บทที่ 2279 นิกายแพทย์เซียน

ฮวาเฟยอวี่รู้ ว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้หลินหยางหรอก แต่จะหนีก็หนีไม่ได้ เลยต้องกัดฟันพูดว่า“หมอเทวดา ฟังนะ ฉันเป็นศิษย์รักของฮวาเซียนเหริน ! ถ้าคุณฆ่าฉัน ท่านอาจารย์ของฉันไม่ปล่อยคุณไว้แน่!”

“ฮวาเซียนเหรินฮวาเซียนจื่ออะไรกัน ผมไม่เคยได้ยินหรอก คุณฮวา ตอนนี้คุณอยู่ในมือผม ถ้าอยากหนีไปล่ะก็ เกรงว่ามันไม่ง่ายหรอกนะ”หลินหยางยิ้มพูดขึ้น

ฮวาเฟยอวี่เดือดดาล แต่มองความหล่อเหลาของหลินหยาง คิดไม่ถึงว่าภายในใจจะเกิดความรู้สึกย้อนแย้งกัน

ท้ายที่สุดเขาเป็นคนรูปหล่อจริงๆ

เธอถอยหลังครึ่งก้าว ใบหน้ารูปไข่แดงระเรื่อ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า“คุณคิดจะทำอะไร? ฉันจะบอกคุณให้นะ คุณอย่ามาคิดเลยเถิดกับฉันนะ! ฉัน….ท่านอาจารย์ของฉันบอกว่าฝีมือของฉันยังไม่บรรลุ ห้ามเสียพรหมจรรย์!”

“อะไรนะ?”

หลินหยางตะลึง ไปไม่ถูกกับคำพูดของฮวาเฟยอวี่ ไม่นานเขาถึงได้สติกลับมา หัวเราะทั้งน้ำตากล่าวว่า“คุณฮวา คุณคิดอะไร? ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น！”

“แล้วคุณมาขวางฉันทำไม? จะฆ่าฉันเหรอ?”ฮวาเฟยอวี่ถามอย่างระมัดระวัง

“ฆ่า? แน่นอนว่าผมไม่ฆ่าคุณ แต่ผมเอาตัวคุณไปให้ตระกูลมู่ได้”หลินหยางยิ้มพูดขึ้น

ฮวาเฟยอวี่สีหน้าซีดเผือด พูดว่า“หมอเทวดา คุณ….คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ! ถ้าฉันตกอยู่ในมือของนังสารเลวอวี๋เสี่ยวถงนั่น ฉันจะต้องตายทั้งเป็นแน่นอน!”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ คุณก็ตอบคำถามผมมา ถ้าคุณตอบทำให้ผมพอใจได้ ผมก็จะปล่อยคุณไป เป็นยังไง?”หลินหยางยิ้มพูดขึ้น

“คุณพูดมาสิ!”ฮวาเฟยอวี่สบายใจขึ้น แต่สายตามีความลังเลใจอยู่

“ผงแมลงดูดอากาศของผู้อาวุโสสุริยันจันทราทั้งสองนั่น….เอามาจากไหน?”หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง“เท่าที่ผมรู้ แมลงดูดอากาศเป็นของหายาก ทั้งดินแดนมังกรเกรงว่าจะมีไม่กี่ตัว และมีเพียงผงฝุ่นของแมลงดูดอากาศที่โตเต็มวัยพ่นออกมาเท่านั้นถึงจะมีสรรพคุณแบบนี้ พวกคุณเอามันมาจากไหนเยอะแยะขนาดนั้น？”

“คือ….”ฮวาเฟยอวี่เกิดความลังเลใจ

“ดูอย่างนี้แล้วผมต้องส่งคุณให้ตระกูลมู่แล้ว”

“อย่า! อย่า! หมอเทวดาหลิน ฉันบอกละ! ฉันบอก!”

ฮวาเฟยอวี่รีบตะโกนขึ้น ลังเลใจอยู่สักพักหนึ่ง แล้วพูดเสียงสั่นระริกว่า“ความจริง…ท่านอาจารย์ได้มาจากนิกายแพทย์เซียน”

“นิกายแพทย์เซียน?”