บทที่ 2440 ร่างที่แปลกประหลาด

ทั้งหกตกใจอย่างมาก

หลินหยางดูเหมือนจะตระหนักว่ามันผิดปกติ เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ที่มาของเสียงด้วยความยากลำบาก

บูม!

อีกเสียงที่หนักอึ้งอย่างยิ่งดังมา

ทันทีหลังจากนั้น ก็เห็นร่างกายพลังงานทรงกลมค่อยๆ เผยให้เห็นจากพลังวิญญาณชั่วร้ายที่แข็งแกร่ง

“นี่คืออะไร?”

หลินหยางหายใจแน่นเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม วินาทีต่อมา

ปุดๆ ปุดๆ ปุดๆ...

ร่างกายพลังงานนั้นเหมือนน้ำเดือด เปลี่ยนรูปร่างและบิดงอตลอดเวลา และสุดท้ายก็กลายเป็นร่างมนุษย์

รูม่านตาของหลินหยางเปิดกว้าง ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เขาเห็น

พิลึกมาก! นี่คือคน? หรือสัตว์ประหลาด?

หลินหยางไม่สามารถเข้าใจ

แต่ก็พอเข้าใจอยู่บ้าง!

สิ่งนี้ อันตรายอย่างยิ่ง!

"โฮก!!"

ทันใดนั้น สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์ก็ส่งเสียงคำราม จากนั้นทั้งร่างก็เหมือนของเหลวที่ถล่มลงมา และพุ่งเข้าหาหลินหยาง

เมื่อเขาเข้ามาใกล้ ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และหนามที่น่ากลัวก็แยกออก แทงเข้าที่จุดสำคัญของหลินหยางอย่างดุเดือด

หลินหยางรีบเคลื่อนไหวร่างกายของเขาอย่างเร่งรีบ

แต่เขาที่ยืนอยู่กลางค่ายกลใหญ่ ตัวเขาเองก็อยู่ภายใต้แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวของค่ายกลใหญ่ ร่างของเขาหนักถึงหมื่นตัน มันยากมากที่จะขยับแม้แต่ก้าวเดียว อยากจะหลบหนี มันยากพอๆ กับขึ้นสวรรค์

หนีไม่พ้นแล้ว!

หลินหยางกัดฟันแน่น และทำได้เพียงปกปิดร่างกายของเขาด้วยพละกำลัง พยายามอย่างเต็มที่เพื่อรักษาร่างกายของร่างเทพยุทธ บังคับขย่มสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวที่โจมตีมา

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม...

สัตว์ประหลาดชนมา และทุกที่ที่มันสัมผัสหลินหยางก็ระเบิดอย่างรุนแรง

พลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวเขย่าร่างของหลินหยางอย่างบ้าคลั่ง ตั้งใจที่จะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ

แต่เขาก็ยึดไว้อย่างมั่นคง ไม่ให้เรี่ยวแรงของเขาหมดไป รักษาร่างเทพยุทธของเขาไว้ ต่อต้านอย่างสุดกำลัง

ภายใต้การบีบบังคับของเจตนาฆ่านี้ หลินหยางที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวก็ไม่ต่างไปจากเป้าที่มีชีวิต

เขาทำได้เพียงพยายามต้านเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม การรุกรานของสัตว์ประหลาดนี้ไม่ได้หยุดลง

การโจมตีครั้งเดียวไม่อาจฆ่าหลินหยาง ร่างของมันเปลี่ยนไปอีกครั้ง ยืดหนวดนับไม่ถ้วนเหมือนกรงเล็บ และตบหลินหยางอย่างดุเดือด

หลินหยางคำรามเสียงต่ำ หยิบเข็มอีกครั้งเพื่อแทงร่างกายของเขา

เข็มเงินหลายพันเล่มแกว่งไปมากับร่างกายของเขาอย่างดุเดือด

แต่ไม่ว่าจะได้รับผลกระทบการกระแทกและระดมทุบตีแบบใด เข็มเงินเหล่านี้ก็ไม่หลุดร่วง และยังคงให้พลังงานและการเติบโตที่น่าสะพรึงกลัวแก่หลินหยาง

โฮก!!

ในที่สุด สัตว์ประหลาดก็ดูเหมือนจะหมดความอดทน หลังจากคำราม ร่างกายของมันก็กลายเป็นของเหลวอย่างสมบูรณ์ และมันอยากกลืนหลินหยางให้จมมิด

ตามต่อด้วย

บูม! บูม! บูม! บูม...

เสียงระเบิดดังขึ้นจากภายในของเหลว

คนทั้งหกที่อยู่รอบๆ จ้องมองด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง พวกเขาทั้งหมดต่างก็อ้าปากค้าง หัวใจของพวกเขาเต้นแรงด้วยความกลัว

วงกลมเป็นระลอกๆ แห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวยังคงผลิบานออกจากร่างของหลินหยาง

ใครจะรู้ว่าพลังการระเบิดที่เกิดจากของเหลวนั้นน่ากลัวแค่ไหน!

อย่างไรก็ตาม พวกเขาเพิ่งได้กลิ่นระลอกคลื่นแห่งการทำลายล้าง แต่ละคนก็รู้สึกขนลุก หวาดกลัวอย่างที่สุด

“เขาตายแล้ว!” หญิงชราพึมพำ

“พลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว ต่อให้เป็นฉันที่ยืนอยู่ตรงนั้น ฉันก็คงแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแน่!” อีกคนพูดอย่างหน้ามึนงง

“เด็กคนนี้อาจจะตายไปแล้ว อนิจจา พลังของค่ายกลใหญ่นี้ช่างน่ากลัวจริงๆ”

“คงได้แต่โทษว่าเขาโชคไม่ดี ต้องมาพบกับจิตวิญญาณค่ายกล พลังทำลายล้างของจิตวิญญาณค่ายกลแข็งแกร่งกว่าค่ายกลใหญ่หลายเท่า หากไม่มีจิตวิญญาณค่ายกล เขาอาจยังมีโอกาส แต่ตอนนี้ เขาอาจไม่รอดเลยก็ได้”

“ใช่แล้ว”

ทุกคนถอนหายใจและส่ายหัวด้วยความเสียดาย

ผู้ใหญ่บ้านก็ถอนหายใจยาวๆ และพูดด้วยเสียงแหบแห้ง: "ทุกคน เมื่อจิตวิญญาณค่ายกลหายไปแล้ว ให้ปิดค่ายกลใหญ่โดยเร็วที่สุด สหายหลินคนนี้ยังนับได้เคยช่วยเราหมู่บ้านปีศาจเร้นลับของเราอยู่ ประเดี๋ยวก็ช่วยเก็บร่างกายและช่วยเขาฝังศพเถอะ"

"ได้!"

ทุกคนพยักหน้า

แต่ในขณะนี้

บูม!

เสียงแปลกๆ ดังขึ้น

ทันใดนั้นมือที่ดุร้ายก็ฉีกลักษณะคล้ายของเหลวนั้นเป็นแอ่ง พุ่งออกมาจากด้านใน

“อะไรกัน”

ทั้งหกหน้าซีดด้วยความตกใจแล้วลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

“เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!”

ผู้ใหญ่บ้านหลุดพูด ดวงตาแก่เบิกกว้าง

สมองคนอื่นๆ ต่างก็ว่างเปล่า ไม่อยากจะเชื่อ

แต่เขาเห็นว่ามือที่ฉีกของเหลวนั้นเปื้อนเลือดแล้ว และผิวหนังและเนื้อในหลายแห่งก็ฉีกขาด มองเห็นกระดูกสีขาวได้อย่างชัดเจน

มือสั่นเล็กน้อย แต่ก็ดีดกลับทันใด จับของเหลวไว้แน่น แทงนิ้วทั้งห้าลึกเข้าไปในของเหลว จากนั้นออกแรงทันที พยายามฉีกของเหลวออกจากกัน

ภายใต้การกระทำของแรงมหาศาล ของเหลวที่ปกคลุมร่างของหลินหยางถูกฉีกออกจนเสียรูป ดึงออกเป็เส้นไหมที่เรียวยาว และเผยให้เห็นหลินหยางภายใน

เพียงแค่มองแวบเดียว พวกเขาทั้งหกก็ตกใจจนตะลึง

หลินหยางข้างในเต็มไปด้วยเลือดเนื้อ ใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขาถูกเผยให้เห็นกระดูก ซึ่งน่ากลัวมาก

แต่เขายังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง

ของเหลวดูเหมือนจะต่อต้านด้วยกำลังทั้งหมด และยังคงเกาะติดกับร่างกายของหลินหยางอย่างไม่หยุด

แต่ในเวลานี้หลินหยางใกล้จะบ้าคลั่งแล้ว เขาออกแรงอย่างดุเดือด

เข็มเงินหมื่นเล่มบนร่างกายของเขาหักทีละเล่ม และถูกดึงออกจากร่างกายของเขา

คนที่ดูเหมือนจะถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว

ผู้คนรอบข้างจ้องมองมาที่เขาและหยุดหายใจ

"อ๊า!!"

ทันใดนั้น หลินหยางก็ส่งเสียงคำราม จากนั้นแขนก็ออกแรง ฉีกของเหลวออกจากร่างกายของเขา

"เยี่ยม!"

ชายชราไม่สามารถหยุดความตื่นเต้นของเขาได้ ตะโกนซ้ำๆ