บทที่ 2337 คำขอร้องของสุ่ยเซิ่งอู่

ขณะนี้ ไม่มีใครไม่เลื่อมใส

คุณนายเย่ยิ้มแย้ม พูดด้วยรอยยิ้มว่า: "ดี! ดี! ดีมาก! เรื่องการสร้างใหม่ยังไม่รีบ วันนี้เป็นวันเกิดของของฉัน อาฮุ่ย ไปหาภัตคารเร็ว จัดงานเลี้ยงใหม่ วันนี้ฉันจะต้อนรับทุกคนอย่างดี!"

"ได้ค่ะ คุณแม่!" คังฮุ่ยก็ยิ้มทั้งหน้า พยักหน้าซ้ำๆ

ตระกูลเย่โห่ร้อง

เย่ซินอวี่ที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนมองไปที่หลินหยางด้วยดวงตาที่ลุกโชน

เธอรู้ว่าตระกูลเย่สามารถอยู่รอดจากหายนะในวันนี้ได้เพราะหลินหยาง

หลินหยางดูเหมือนจะไม่ได้คิดที่จะเรียกร้องผลงาน เห็นว่าได้จังหวะ เขาจึงจากไปอย่างเงียบๆ

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขากำลังจะจากไป ก็มีร่างหนึ่งหยุดเขาไว้

มันคือสุ่ยเซิ่งอู่

“หมอเทวดาหลินจะจากไปแล้วหรือ? จริงอย่างที่ว่าทำความดีโดยไม่ฝากชื่อไว้จริงๆ!”

“เซิ่งอู่เทียนเจียวมีอะไรจะชี้แนะครับ?” หลินหยางกุมมือคารวะ

“หมอเทวดาหลิน ฉันขอถามหน่อยได้ไหมว่า ทำไมคุณต้องปล่อยเซียนเจิ้นเยว่ไป”สุ่ยเซิ่งอู่โน้มเข้าใกล้ขึ้นอีกนิดแล้วถาม

“ฉันเป็นหมอ หน้าที่ของฉันคือช่วยชีวิตและรักษาผู้บาดเจ็บ แล้วทำไมฉันถึงต้องทำร้ายคนอื่นด้วย” หลินหยางส่ายหัว

“จริงเหรอ แล้วหมู่บ้านราชาสมุนไพรล่ะ? แล้วสำนักหงเหยียนล่ะ? หมอเทวดาหลิน จากสิ่งที่ฉันรู้เกี่ยวกับตัวคุณ ถ้ามันไม่ดี คุณจะไม่มีวันแสดงความเมตตา! ถ้าฉันเดาถูก เหตุผลที่คุณไม่ฆ่าเซียนเจิ้นเยว่ ก็เพราะคุณต้องการใช้เธอใช่ไหม” สุ่ยเซิ่งอู่ยิ้ม

หลินหยางขมวดคิ้วทันที

"ดูเหมือนว่าฉันพูดถูก นอกจากนี้ ไม่ให้คุณนายเย่ฆ่าคนเหล่านี้ คุณยังต้องการใช้ตระกูลเย่มาควบคุมคนเหล่านี้ เพราะตอนนี้คุณกำลังต่อสู้กับลัทธิปีศาจสวรรค์ ดังคำกล่าวที่ว่าคนมีคุณธรรมจะได้รับการช่วยเหลือสนับสนุน คนไม่มีคุณธรรมจะไร้คนช่วยเหลือสนับสนุน บางทีวันหนึ่ง คุณอาจต้องการคนเหล่านี้ ดังนั้นวันนี้คุณจึงเมตตา ไม่ฆ่าพวกเขาทั้งหมด ใช่ไหม"

“สมชื่อเซิ่งเทียนเจียวจริงๆ น่าเลื่อมใส" หลินหยางยิ้มเบาๆ แต่ในหัวใจเขากังวลขึ้น

สมแล้วที่เป็นผู้ปราดเปรื่องอันดับสอง สายตาที่สามารถหยั่งรู้ในใจของผู้คนนี้ เป็นเรื่องพิเศษมาก

"หมอเทวดาหลินชมเกินไปแล้ว หากหมอเทวดาหลินไม่รังเกียจ วันหนึ่งลัทธิปีศาจสวรรค์บุกเข้ามาในอนาคต คุณสามารถแจ้งเซิ่งหวู่ได้ทุกเมื่อ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เซิ่งอู่จะมาช่วยหมอเทวดาหลินอย่างแน่นอน!" สุ่ยเซิ่งอู่กุมมือของเขาและพูดด้วยรอยยิ้ม

"โอ้?" หลินหยางมองไปที่สุ่ยเซิ่งอู่ด้วยความประหลาดใจ: "เซิ่งอู่เทียนเจียวคือมีเรื่องขอร้องหรือไม่"

"มีอยู่เรื่องหนึ่งจริง ฉันอยากขอความช่วยเหลือจากหมอเทวดาหลิน!"

"เรื่องอะไรครับ" หลินหยางถาม

สุ่ยเซิ่งอู่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: "อีกเจ็ดวัน หัวหน้าเทียนเจียวจะส่งคนมาต่อสู้กับฉัน ต้องการจะแย่งตราสัญลักษณ์เทียนเจียวของฉัน ความแข็งแกร่งของผู้ที่เข้ามานั้นไม่ธรรมดา ฉันหวังว่าเมื่อฉันต่อสู้กับฝ่ายตรงข้าม หมอเทวดาหลินสามารถมาดูการต่อสู้ที่ข้างสนามได้ ถ้าฉันแพ้ หวังว่าหมอเทวดาหลินจะลงมือ ช่วยชีวิตฉันไว้ด้วย!"

"หัวหน้าเทียนเจียว?" หลินหยางหายใจด้วยความรู้สึกกังวล

ผู้ที่เป็นอันดับหนึ่งในรายการเทียนเจียวเป็นใครหรือ?

เทียนเจียวอันดับหนึ่งในสายตาของผู้คนในโลกศิลปะการต่อสู้ของจีน เป็นบุคคลในตำนานมาโดยตลอด

เทียนเจียวอันดับแรกใช้ชีวิตอย่างสันโดษ อุทิศตนเพื่อการฝึกฝน น้อยคนนักที่จะได้เห็นเขา และความแข็งแกร่งของเขามีข่าวลือว่าถึงระดับที่ไม่ธรรมดา ซึ่งเกินขอบเขตของนักสู้ธรรมดา มีคนเคยกล่าวไว้ว่า รายชื่อเทียนเจียว ทั้งหมดของเทียนเจียวร่วมมือกัน เกรงว่าไม่อาจต้านสิบกระบวนท่าของหัวหน้าเทียนเจียวได้

แม้ว่าสุ่ยเซิ่งอู่จะเป็นเทียวเจียวอันดับสอง แต่ช่องว่างกับอันดับหนึ่งนั้นใหญ่เกินไป

ตอนที่เขามีชื่อเสียง เทียนเจียวอันดับหนึ่งก็โด่งดังไปทั่วโลก กลายเป็นตำนาน

สำหรับความท้าทายนี้ ก็เป็นหัวหน้าเทียนเจียวส่งคนมาต่อสู้ มิได้ลงมือด้วยตัวเอง ถ้าเขาลงมือเอง เกรงว่าสุ่ยเซิ่งอู่อาจไม่มีความกล้าที่จะต่อสู้เลยด้วยซ้ำ

“อีกฝ่ายที่ส่งมาคือใคร?” หลินหยางถามอย่างสงสัย

“ว่ากันว่าเป็นน้องชายของหัวหน้าเทียนเจียว น้องชายของเขาฝึกฝนกับหัวหน้าเทียนเจียว ได้รับคำแนะนำและได้รับการศึกษาจากเขา แม้ว่าพรสวรรค์ของเขาจะไม่ดีเท่าหัวหน้าเทียนเจียว แต่ความแข็งแกร่งของเขา ก็น่ากลัวเช่นกัน ได้ยินมานานแล้วว่าน้องชายของเขาอยากได้ตราสัญลักษณ์เทียนเจียว ต้องการที่จะนั่งบัลลังก์ของเทียนเจียวอันดับสอง ฉันไม่ต้องการที่จะสร้างปัญหา ต้องการที่จะส่งมอบตราสัญลักษณ์เทียนเจียวให้เขา แต่เขากลับลั่นประกาศว่า จำต้องฆ่าฉันเพื่อพิสูจน์ชื่อเสียงของเทียนเจียว ฉัน ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสู้ ถ้ามีการต่อสู้กัน คงเป็นไม่ตายคือไม่หยุด ถ้าฉันแพ้ ฉันก็จะตาย ถ้าฉันชนะ ฉันต้องฆ่าน้องชายของเขา เมื่อน้องชายของเขาตาย หัวหน้าเทียนเจียวจะพลอยโกรธตระกูลสุ่ยของฉัน เมื่อถึงเวลานั้นตระกูลสุ่ยจะต้องมาลำบากเพราะฉัน เช่นนี้ ฉันยอมตายคนเดียวดีกว่า!” สุ่ยเซิ่งอู่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

“ดังนั้นคุณวางแผนตั้งใจจะแพ้ให้อีกฝ่าย ปล่อยให้อีกฝ่ายฆ่า แล้วให้ฉันรักษา?” หลินหยางถาม

"ถูกต้อง!" สุ่ยเซิ่งอู่พยักหน้าซ้ำๆ

“นี่คือวิธีที่ยังพอถึงว่าดี!”

หลินหยางก็ตระหนักได้ในทันที

ไม่น่าแปลกใจที่สุ่ยเซิ่งอู่สุภาพกับเขามาตลอด ความรู้สึกของเขาคือขอร้องหลินหยางมานานแล้ว

"ฉันรับปากคุณได้! แต่คุณต้องจำสัญญาของคุณ ในอนาคตมีปัญหาในเจียงเฉิน คุณต้องมาช่วยโดยเร็ว ฟังคำสั่งของฉัน!" หลินหยางถอนหายใจออก พูดอย่างจริงจัง

"หมอเทวดาหลินวางใจได้ ในเมื่อเซิ่งอู่ให้คำสัญญา จะขอชดใช้ด้วยชีวิต จะไม่มีวันผิดสัญญา!"

“ตกลง!"

หลินหยางพยักหน้า: "ฉันจะไปที่คลินิกเพื่อรักษาเซียนเจิ้นเยว่ก่อน และหลังจากนั้นเจ็ดวัน ฉันจะไปที่นัดหมาย !"

"เซิ่งอู่จะรอหมอเทวดาหลินมาครับ!"

สุ่ยเซิ่งอู่รีบกุมมือและโค้งคำนับ

หลินหยางหันหลังและจากไป