บทที่ 2218 ไล่ล่าโจมตี

บู้ม!

บู้ม!

บู้ม!

พลังเวทย์จำนวนมหาศาลปะทุออกมาจากร่างกายของพวกเขา

เหมือนลมบ้าหมูพัดถล่มทุกทิศทุกทาง

หลังจากนั้น สีหน้าของแต่ละคนก็เปลี่ยนไป

ดวงตาของพวกเขาดุร้ายมากขึ้น รูม่านตาของพวกเขาแดงขึ้น และใบหน้าของพวกเขาก็เกรี้ยวกราดมากขึ้น

ราวกับว่า...สัตว์ป่ากำลังออกอาละวาด

ทหารของกองทัพหลงเซวียนแสดงสีหน้าเคร่งเครียด และรู้สึกมีบางอย่างผิดปกติ

"ถอย ทำแนวป้องกัน! ทำแนวป้องกัน!"

ใครคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง

ผู้คนรีบร่นถอยออกไป

แต่ผู้คนจากลัทธิปีศาจสวรรค์ต่างเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

คราวนี้พวกเขาไม่สนใจกระสุนและอาวุธใดๆ ทั้งสิ้น พร้อมกับรีบเร่งราวกับว่าพวกเขาไม่รู้ถึงความเจ็บปวด

ทหารของกองทัพหลงเซวียนพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะต่อต้าน แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งได้

คนเหล่านี้ไม่เพียงเพิ่มความแข็งแกร่งเท่านั้น พวกเขายังสูญเสียสติและพวกเขาเป็นเหมือนเครื่องจักรสังหารอย่างหนึ่ง

ไม่นานประตูก็พังทลายลง

ทหารของกองทัพหลงเซวียนต้องสร้างแนวป้องกันด้านหลัง

แต่แนวป้องกันนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน?

ณ ศูนย์บัญชาการใหญ่ของกองทัพหลงเซวียน

ผู้บัญชาการสูงสุดและผู้บัญชาการระดับสูงจำนวนหนึ่งของกองทัพหลงเซวียนต่างกำลังหารือกันในที่ประชุม

เมื่อรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามเข้ามาในกองทัพแล้ว โจวเซวียนหลงก็โกรธมาก