บทที่ 2373 ยาความเป็นความตาย

"แค่กๆ แค่กๆๆๆ...."

สีหน้าของอ้ายหร่านซีดเผือดและเอาแต่อาเจียนออกมาจนทำให้มีเลือดไหลออกมาจากปากของเธอจำนวนมาก

"อ๋า?"

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?"

"หรือว่ายาของหมอเทวดาหลินใช้ไม่ได้ผลกับผู้หญิงคนนี้?"

"คราวนี้แย่แน่! แย่แน่ๆ!"

ผู้ชมที่อยู่รอบๆ ต่างตกตะลึงและหวาดวิตกอย่างมาก

จากสถานการณ์ปัจจุบัน เหมือนว่าหลินหยางจะไม่มีทางชนะได้เลย

ทว่าหลินหยางกลับไม่ตื่นตระหนกและยังคงกระทืบเท้าต่อไปอย่างนั้น

ปัง!

เวทีเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้กลับสั่นแรงกว่าครั้งก่อนมาก

ควับ ควับ ควับ...

จากนั้นก็เห็นเข็มเงินที่หลินหยางวางอยู่บนโต๊ะสั่นไหวและพากันลอยขึ้นบนอากาศพร้อมกับพุ่งแทงเข้าไปบนร่างกายของอ้ายหร่าน

วินาทีนั้น อ้ายหร่านก็สะดุ้งและหมอบตัวลงกับพื้นพร้อมกับเลือดที่อาเจียนออกมาก็เปลี่ยนเป็นสีดำ หลังจากอาเจียนอยู่นานร่างกายของเธอก็ดูอ่อนแรงและหน้าซีดเซียวอย่างอ่อนล้า

"เร็วเข้า ทีมแพทย์สนาม รีบพาคุณผู้หญิงคนนี้ไปรักษาเร็วเข้า!" หัวหน้าสายตรวจจางตะโกนออกไปด้วยความร้อนใจ

"ไม่ต้องกังวล! มีผมอยู่ทั้งคน! พิษที่อยู่ในร่างกายของเธอ เพียงแค่เธอกินยากำจัดพิษของผมเข้าไป เธอก็จะปลอดภัยและไม่เป็นอะไร! พวกคุณอย่าเพิ่งตื่นตระหนกไปหน่อยเลย!"

ฟู่เซิงไกวโส่วหัวเราะชอบใจพร้อมกับจ้องไปที่หลินหยาง "หมอเทวดาหลิน! นี่คือความสามารถของคุณเหรอ? ตอนนี้เหมือนว่าฝีมือของคุณก็ไม่เห็นจะวิเศษตรงไหนเลย! คุณแพ้แล้ว! ฮ่าๆๆ..."

หลินหยางไม่พูดอะไรพร้อมกับให้คนปลดพันธนาการออกและมองไปที่อ้ายหร่าน จากนั้นก็หันไปมองฟู่เซิงไกวโส่วและกล่าว "ไม่ใช่ว่าผมชนะหรอกเหรอ?"

"คุณพูดอะไรของคุณ? คนไข้ของผมได้หายเป็นปกติดีแล้วและสุขภาพของเขาก็ดีมากด้วย แต่คนไข้ของคุณ...คุณอ้ายหร่าน เกรงว่าเธอคงแทบเอาชีวิตไม่รอดแน่! ใครแพ้ใครชนะ ทุกคนก็ต่างเห็นด้วยตาตัวเอง คุณยังไม่ยอมรับอีกเหรอ?" ฟู่เซิงไกวโส่วหัวเราะเสียงดัง

ผู้ชมที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างผิดหวังและถอนหายใจ แม้ว่าพวกเขาจะรับไม่ได้ แต่ความจริงก็ปรากฏให้เห็นอยู่ตำตา

หลินหยางแพ้แล้ว

"คุณผู้หญิง คุณประกาศผลการแข่งขันได้แล้ว! จากนั้นผมก็สามารถขอให้หมอเทวดาหลินทำตามที่พูดไว้ก่อนหน้านี้!" ฟู่เซิงไกวโส่วหรี่ตาลงและหัวเราะ

โจวอ้ายตัวสั่นสะท้านและแสดงสีหน้าวิตกกังวลจ้องมองไปที่หลินหยางพร้อมกับถอนหายใจ "ค่ะ"

หลังจากที่เธอขึ้นไปก็ถือไมค์เพื่อเตรียมจะประกาศว่าฟู่เซิงไกวโส่วเป็นผู้ชนะ

และขณะนี้เอง หลินหยางก็เอ่ยปากขึ้นมา "คุณโจวอ้าย หากคุณจะประกาศผล ผมหวังว่าคุณคงไม่ประกาศผิด ผู้ที่ชนะคือผม"

"ทำไม? ยังไม่ยอมรับความจริงอีกเหรอ?" ฟู่เซิงไกวโส่วส่ายหน้าหัวเราะ "ยิ่งคุณไม่ยอมรับมากแค่ไหน ก็ยิ่งแสดงให้เห็นว่าคุณมันขี้แพ้ หมอเทวดาหลิน คุณไม่รู้เหรอว่าตอนนี้คุณเหมือนตัวตลกมากแค่ไหน?"

"ตัวตลก? ผมว่าคุณคงยังไม่เข้าใจสถานการณ์ดีพอมากกว่า?"