บทที่ 2293 พวกเขาคิดจะจัดการผม

"แบบนี้นี่เอง!"

หลินหยางอุทานและถามต่อไป "ถ้าเป็นแบบนั้น ทำไมธิดาศักดิ์สิทธิ์ถึงรีบกลับไป?"

ในเมื่อถูกขับไล่ออกมาแล้ว เหตุใดต้องกลับไปอีก? กลับไปให้ตัวเองอับอายขายหน้า?

"ที่จริงเธอก็ไม่ได้อยากกลับ แต่ครั้งนี้เธอจำเป็นต้องกลับไป!" เทพอัคคีส่ายหน้า

"ทำไม?" หลินหยางรีบถาม

เทพอัคคีเม้มริมฝีปากและกล่าวเสียงแผ่วเบา "อาจจะเพราะผม หรืออาจจะเพราะคุณ! เรื่องที่ตระกูลของเธอบีบบังคับให้เธอกลับไป อันที่จริงผมก็ได้ข่าวมาตั้งแต่เมื่อปีที่แล้ว แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร ตอนนั้นผมไม่ได้เกรงกลัวอะไรกับแดนมรณะเลยสักนิด! ทว่าผมคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะร้ายแรงมากถึงขั้นนี้ ความแข็งแกร่งของแดนมรณะก็เป็นสิ่งที่ผมไม่อาจจินตนาการได้"

"บีบบังคับให้เธอกลับไป?"

"หากเธอไม่กลับไป หมอเทวดาหลิน หยางหัวของคุณจะต้องไม่ปลอดภัย และเจียงเฉินเองจะต้องนองไปด้วยเลือด! เธอจำเป็นต้องกลับไป! เมื่อปีที่แล้วผมเกือบได้ประลองฝีมือกับคนของแดนมรณะ แต่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ห้ามไว้เธอพยายามไกล่เกลี่ยและยอมกลับไปด้วย แต่หลังจากกลับมาก็บอกผมว่าอีกหนึ่งปีต้องกลับไปอีก แม้ว่าผมจะไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่ผมก็เห็นความโดดเดี่ยวที่อยู่ในแววตาของเธอได้อย่างชัดเจน เหมือนเธอหมดศรัทธาในการใช้ชีวิตไปแล้ว ผมคิดว่าสิ่งที่เธอต้องเผชิญจะต้องเป็นเรื่องที่ไม่อาจแก้ไขได้อย่างแน่นอน! แต่ตอนนั้นผมผิดเองที่ไม่ใส่ใจในเรื่องนี้เลย" เทพอัคคีส่ายหน้ากล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง

ตอนนี้เทพอัคคีได้เหมือนไปจากเมื่อก่อนอย่างน่าทึ่ง

แต่ก็ไม่แปลก จิตใจคนล้วนเปลี่ยนแปลงกันได้ ผู้คนของเกาะเสินหั่วต่างยกย่องสรรเสริญเขาเป็นถึงเทพ ทว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาไม่ใช่เทพจริงๆ และเมื่อต้องประสบกับความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ ทำให้เทพอัคคีในตอนนี้กลับไม่ได้ดูน่าเกรงขามและน่าสะพรึงกลัวเหมือนแต่ก่อนแล้ว

หรืออาจเป็นเพราะเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น ส่งผลกระทบต่อตัวเขาอย่างมาก

"ดูเหมือนว่าเธอจะยอมสละชีวิตของตัวเอง เพื่อกลับไปทำตามความต้องการของพวกเขา" หลินหยางถอนหายใจและแสดงสีหน้าไม่พอใจ