัคคีไว้แม่นยำ และถล่มออกไป

ฟิ้ว!

ลำแสงที่น่ากลัวทะลายทุกอย่าง ปะทะเข้าใส่เทพอัคคี

แต่ครั้งนี้ไหวตัวทันแล้ว เขาไม่กล้าที่จะเข้าไปรับโดยตรง จึงรีบเบี่ยงตัวหลบ

แต่การโจมตีที่อาวุธนี้ปล่อยออกมายังคงทำคนขยาดกลัว ถึงเขาจะสามารถหลบได้อย่างสวยงาม แต่ก็ยังถูกพลังของลำแสงนี้ทำให้ถอยหลังได้ไปหลายสิบเมตรอยู่เหมือนกัน

“โจมตี ไม่ว่ายังไงก็ทำลายอาวุธนั้นให้สิ้นซากซะ!”

เทพอัคคียืนมั่นคงแล้ว จึงตะคอกขึ้นเสียงดัง

คนเกาะเสินหั่วได้สติกลับมา แต่ละคนก็โผเข้าหาอาวุธที่อยู่ข้างกายหลินหยางกันอย่างบ้าคลั่ง

“รนหาที่ตาย!”

หลินหยางเดือดดาล โบกมืออีกครั้ง

ฮู!

ไฟแปลกประหลาดเกิดขึ้น และกลายเป็นกำแพงอยู่ตรงหน้าพวกเขา

คนของเกาะเสินหั่วที่ถาโถมเข้ามากลายเถ้าถ่านทันที

ถึงแม้พวกเขาจะเชี่ยวชาญด้านเทคนิคเปลวเพลิง แต่เมื่อเปลวไฟประหลาดมาอยู่ตรงหน้า เทคนิคเปลวเพลิงของพวกเขาระดับค่อนข้างต่ำ เลยไม่สามารถต้านทานอุณหภูมิของไฟประหลาดได้

แต่มีคนเกาะเสินหั่วบางส่วนที่เขาไม่สามารถควบคุมไว้ได้

ตอนนี้ได้หลบไฟประหลาดเข้ามาบริเวณนี้แล้ว

คนของหยางหัวรีบเข้าไปสกัดกั้น

ทั้งสองฝ่ายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดรอบๆอาวุธลำแสงไอออน

หมู่บ้านแห่งนี้ก็เข้าไปติดพัวพันในเปลวไฟและความเยือกเย็น

เมืองเจียงเฉินที่อยู่ไกลพันลี้

เงาร่างดำอึมครึมกลุ่มหนึ่งกำลังบุกเข้ามาในเมืองอย่างเงียบเชียบ

ซูเหยียนจัดการกับเอกสารอยู่ที่บริษัทเหมือนในวันปกติ

ช่วงนี้สภาวะตลาดหุ้นไม่ค่อยดี ทำธุรกิจอะไรก็ไม่ค่อยราบรื่น เธอเองก็ค่อนข้างปวดหัว

บวกกับช่วงนี้มีเรื่องเกิดขึ้น ทำให้เธอรู้สึกว่าเหนื่อยใจ

“คุณซู เหมือนว่าคุณดูเหนื่อยๆนะคะ ถ้าจัดการไม่ได้จริงๆ สู้เลิกงานก่อน แล้วกลับไปพักผ่อนจะดีกว่าไหมคะ?”

เวลานี้ กงซีหยุนที่อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น

“คุณกง! ฉันไม่เป็นไร คุณรีบกลับเถอะค่ะ ไม่ต้องอยู่ดูแลฉันหรอก”ซูเหยียนทอดถอนหายใจพูดขึ้น

“ไม่ได้หรอกค่ะ หมอเทวดาหลินกำชับฉันไว้แล้ว ว่าจะต้องดูแลความปลอดภัยของคุณ ถึงยังไงช่วงนี้เมืองเจียงเฉินก็ไม่ค่อยจะสงบ ถ้ามีเรื่องอะไร ฉันก็ยังจะช่วยคุณได้”กงซีหยุนส่ายหน้าพูดขึ้น

“เมืองเจียงเฉินจะมีเรื่องอะไรเหรอ?”ซูเหยียนอดยิ้มไม่ได้ “คงไม่ใช่คนแปลกประหลาดครั้งก่อนหรอกใช่ไหม? คนพวกนั้นน่ากลัวจริงๆ แต่ฉันคิดว่าพวกเขาไม่กล้ามาแล้วล่ะ กองพันหลงเซวียนก็ตั้งมั่นอยู่ดินแดนมังกร! พวกเขาจะไม่ลืมตาแล้วมาก่อความวุ่นวายเหรอ? กองพันหลงเซวียนไม่ใช่จะมายั่วยุได้ง่ายๆนะ!”

กงซีหยุนไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี

ความจริงหลินหยางเป็นคนยื่นคำร้องให้เคลื่อนกองพันหลงเซวียนมาเมืองเจียงเฉิน

แต่เขามีความกังวลใจว่าตอนที่ตัวเองเดินทางไปธารน้ำแข็งที่หนาวจัด ลัทธิปีศาจสวรรค์จะถือโอกาสนี้โจมตี ด้วยเหตุนี้เลยเคลื่อนกองกำลังอันแข็งแกร่งนี้มา

แต่ถึงแม้จะมีกองพันหลงเซวียน ก็ไม่เพียงพอที่จะจัดการกับลัทธิปีศาจสวรรค์ได้นะ!

“คุณซู คุณน่าจะไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้ อย่างไรคุณระวังตัวไว้หน่อยก็ดีค่ะ ฉันแนะนำว่าคุณอย่ากลับไปพักที่บ้านเลย มาพักที่บ้านฉันเถอะ!”กงซีหยุนพูดขึ้น

“คุณกง คุณคิดมากไปแล้ว ฉันไม่ใช่คนสำคัญอะไรของประเทศ จะมีคนอยากจัดการกับฉันเยอะแยะขนาดนั้นที่ไหน?”ซูเหยียนยิ้มและพูดขึ้น

“คุณอาจจะไม่ใช่คนสำคัญของประเทศ แต่คุณเป็นคนที่หมอเทวดาหลินเป็นห่วงนะคะ!”กงซีหยุนรีบพูดขึ้น

พอพูดคำนี้ออกมา ซูเหยียนถึงกับชะงัก

เธอมองกงซีหยุนด้วยความตื่นตะลึง กงซีหยุนถึงรู้สึกได้ว่าตัวเองพูดแปลกๆ เลยโบกมือพัลวันพูดว่า”ฉันหมายความว่า หมอเทวดาหลินห่วงใยเพื่อนอย่างคุณมากนะคะ เขากังวลว่าจะดึงคุณเข้ามาพัวพันด้วย เพราะฉะนั้นเลยให้ฉันปกป้องคุณดีๆค่ะ”

ซูเหยียนเงียบไปสักพักหนึ่ง เธอส่ายหน้าแล้วจัดการกับเอกสารในมือต่อ โดยไม่ได้พูดอะไรมาก

กงซีหยุนนั่งอยู่ตรงโซฟาด้านข้าง เธอเบื่อๆเลยเล่นโทรศัพท์

แต่เวลานี้ จู่ๆโทรศัพท์ก็สั่น

คนสนิทของเขาโทรมา

กงซีหยุนชะงักงัน แล้วรีบกดรับสาย

“อาตง! เป็นอะไร?”