บทที่ 2424 หัวหน้าใหญ่

“อ๊า!!!”

เสียงกรีดร้องอย่างน่าสังเวชของโหยวยี่ ดังก้องไปทุกทิศทุกทาง

เขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว กำมือที่ถูกตัดขาด ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เลือดกระเซ็นไปทั่วพื้น

"โหยวยี่!"

"พี่โหยวยี่!"

ทุกคนตื่นตระหนก รีบเข้าไปพยุงโหยวยี่

ฉินหลิงก็ผงะเช่นกัน ดาบในมือของเธอตกลงกับพื้นโดยไม่รู้ตัว สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสยดสยอง

“อาหลิง! เธอก่อเรื่องอีกแล้วนะ!”

หมัวผิงดูกังวล ไม่รู้จะทำอย่างไร

เกิดความวุ่นวายขึ้นในห้อง

“เกิดอะไรขึ้น?”

ในเวลานี้มีคนอีกกลุ่มหนึ่งเข้ามาในห้อง

คนเหล่านี้ล้วนแต่เป็นผู้สูงอายุ สวมชุดคลุมสีดำ มีสีผิวซีด ดวงตาทั้งคู่ดำขลับ และออร่าของพวกเขาขุ่นหมองมาก

สันนิษฐานว่าน่าเป็นผู้อาวุโสหลักของหมู่บ้านปีศาจเร้นลับ

ในหมู่พวกเขามีฉินจัว พ่อของฉินหลิง

เมื่อผู้คนเห็นภาพโศกนาฏกรรมภายในห้อง พวกเขาต่างตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อ

"โหยวยี่! เป็นอะไรไป?"

ชายชราผมขาวและเคราแพะรีบออกมาจากฝูงชน พยุงโหยวยี่ และตะโกนอย่างตื่นเต้น

“พ่อ เจ็บ เจ็บ...” โหยวยี่ร้องออกมา ตัวสั่นไปทั้งตัว เหงื่อไหลออกมาก

พ่อ?

หลินหยางผงะเล็กน้อยมองไปที่ชายชรา

ชายชราคนนี้อายุอย่างน้อยเจ็ดสิบปี

เป็นไปได้ไหมว่าเขามีลูกตอนอายุมาก?

เกรงว่าในตอนนี้มันจะยุ่งยากมากขึ้นแล้ว

“ใครเป็นคนทำ”

ชายชราโกรธจัด หันศีรษะไปทันทีและคำราม

ฉินหลิงสั่นไปทั้งตัว อ้าปาก แต่ไม่กล้าพูด

"พ่อ! เป็นฉินหลิง!!" โหยวยี่พูดเกือบจะกัดฟันแน่น

"อะไรนะ?"

ใบหน้าของฉินจัวเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ และทันใดนั้นเขาก็หันไปมองที่ ฉินหลิง: "อาหลิง! ลูกเป็นคนทำเหรอ"

"พ่อ หนู...หนู..." ฉินหลิงงึมงำ ลังเลอย่างมาก

"ลุงจัว! ผู้อาวุโสโหยว! นี่เป็นความเข้าใจผิด! มันเป็นการบาดเจ็บโดยไม่ได้ตั้งใจ!"