บทที่ 229 โทรศัพท์จากตระกูลหลิน

"หยุดรถ!"

แม่หัวตะโกนเสียงดังจนแทบจะกรีดร้อง

รถฉุกเฉินรีบเบรกอย่างกะทันหันจอดข้างถนนทันที

สีหน้าของเธอซีดขาว พุ่งเข้าไปแย่งโทรศัพท์ของหัวชิงซงโดยตรง หลังจากนั้นรีบกดโทรกลับไปเบอร์เมื่อกี้

แต่ไม่ว่าเธอจะโทรยังไงก็ไม่มีคนรับสาย

"นี่…นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ก็ไหนคุณบอกว่าสมาคมการแพทย์ของสหรัฐตอบตกลงจะรักษาลูกเราแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมพวกเขาถึงเปลี่ยนใจอย่างกะทันหัน" แม่หัวตะโกนใส่หัวชิงซง

"ผมก็ไม่รู้" หัวชิงซงกําหมัดแน่น

ผ่านไปสักพักเขาหยิบโทรศัพท์ออกมา กดเบอร์โทรต่างประเทศแล้วโทรออกไป

แต่หลังจากนั้นสักพัก เขาส่ายหัวแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง "ผมลองถามเพื่อนที่อยู่สหรัฐอเมริกาแล้ว พวกเขาล้วนแต่บอกว่าถ้าหากเป็นการตัดสินใจของคุณแอนนารองประธานสมาคม ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงมันได้อีก แม้ว่าจะเป็นประธานสมาคมก็ตาม…"

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?" แม่หัวทรุดตัวนั่งลงบนเบาะ ท่าทางเหม๋อลอยราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง

"เกรงว่า…ทั้งหมดนี้ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับหมอเทวดาหลินแน่นอน" หัวชิงซงพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

"คนแซ่หลิน?" แม่หัวเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน

"คุณยังจำตอนที่เขาโทรศัพท์ก่อนไปได้หรือเปล่า? คุณลองนึกดูตอนนั้นเขาพูดยังไง!"

"นี่…"

แม่หัวครุ่นคิด ในส่วนลึกของแววตาปรากฏให้เห็นความตกใจ เห็นได้ชัดเธอนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของหลินหยางได้แล้ว "เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ก็แค่แพทย์แผนจีนคนหนึ่งจะออกคำสั่งกับสมาคมการแพทย์ได้ยังไง? ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นคุณแอนนา? ไม่จริง! มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง!"

แม่หัวไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้

แต่นั่นเป็นถึงองค์กรการแพทย์ระหว่างประเทศ! มันหมายถึงระดับทางการแพทย์ที่ก้าวหน้าที่สุดในโลก มีผู้คนมากมายที่ต้องการเข้าไปสร้างความสัมพันธ์กับองค์กรนี้

ตระกูลหัวก็ถือว่ามีหน้ามีตาในประเทศ แค่ขอความช่วยเหลือจากสมาคมการแพทย์ของสหรัฐอเมริกายังต้องนัดล่วงหน้า แต่หมอเทวดาหลินคนนั้น…เพียงแค่โทรศัพท์สายเดี่ยวก็สามารถทำให้พวกเขาปฏิเสธการรักษา?

หรือว่าคนแซ่หลินมีหน้ามีตายิ่งกว่าตระกูลหัว?

มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

แม่หัวตัวสั่น ไม่สามารถยอมรับเรื่องพวกนี้

"เผชิญหน้ากับความจริงเถอะ คุณยังจำตอนที่แข่งทักษะการแพทย์กับแพทย์เกาหลีได้หรือเปล่า ตอนนั้นคุณแอนนาก็เดินทางไปที่เจียงเฉินด้วยไม่ใช่เหรอ?" หัวชิงซงพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ความหมายของคุณคือ…"

"ผมคิดว่าหมอเทวดาหลินน่าจะรู้จักกับคุณแอนนาในตอนนั้นมั้ง หมอเทวดาหลินเป็นตัวแทนแพทย์แผนจีนของประเทศเรา ทางสมาคมการแพทย์ของสหรัฐอเมริกาย่อมต้องให้ความสนใจหมอเทวดาหลินเป็นธรรมดา ดังนั้นผมคิดว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและคุณแอนนาน่าจะเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์! น่าจะไม่ถึงขั้นที่ว่าสามารถพึ่งพาอาศัยกันได้"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้…"

"สิ่งที่น่าตกใจคือหมอเทวดาหลินสามารถขยายอิทธิพลได้อย่างรวดเร็ว อิทธิพลของเขาถึงขั้นขยายไปถึงประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว เมื่อเป็นแบบนี้ ลูกของเราคงจะรักษาไม่หายแล้ว…" หัวชิงซงถอนหายใจแล้วพูด

"ไม่! เป็นแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด! พวกเรามีลูกแค่คนเดียว จะปล่อยให้ไม่มีลูกหลานสืบทอดไม่ได้เด็ดขาด!" แม่หัวพูดด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน น้ำเสียงเริ่มฟังดูเหมือนตะคอก "ชิงซง คุณต้องคิดหาวิธี ไม่ว่ายังไงคุณก็ต้องช่วยลูกของเราให้ได้! คุณจะต้องคิดหาวิธี!"

เธอจับมือของหัวชิงซงแล้วเขย่าไม่หยุด

หัวชิงซงสะบัดแขนแล้วตะคอกเสียงดัง "เลิกโวยวายได้แล้ว!"

แม่หัวสะอื้นร้องไห้

"เรื่องมันมาถึงขนาดนี้ คงต้องไปขอร้องคนแซ่หลินแล้ว" หัวชิงซงพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

"อะไรนะ? ขอร้องคนแซ่หลิน? ฉันบอกไปแล้ว ฉันยอมตายแต่ไม่ยอมขอร้องเขา!" แม่หัวตะโกนเสียงแหลม

"ไม่ไปหาเขา พวกเรายังจะไปหาใครได้อีก? คุณเองไม่ใช่เหรอที่บอกให้ผมช่วยลูกชายเราให้ได้? มาจนถึงขั้นนี้แล้ว นอกจากทางเลือกนี้ยังมีทางเลือกอื่นอีกเหรอ?" หัวชิงซงตะคอกใส่เธอ

แม่หัวเงียบ

หัวชิงซงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เดิมทีเขาคิดถึงจุดบุหรี่สูบ แต่มองดูรถตู้ที่ปิดสนิทจึงเก็บแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "ผมรู้คุณรู้สึกโกรธ แล้วคุณคิดว่าผมไม่โกรธเหรอ? แต่คุณวางใจได้ พวกเราไปขอให้หมอเทวดาหลินช่วยก่อน หลังจากที่จัดการเรื่องนี้เรียบร้อย พวกเราค่อยมาคิดบัญชีกับเขาทีหลัง"

"ความหมายของคุณคือให้ฉันยอมลดตัวก่อน…" แม่หัวถาม

"ช่วยลูกก่อนเถอะ" หัวชิงซงพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

แม่หัวกัดฟันแน่น ยังคงพูดอะไรไม่ออก

"อาลู่!"

"นายท่าน มีอะไรจะสั่งครับ?"

"รีบสั่งให้จัดเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ หลังจากนั้นส่งไปที่โรงแรมหมิงจู!"

"ครับ นายท่าน!"

ไม่นาน รถฉุกเฉินก็แล่นตรงไปที่โรงแรมหมิงจู

.....

ตอนนี้ ไปในห้องสูทของโรงแรมหมิงจู หลินหยางยืนอยู่ตรงหน้าต่างที่สูงจรดพื้น เขามองดูทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันเงียบสงบของซ่านหู้

การกระทำทั้งหมดของตระกูลหัวเขารู้ดีทุกอย่าง