บทที่ 2278 แกไปตายซะ!

“ถอยหน่อย ขอทางหน่อย! !”

จ่งเหล่าออกมาจากกลุ่มคน เขารีบเข้ามาข้างกายของมู่ไท๋จี๋เพื่อจับแมะชีพจรให้เขา

หลังจากผ่านไปสักพักหนึ่ง จ่งเหล่าสีหน้าแปลกประหลาดใจขึ้น

“ชีพจรปกติ หัวใจเต้นปกติ พระเจ้า มหัศจรรย์! มหัศจรรย์จริงๆ!”

ถึงแม้มู่ไท๋จี๋จะอิดโรยยังไม่สามารถพูดได้ แต่เมื่อเทียบสีหน้ากับก่อนหน้านี้ ช่างแตกต่างราวกับคนละคน

“นี่คือทักษะทางการแพทย์ของหมอเทวดาหลิน!”จ้าวจื้อเต๋อปรบมือชื่นชม

“ถึงแม้หมอเทวดาหลินจะอายุน้อย แต่ทักษะทางการแพทย์สูงมาก ผมไม่สามารถเทียบเคียงได้”

“หมอเทวดาหลินเก่งมาก!”

“เมื่อครู่ถ้าไม่มีหมอเทวดาหลินพลิกสถานการณ์ พวกเราแย่แน่!”

“นั่นสิ โชคดีที่ได้หมอเทวดาหลิน! ถ้าไม่มีเขา พวกเราก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี!”

“เป็นฮีโร่จริงๆ!”

หมอคนอื่นทยอยชื่นชม แต่ละคนพากันยกนิ้วโป้งให้

พวกมู่เทียนหยวน อวี๋เสี่ยวถงสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก นึกถึงที่ตนเองกำเริบเสิบสานและซักถามข้อสงสัยกับหมอเทวดาหลิน เหมือนตัวตลกอย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งสองคนหน้าแดงก่ำทันที

“หมอเทวดาล่ะ? หมอเทวดาน้อยอยู่ที่ไหน?”หญิงชราเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เลยรีบพูดขึ้น

“ใช่ หมอเทวดาหลินล่ะ?”

“ทำไมไม่เจอเขาแล้ว?”

ทุกคนพยายามหันหน้ามองหา

หาทั้งข้างนอกข้างในรอบหนึ่งแล้ว กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของหลินหยางเลย

จนถึงเวลานี้ มีทหารลาดตระเวนคนหนึ่งวิ่งเข้ามากล่าวว่า“ท่านครับ หมอเทวดาหลินกลับแล้วครับ!”

“กลับแล้ว?”

มู่เทียนหยวนตะลึงงัน

“ใช่ครับ หมอเทวดาหลินสั่งให้ผมเอาตำรับยามาให้ บอกว่าให้ผู้บัญชาการมู่บำรุงร่างกายปรับสมดุลตามตำรับยานี้เลย แล้วจะฟื้นฟูสู่สภาพเดิมเร็วขึ้น”พูดจบ พลทหารคนนั้นก็ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้