บทที่ 2318 ตระกูลสุ่ยลงมือ

เป็นไปไม่ได้ที่หลินหยางจะอยู่ที่หลงชวนไปตลอดชีวิต แต่สุ่ยเซิ่งอู่สามารถกลับมาล้างแค้นตระกูลเย่ได้ตลอดเวลา!

หลินหยางฆ่าสุ่ยไท่จื่อไปด้วยอารมณ์ชั่ววูบแบบนี้ มีแต่จะนำพาหายนะมาให้ตระกูลเย่!

ตอนนี้ตระกูลเย่กำลังวิกฤติมากจากปัญหาต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามา หากยังมีเรื่องบาดหมางกับตระกูลสุ่ยอีก เช่นนั้นจะต้องมีแต่ความพินาศอย่างแน่นอน

"หมอเทวดาหลิน!" ไท่ชางหลงกระซิบเรียก

เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็เห็นด้วยกับคำพูดของหลิ่วจาวเอ๋อร์

ถ้าจะทำก็ทำลงมือทำอย่างเฉียบขาดและราบคาบ!

แต่ระดับตระกูลสุ่ยแล้วนั้น กลับไม่ใช่ตระกูลที่สามารถจัดการได้ง่าย

ถ้าเป็นแบบนี้ วิธีที่ดีที่สุดคือการตกเบ็ด!

แต่ทุกคนต่างก็รู้แผนการของหลิ่วจาวเอ๋อร์

เธอกำลังยื้อเวลา!

หลิ่วจาวเอ๋อร์ทำเหมือนเสนอแผนการที่ดีออกไป แต่อันที่จริงเธอกำลังเตือนหลินหยางว่าจะฆ่าเขาไม่ได้

หากสุ่ยไท่จื่อไม่ตาย งั้นก็ต้องดูความอดทนของตระกูลสุ่ยว่าสามารถช่วยเขาได้ไหม

"ก็ได้ งั้นผมไม่ฆ่าเขา!" หลินหยางพยักหน้า

หลิ่วจาวเอ๋อร์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

สุ่ยไท่จื่อเองก็ดีใจมากเช่นนั้นและหันไปมองหลิ่วจาวเอ๋อร์ด้วยความประทับใจ

คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะมีประโยชน์ในเวลาที่สำคัญขนาดนี้!

และวินาทีต่อมา

ควับ ควับ ควับ!

พลังปราณลอยเข้ามาตัดแขนขาของสุ่ยไท่จื่อลงอย่างกะทันหัน

วินาทีนั้น สุ่ยไท่จื่อได้ล้มตัวลงกับพื้นทันที

เขาร้องโอดครวญออกมาด้วยความเจ็บปวดหลังจากได้สติ

"อ๊า! ! !"

เขาร้องอย่างน่าเวทนาและสุดท้ายก็เป็นลมหมดสติไป

หลิ่วจาวเอ๋อร์และคนอื่นๆ ต่างหน้าซีดเผือดและตัวสั่น

"ฆ่าคุณ พี่ชายของคุณต้องมาหาผมแน่ งั้นก็ไว้ชีวิตคุณ! ยกเขาขึ้นมาแขวนไว้! ผมจะรอเซิ่งอู่ที่นี่ ผมให้เวลาเขาหนึ่งวัน หากเขาคิดจะช่วยน้องชายของเขาก็มาหาผม!"

หลินหยางกล่าวและหันหลังเดินกลับไปที่ห้อง

หลิ่วจาวเอ๋อร์ตกใจจนอ้าปากค้าง

ตอนนี้สุ่ยไท่จื่อเป็นลมหมดสติไปแล้ว แต่เพราะเข็มเงินของหลินหยาง ทำให้ตอนนี้เขาพ้นขีดอันตราย

คนของตระกูลเย่ต่างกลืนน้ำลาย

พวกเขาเชื่อฟังหมอเทวดาหลิน และรู้ว่าเขาคนนี้กล้าทำและลงมือเฉียบขาด ทว่าพวกเขากลับไม่คาดคิดว่าจะโหดเหี้ยมมากขนาดนี้

ทุกคนต่างตกตะลึงและหวาดกลัว

"เอ่อ..." คนของตระกูลเย่คนหนึ่งมองไปที่หญิงชราเย่อย่างระมัดระวังและสุดท้ายก็ไม่พูดอะไร

"เรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว เราทำได้เพียงทำตามสิ่งที่หมอเทวดาหลินสั่ง เดิมทีตระกูลสุ่ยก็ชอบรังแกเรามาตลอด! อย่างมากก็แค่สู้กันตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น!" หญิงชราเย่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

ทุกคนต่างพยักหน้าด้วยความแน่วแน่

หลิ่วจาวเอ๋อร์หาโอกาสหลบหนีออกไปแจ้งข่าวให้ตระกูลสุ่ยรับรู้

เมื่อรู้ว่าสุ่ยไท่จื่อแขนขาขาดและถูกคุมขังในตระกูลเย่ จากนั้นตระกูลสุ่ยก็โกลาหลขึ้นทันที

ในฐานะที่ตระกูลสุ่ยถือเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลอันดับหนึ่งในหลงชวน มีเหรอที่พวกเขาจะรับกับการกระทำเช่นนี้ได้?

"สารเลว! สารเลว! ! ตระกูลเย่ทำเกินไปแล้ว! เห็นว่ามีหมอเทวดาหลินคอยให้ท้ายก็เลยกล้าทำอะไรแบบนี้งั้นเหรอ? สมควรตาย! ตระกูลเย่สมควรตาย!"

ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลสุ่ยตวาดเสียงดัง "รีบปล่อยจรวดคำสั่งตระกูลสุ่ยออกไปเพื่อเรียกและรวบรวมยอดฝีมือของตระกูลสุ่ยทั้งหมดตามผมมุ่งหน้าไปที่ตระกูลเย่ และฆ่าถล่มพวกเขาให้ราบเป็นหน้ากลอง! !"

"รับทราบ! !"