บทที่ 2439 ค่ายกลเปลี่ยนไป

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม....

เมื่อพลังวิญญาณร้ายโจมตีก็ทำให้เกิดเสียงดังเหมือนค้อนทุบอย่างหนัก

ร่างของหลินหยางยังคงสั่น และเนื้อผิวหนังของเขาก็ผิดรูปไปเพราะผลกระทบของพลังชั่วร้ายนี้!

เขากัดฟันและยืนกราน

อย่างไรก็ตาม ผลกระทบของพลังวิญญาณชั่วร้ายเป็นเพียงจุดเริ่มต้น!

หลังจากที่มันแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของหลินหยางแล้ว มันก็อาละวาดในร่างกายของหลินหยางบ้าบิ่น!

เมื่อพิษปีศาจในร่างกายของหลินหยางเห็นพลังวิญญาณชั่วร้ายนี้ พวกมันทั้งหมดก็หนีอย่างบ้าคลั่งราวกับนักโทษที่เห็นตำรวจและไม่กล้าแตะต้องมัน

ท้ายที่สุดพิษปีศาจของหลินหยางมาจากพิษปีศาจเพียงชนิดเดียวเท่านั้นและพลังวิญญาณชั่วร้ายนี้เป็นการรวมกันของพลังของมหาปีศาจที่ยิ่งใหญ่หลายร้อยตัวในโลกดังนั้นจึงไม่สามารถเปรียบเทียบได้ ฉะนั้นมันง่ายโดยธรรมชาติที่จะกำจัดพิษปีศาจเหล่านี้

แต่ปัญหาตอนนี้คือ จะจัดการกับพลังวิญญาณชั่วร้ายนี้อย่างไรหลังจากกำจัดพิษปีศาจออกไปแล้ว?

พลังทำลายล้างร่างกายของพวกเขาอาจกล่าวได้ว่าเป็นประวัติการณ์เลยทีเดียว

ผู้ใหญ่บ้านกล่าวว่าพลังวิญญาณชั่วร้ายจะอยู่ในร่างกายมนุษย์ได้ไม่นาน หากหลินหยางสามารถยึดมั่นและปล่อยให้พลังวิญญาณชั่วร้ายสลายไปในร่างกายของเขา แต่หากทนไม่ได้และถูกพลังวิญญาณชั่วร้ายฉีกร่างจนถึงขั้นตาย แบบนั้นต่อให้เป็นเทวดาก็ยากจะช่วยได้

ดังนั้นสิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือ อดทนไว้! อดทนไว้! อดทนไว้!

อย่างไรก็ตาม...

พลังวิญญาณชั่วร้ายที่วนไปรอบๆ เป็นเหมือนเขื่อนที่ปล่อยน้ำไหลเข้าสู่ร่างของหลินหยางอย่างเมามัน

พิษปีศาจเหล่านั้นถูกกำจัดออกไปหลังจากนั้นไม่กี่นาที แต่พลังวิญญาณชั่วร้ายไม่หยุดไหลและยังคงไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

ราวกับว่าสวิตช์ถูกเปิดและไม่สามารถหยุดได้

หลินหยางร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดและตัวสั่นอย่างบ้าคลั่ง

เข็มเงินนับหมื่นเล่มบนร่างกายของเขาสั่นอย่างบ้าคลั่งและระเบิดพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง เพื่อต่อต้านพลังวิญญาณชั่วร้ายนี้

แต่นี่ยังไม่พอ!

หลินหยางยื่นมือออกมาอีกครั้งและคว้าเข็มเงินที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างสั่นสะท้านพร้อมกับแทงมันบนร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง จากนั้นคว้ายาขึ้นมาและยัดเข้าไปในปากของเขา

เข็มแล้วเข็มเล่า!

เม็ดแล้วเม็ดเล่า!

ด้วยพลังของเข็มและฤทธิ์ยาเหล่านี้ ทำให้หลินหยางสามารถอดทนต่อไปได้

"เหลือเชื่อ! !"

ผู้ใหญ่บ้านเบิกตากว้างและจ้องมองหลินหยางอย่างเหลือเชื่อ "ถ้าเป็นคนอื่น ร่างกายคงฉีกขาดด้วยพลังวิญญาณชั่วร้ายที่แข็งแกร่งนี้ไปแล้วแน่! ทว่าเขากลับไม่เป็นอะไร น่าเหลือเชื่อมาก!"

"จริงด้วย ต่อให้เป็นผม ตอนนี้ผมคงร่างกายฉีกขาดเพราะพลังวิญญาณชั่วร้ายที่เจาะทะลุเข้าไปในร่างกายไปแล้ว! เขาไม่ธรรมดาจริงๆ!"

ผู้อาวุโสอีกคนก็กล่าวอย่างประหลาดใจ

"ผู้ใหญ่บ้าน ผมเห็นว่าพิษปีศาจในร่างกายของเขาถูกกำจัดไปหมดแล้ว เราหยุดค่ายกลคาถาเวทย์นี้เถอะ!" ผู้อาวุโสอีกคนกล่าวขึ้น

"อืม!"

ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้าและทำการหยุดค่ายกลลงทันที

เขาวางมือลงบนอักษรยันต์ที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกับกระตุ้นพลังปราณขับเลือดออกมาเพื่อบังคับให้อักษรยันต์ถูกขีดทำลาย

ทันทีที่อักษรยันต์ถูกทำลาย ค่ายกลจะถูกทำลายและหยุดลง และพลังวิญญาณชั่วร้ายจะหยุดการทำงานในร่างกายของหลินหยาง

ด้วยวิธีนี้ หลินหยางเพียงแค่ทนจนกว่าพลังวิญญาณชั่วร้ายในร่างของเขาจะหายไป เขาจะถือว่าประสบความสำเร็จ

"ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของคุณแล้ว!"

ผู้ใหญ่บ้านพึมพำ จากนั้นจึงใช้นิ้วขีดเขียน

ฉึก!

นิ้วถูกับพื้นทำให้เกิดเสียง

อย่างไรก็ตาม...อักษรยันต์ที่พื้นไม่ถูกทำลาย

"หืม?"

ผู้ใหญ่บ้านผงะไปครู่หนึ่งแล้วขีดเขียนอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

ฉึก!

เสียงผิดปกติเกิดขึ้นอีกครั้ง!

ยันต์ยังคงสมบูรณ์...

"เกิดอะไรขึ้น?"

ผู้ใหญ่บ้านรีบขีดเขียนอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะใช้พละกำลังมากเพียงใด เขาก็ไม่สามารถทำลายยันต์ได้

"ผู้ใหญ่บ้าน! ทำไมหยุดค่ายกลคาถาเวทย์ไม่ได้"

"ยันต์ไม่สามารถทำลายได้!"

"เกิดอะไรขึ้น?"

ในเวลานี้อีกห้าคนที่เหลือทำเสียงประหลาดใจ

รูม่านตาของผู้ใหญ่บ้านก็ขยายใหญ่ขึ้นและเขาเงยหน้าขึ้น

"แย่แล้ว! ค่ายกลเปลี่ยนไปแล้ว..."

"อะไรนะ? ค่ายกลเปลี่ยนเหรอ?"

"เป็นไปได้อย่างไร? นี่เป็นโอกาสหนึ่งในหมื่นเลยนะ!"

"ผู้ใหญ่บ้าน คุณ...คุณล้อเล่นแน่ๆ!"