บทที่ 23 ชดใช้

ญาติๆ ตระกูลซูรวมหัวกันหัวเราะ

ซูเหยียนไม่พูดอะไร เธอเคยชินแล้ว

มุมปากของหลินหยางยกขึ้นยิ้ม มีสีแปลก ๆ แวบผ่านดวงตาของเขา

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ เขาคงจะอดทนไว้ ตอนนี้..เขาไม่ทนอีกต่อไป!

อย่างไรก็ตามเขาคงไม่แก้แค้นตอนนี้

แบบนั้นมันน่าเบื่อเกินไป ถ้าจะเล่นก็ต้องเล่นใหญ่หน่อย!

ตระกูลซูเตรียมชุดรตรีให้ซูเหยียนแล้ว เธอคือตัวเอกของงานเลี้ยงอาหารค่ำ ดังนั้นตระกูลซูจึงไม่ละเลย

เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จ ก็ขึ้นรถและเตรียมมุ่งหน้าไปงานเลี้ยงอาหารค่ำ

อย่างไรก็ตาม เมื่อหลินหยางกำลังจะขึ้นรถ

"คุณทำอะไรหน่ะ?" มีเสียงแหลมๆ ดังขึ้นมา

หลินหยางผงะเล็กน้อย

เห็นจางหยูฮุ้ยอีกด้านหนึ่งรีบวิ่งเข้ามา ตบมือที่กำลังหลินหยางที่ประตูรถ

"ขยะอย่างคุณจะมาขึ้นรถคันนี้หรอ?" จางหยูฮุ้ยโกรธจัด

"คุณหมายความว่ายังไง?" ความงงในสายตาของหลินหยาง

"นี่คือรถที่คุณชายหม่าส่งมารับพวกเรา เกี่ยวอะไรกับคุณ? หลายวันก่อนหน้านี้คุณไม่ได้บอกว่าจะตัดขาดกับตระกูลซูของพวกเราไม่ใช่หรอ? ตอนนี้ยังมีหน้ามาขึ้นรถหรอ?" จางหยูฮุ้ยตะคอก

"ใช่!" ซูหยูเดินเข้ามาเช่นกัน กอดอกไม่แยแส: "ก่อนหน้านี้คุณยังไม่ให้คุณย่าเข้าบ้านคุณเลย ตอนนี้ทำไมมีหน้าจะมาขึ้นรถหล่ะ? หลินหยาง ถ้าคุณมีดีก็ไปเองสิ!"

"คุณไม่ดูเสื้อผ้าที่คุณใส่อยู่หน่อย? คุณรู้ไหมว่านี่คืองานเลี้ยงอะไร? ใช่งานเลี้ยงที่คนอย่างคุณเข้าร่วมได้หรอ? ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะยังกล้าไปหรอ? คงหลบอยู่ในบ้าน ไม่ทำให้ตัวเองอับอาย!" ซูเหม่ยซินพูดดูถูก

ผู้หญิงหลายคนยืนอยู่ต่อหน้าหลินหยางและโจมตีเขาด้วยคำพูดถากถางที่เยือกเย็น

ส่วนด้านผู้ชายก็หัวเราะอย่างเงียบๆ ไม่พูดอะไร

แต่ซูเหยียนที่อยู่ในรถทนไม่ไหว

"เหม่ยซิน เสี่ยวหยู ป้าสาม ถ้าพวกคุณทำไม่ดีกับหลินหยางอีก งั้นฉันก็จะไม่ไป!" ซูเหยียนพูดอย่างเคร่งขรึม

เมื่อทั้งสามคนได้ยิน ก็เงียบลง

แต่สายตาดูถูกของทั้งสามยังคงเห็นได้ชัด

หลินหยางอยากนั่งรถคันนี้ ต้องอาศัยผู้หญิง ทำให้คนดูถูกเหมือนกัน

ไม่เป็นไรที่ซูเหยียนจะเงียบ แต่ก็เป็นการต่อต้านเล็กน้อย

แต่เธอเองก็ไม่คิดอะไรมาก

"เอาเถอะ เสี่ยวเหยียน คุณไปกับพวกเขาเถอะ เดี๋ยวผมเรียกรถไป" หลินหยางยิ้ม

"แต่..."

ซูเหยียนอยากจะพูดบางอย่าง ซูเหม่ยซินเข้าไปในรถและปิดประตู

"คนขับ ออกรถได้!"

"เหม่ยซิน เธอทำอะไรหน่ะ?"

"ออกรถ!"

วึงวึง!

รถค่อยๆ ออกตัว ซูเหยียนไม่มีเวลาได้คุยกับหลินหยางด้วยซ้ำ

"ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะไม่ไปงานด้วยซ้ำ จะได้ไม่ทำให้ตัวเองอับอาย" ซูจางหยางตบบ่าของหลินหยางและเข้าไปในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์อีกคันด้วยรอยยิ้ม

คนตระกูลซูออกไป

เหลือเพียงหลินหยางที่ยืนอยู่คนเดียวหน้าบ้านตระกูลซู

หลินหยางหรี่ตาด้วยใบหน้าที่เย็นชา เดินเข้าไปในถนนและนั่งแท็กซี่

เขาไม่ได้ไปงานเลี้ยงเลย แต่กลับมาที่หน้าประตูเขตชุมชนของบ้านตัวเอง ลงรถ

โรงจอดรถในชุมชนค่อนข้างเก่าและรถที่จอดในนั้นค่อนข้างเก่าเช่นกัน รถหรูก็มีไม่มาก ถึงมีก็เป็นรุ่นเก่า เช่น แลนด์โรเวอร์ จากัวร์ นอกนั้นก็ไม่มีแล้ว

อย่างไรก็ตาม รถปอร์เช่สีแดงไฟคันหนึ่งเข้ามาจอดที่นี่เมื่อสองวันที่แล้ว ส่งผลให้เจ้าของรถในชุมชนแตกตื่น

วันนั้นมีคนเข้ามาถ่ายรูป