บทที่ 2343 สงครามครั้งใหญ่กำลังมาเยือน

เวลาผ่านไปเพียงสิบกว่านาที ชายคนนั้นก็กลับมา

"ภายในถ้ำว่างเปล่าและมีเพียงศพของจินลี่และพวกเท่านั้น พวกเขาถูกลอบทำร้ายและศีรษะก็ถูกตัดขาด! ไม่มีร่องรอยเบาะแสของผู้ต้องสงสัยเลยในระยะห้าสิบไมล์ ผมคาดว่าอีกฝ่ายคงหนีไปเรียบร้อยแล้วครับ!"

"หนียังไงก็หนีไม่พ้น ทำการสอบสวนเซียนเจิ้นเยว่อย่างหนักและซักไซ้ให้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร! ไม่ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร เขาคนนั้นก็ต้องถูกคิดบัญชีที่กล้ามาฆ่าคนของฉัน!" ชายในชุดสีทองกล่าว

"ครับนายท่าน!"

ชายคนนั้นเดินออกไปและขณะเดียวกัน ชายหนุ่มที่สวมชุดสีขาวก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"พี่ใหญ่!" คนที่เดินเข้ามายิ้มให้และยกกำปั้นแสดงความเคารพ

ชายชุดทองหันไปชำเลืองมองชายหนุ่มที่เดินเข้ามาพร้อมกับพยักหน้า "ไม่เลว! ในที่สุดก็เพิ่มระดับขั้นได้เสียที ไม่เสียแรงที่ผมพยายามอบรมสั่งสอนมาหลายปี"

"พี่ใหญ่ ผมอยากจะเดินทางไปที่หลงชวนเพื่อจัดการสุ่ยเซิ่งอู่เสียตอนนี้เลย ผมอยากจะทดสอบวรยุทธ์ของผมด้วยชีวิตของเขา! พี่ว่ายังไง?" ชายหนุ่มกล่าวด้วยเสียงหัวเราะ

"แม้ว่าความสามารถของสุ่ยเซิ่งอู่จะสู้ผมไม่ได้ แต่เขาก็เป็นเทียนเจียวลำดับสอง คุณจะทำอะไรต้องระมัดระวังอย่างดีและห้ามประมาท หากคุณสามารถกำจัดเขาได้ มันจะต้องเป็นผลดีต่อการฝึกฝนของคุณแน่ ไปเถอะ!"

"ครับ พี่ใหญ่!"

ชายหนุ่มหันหลังเดินออกไป

"คอยตามคุณชายรองและอย่าให้เขาได้รับบาดเจ็บใดๆ ทั้งสิ้น ไม่งั้นก็กลับมาอย่างคนไร้หัว!" ชายชุดสีทองกล่าวเตือนอีกครั้ง

ในเงามืดร่างหนึ่งสั่นไหวอย่างเงียบๆ

.....

หลังจากกลับมาที่เจียงเฉิน หลินหยางก็รีบไปหาฉินไป่ซงเพื่อพาชายหนุ่มคนนี้ไปจัดการเรื่องที่พัก

ฉินไป่ซงจีงเรียกให้คนจัดเตรียมห้องพักให้และเป็นคนจัดการดูแลด้วยตัวเอง

"ฟังนะ ห้ามให้ใครพูดถึงการมีอยู่ของเขาเด็ดขาด หากเขาฟื้นขึ้นมาก็ห้ามให้เขาออกจากห้องเข้าใจไหม?" หลินหยางกล่าวกับฉินไป่ซงด้วยสีหน้าจริงจัง

"อาจารย์ เจ้าหมอนี่มาจากไหนเหรอครับ?" ฉินไป่ซงถามด้วยความสงสัย

"เขาไม่ใช่คนสำคัญอะไรหรอก แต่เขาก็เป็นคนที่มีปัญหาค่อนข้างมาก ยังไงก็ระมัดระวังไว้จะดีกว่า"

"ครับ!"

เรื่องของเซียนเจิ้นเยว่ก็นับว่าจบลงเป็นที่เรียบร้อย ทว่าอันตรายที่ซ่อนอยู่ก็ยังมี

หลินหยางรู้สึกกระวนกระวายในใจขณะกำลังนั่งอยู่ในห้องยาเพียงลำพังพร้อมกับมองไปที่หม้อเตาเผาขนาดใหญ่เป็นเวลานานและถอนหายใจ

"ดูเหมือนว่าต้องใส่ชื่อเทียนเจียวสูงสุดไว้ในรายชื่อที่ต้องคอยระมัดระวังตลอดเวลาแล้วสินะ ตอนนี้ทั้งลัทธิปีศาจสวรรค์ ทั้งแดนมรณะและทั้งเทียนเจียวสูงสุด แต่ละคนล้วนไม่น่ามีปัญหาด้วย หากไม่เตรียมแผนรองรับไว้ละก็ หากเกิดเรื่องฉุกเฉินขึ้นมาคงยากจะรับมือได้แน่"

เมื่อนึกถึงตรงนี้ หลินหยางก็มีความคิดอะไรบางอย่างขึ้นมา

เขาหยิบวัสดุยาที่ได้รับจากถ้ำของเซียนเจิ้นเยว่และค้นหาผ่านชั้นเก็บหนังสือตำราขนาดใหญ่ที่อยู่ถัดไป

ในที่สุด เขาก็ได้หนังสือที่แปลกตาขึ้นมาเล่มหนึ่ง

เมื่อมองไปที่เนื้อหาของหนังสือ ดวงตาของหลินหยางก็เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

เขาลุกขึ้นและวิ่งออกไป

"ติดต่อหม่าไห่ เตรียมรถ แล้วช่วยไปเอาของสิ่งหนึ่งที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์มาให้ผมหน่อย!"

"ของอะไรเหรอครับ?"

"ก้อนน้ำแข็ง!"

"อะไรนะ?"

....

วันที่เจ็ด

ริมแม่น้ำที่กว้างที่สุดทางตะวันออกของหลงชวน

เมื่อก่อนที่นี่มีชาวประมงอาศัยอยู่จำนวนมาก แต่ปัจจุบันนี้ที่นี่ไม่มีคนแล้ว

เนื่องจากสุ่ยเซิ่งได้สั่งให้คนปิดกั้นพื้นที่แม่น้ำในรัศมีมากกว่าสิบไมล์ล่วงหน้าแล้ว

วันนี้จะมีการต่อสู้ที่น่าตกใจจะเกิดขึ้นที่นี่

สุ่ยเซิ่งอู่นั่งขัดสมาธิอยู่ริมแม่น้ำ