บทที่ 2374 ยานี้สู้ยาความเป็นความตายได้ไหม?

ทุกคนต่างไม่กล้าพูดอะไร

โรงยิมขนาดใหญ่กลับเงียบสงัดลงอย่างน่าตกใจ

ฟู่เซิงไกวโส่วมองไปด้วยรอยยิ้ม "คุณรีบประกาศผลเร็วเข้าเถอะ ผมว่าทุกคนคงอยากรู้ผลจนทนไม่ไหวแล้ว"

"ครับ"

ผู้รับผิดชอบของทีมแพทย์สนามพยักหน้าและถือผลตรวจขึ้นพร้อมกับตะโกนเสียงดัง "ความดันโลหิตของคนไข้ค่อนข้างต่ำและมีอาการโลหิตจางเล็กน้อย อวัยวะภายในค่อนข้างอ่อนแอ ส่วนนอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีปัญหาอะไร"

"งั้นก็หมายความว่า คนไข้ไม่ได้หายเป็นปกติ? และยังอยู่ในภาวะฟื้นฟู? งั้นก็หมายความว่าผลการแข่งขันไม่ถือว่าเสมอกัน!" ฟู่เซิงไกวโส่วหันไปมองหลินหยางและกล่าวด้วยรอยยิ้ม "คุณหลิน ครั้งนี้คุณยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?"

"ยังมีอะไรต้องพูด? ผลตรวจก็ชัดเจนดีแล้วว่าคนไข้ของผมนอกจากจะร่างกายอ่อนล้าแล้ว ที่เหลือก็ไม่ได้เป็นอะไร!"

"แล้วคนไข้ของผมล่ะ? เขามีปัญหาอะไรอย่างนั้นเหรอ?" ฟู่เซิงไกวโส่วถามอย่างเย้ยหยัน

"ตอนนี้อาการของหัวหน้าจางค่อนข้างแย่มาก ผมแนะนำให้รีบพาไปรักษาตัว ไม่งั้นอาจยากที่จะรักษาได้" หลินหยางกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"คุณว่ายังไงนะ?" ฟู่เซิงไกวโส่วขมวดคิ้ว

และเขายังไม่ทันจะถามอะไรเพิ่ม

"อ๊า! !"

หัวหน้าสายตรวจจางที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ร้องเสียงดังและจากนั้นก็ล้มลงกับพื้นทันที

"ว้าว!"

สถานการณ์เป็นไปอย่างโกลาหล

ทุกคนต่างพากันตกตะลึงอย่างมาก

เฟิงเซี่ยวสุ่ยที่อยู่ข้างล่างเวทีเองก็ตกใจและลุกขึ้นยืน

"เกิดอะไรขึ้น?"

ฟู่เซิงไกวโส่วตกตะลึงอย่างมาก

"หัวหน้า!"

บรรดาตำรวจที่อยู่ข้างล่างต่างตกใจจนหน้าถอดสีพร้อมกับกระโดดขึ้นบนเวทีและรุมล้อมหัวหน้าสายตรวจจาง

"ถอยออกไป รีบถอยออกไปเร็วเข้า!"

ทีมแพทย์สนามต่างพากันวิ่งเข้าไปเพื่อทำการตรวจอาการของหัวหน้าจาง

เวลาผ่านไป หมอหลี่ก็ร้องเสียงหลงและเงยหน้าขึ้นกล่าว "เขาถูกยาพิษเข้าแล้ว! พิษมีความร้ายแรงมาก...และมันเกือบแทรกซึมเข้าไปในหัวใจของเขาแล้ว!"

"อะไรนะ?"

ผู้คนต่างตกตะลึง

ฟู่เซิงไกวโส่วหน้าถอดสีและรีบหันไปมองหลินหยางด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้? คุณ...คุณทำอะไรไป?"

"ผมไม่ได้ทำอะไรเลย"

"แล้วทำไมร่างกายของเขายังมีพิษอยู่?" ฟู่เซิงไกวโส่วถามอย่างร้อนใจ

"เหตุผลง่ายมาก ยาความเป็นความตายของแดนมรณะของพวกคุณไม่สามารถกำจัดพิษในร่างกายของเขาได้ยังไงล่ะ!" หลินหยางกล่าว

"เป็นไปไม่ได้!" ฟู่เซิงไกวโส่วแทบตะคอกออกไปราวกับไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ "ยาความเป็นความตายของแดนมรณะของเราถือเป็นยาวิเศษสูงสุด! มีเหรอที่จะไม่สามารถกำจัดพิษของคุณได้? ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน!"

"ดูเหมือนว่าคุณจะยกย่องประสิทธิภาพยาของแดนมรณะของพวกคุณสูงเกินไป"

หลินหยางกล่าวพร้อมกับเดินไปข้างๆ หัวหน้าจางและนั่งลงพร้อมกับทำการตรวจวัดชีพจรให้เขา

ไม่นาน หลินหยางก็ยิ้มอย่างเยือกเย็น

"ผมก็นึกว่าแดนมรณะของคุณจะเอายาวิเศษอะไรออกมา ที่แท้ก็แค่ยาซวนเซิงรุ่นปรับปรุงเท่านั้น!"

"คุณรู้จักยาซวนเซิง?" ฟู่เซิงไกวโส่วเบิกตากว้าง

"ยากระจอกแบบนี้ทำไมจะไม่รู้จัก? แต่ประสิทธิภาพของยาความเป็นความตายนี้มีผลมากกว่ายาซวนเซิงกว่าสิบเท่า ถ้าผมเดาไม่ผิด...แดนมรณะของพวกคุณคงเพิ่มโสมโลหิตหมื่นปี เห็ดหลินจือซวนปิงและยอดหิมะน้ำแข็งเข้าไปในขณะปรุงกลั่นยา...ใช้วัตถุดิบยาสมุนไพรชั้นดีทั้งสิ้น แต่น่าเสียดายที่สมุนไพรชั้นดีเหล่านี้กลับถูกพวกคุณทำจนไม่เหลือชิ้นดี น่าเสียดายจริงๆ"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชาพร้อมกับหยิบยาเม็ดหนึ่งออกมาและป้อนให้หัวหน้าจางกินเข้าไป

หัวหน้าจางที่กำลังกระตุกอยู่ก็สงบลงและสีหน้าของเขาก็กลับเป็นปกติมากขึ้น

"อาการของผู้ป่วยกำลังค่อยๆ หายไป!" หมอหลี่ที่เป็นทีมแพทย์สนามมองไปด้วยความดีใจ

"น่าทึ่งมาก!"

"เหลือเชื่อมากเลย!"

บรรดาทีมแพทย์คนอื่นๆ ก็ต่างพากันตกตะลึงอย่างมาก

"นั่นคือ?" ฟู่เซิงไกวโส่วจ้องไปที่ขวดยากระเบื้องเคลือบของหลินหยางและอ้าปากค้าง