บทที่ 2461 ค่ายกลสำเร็จ

กุ่นเทียนเหลยอ้าปากค้างเงยหน้าขึ้นมองหลินหยาง

ยังไม่รอเขาได้สติ

แคร้ก!

เสียงกระดูกแตกร้าวดังขึ้น

“อา!”

กุ่นเทียนเหลยร้องโอดครวญออกมา ตอนนี้ไหล่ของเขาถูกหลินหยางบีบอยู่จนกระดูกแตกหักออก

แต่เขาไม่กล้าเอาความเจ็บปวดในตอนนี้มากระทบต่อการเคลื่อนไหว

เวลานี้วินาทีนี้ ถ้ายังมีความลังเลใจอยู่จะทำให้เอาชีวิตไม่รอด

“เทพสายฟ้าดั้งเดิม!”

กุ่นเทียนเหลยกัดฟันพูดออกมา จากนั้นกระอักอาเจียนออกมาเป็นเลือด ตามด้วยพลังสายฟ้าดั้งเดิมแผ่ซ่านออกมาทั่วบริเวณโดยรอบ

“หืม?”หลินหยางมองกุ่นเทียนเหลนที่ถูกสายฟ้าปกคลุม หัวคิ้วสั่นไหวเล็กน้อย

“หลีกไป!”แต่เมื่อได้ยินเสียงคำรามของกุ่นเทียนเหลย แสงสายฟ้าบนร่างกายของเขาก็ระเบิดทันที มันแกว่งไปมาทุกทิศทุกทาง แปรเปลี่ยนเป็นการโจมตีอย่างรุนแรง กวาดล้างทุกสิ่งรอบตัว

ต่อให้เป็นหลินหยาง ก็ได้รับผลกระทบจากพลังนี้ จนต้องถอยหลังกรูไปสามก้าว

กุ่นเทียนเหลยถอยไปด้านหลังเพื่อรักษาระยะห่าง

พวกเจิ้นเฉินหู่ที่เห็นสถานการณ์รีบมาอยู่ข้างกายของกุ่นเทียนเหลย จากนั้นล้อมรอบคุ้มกันเขาไว้

“ดูอย่างนี้ผมสะเพร่าเกินไปละ! คิดไม่ถึงว่าจะบดพลังสายฟ้าของผมได้ มันบีบจนทำให้ผมต้องปล่อยพลังสายฟ้าดั้งเดิมออกมา! ผู้ชายคนนี้…..เป็นแค่หมอเมืองเจียงเฉินคนหนึ่งจริงๆนะเหรอ?”กุ่นเทียนเหลยใจสั่นหวั่นไหว พยายามทำให้พลังภายในสงบสมดุลพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

“หมอเทวดาหลินแห่งเมืองเจียงเฉินแปลกประหลาด ทักษะทางการแพทย์ของเขาโดดเด่น วรยุทธ์ของเขาก็แปลก ยากที่จะรับมือ วันนี้มาก่อความวุ่นวายที่นี่ พวกเราเกรงว่าจะสู้ไม่ได้ ท่านกุ่นเทียนเหลย รีบไปจากที่นี่เถอะนะ กลับไปที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ก่อน ค่อยขอให้ยอดฝีมือช่วยจัดการกับหมอเทวดาหลินคนนี้เถอะ!”เจิ้นเฉินหู่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เขาดูออก กุ่นเทียนเหลยเหมือนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินหยางเลย

ถ้าต่อสู้ห้ำหั่นกันต่อไป เกรงว่าจะไม่มีโอกาสชนะเลย ดังนั้นการออกไปจากที่นี่ตอนนี้คือจะมีโอกาสในการชนะ

กุ่นเทียนเหลยเชี่ยวชาญทักษะสายฟ้า อีกทั้งท่าร่างการคล่องตัวสูง ถึงแม้จะสู้หลินหยางไม่ได้ แต่ถ้าคิดจะหนี หลินหยางอยากจะรั้งไว้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆหรอก

แต่การหนีแบบจนตรอกอย่างนี้ กุ่นเทียนเหลยจะรับได้เหรอ?

“ผมเป็นหนึ่งในจอมทัพทั้งเจ็ดของภูเขาศักดิ์สิทธิ์! ถ้าพ่ายแพ้ครั้งนี้ จะมีหน้ากลับไปภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง? แล้วผมจะมีหน้าไปเจอกับนายท่านได้ยังไง? วันนี้ถ้าไม่ฆ่าคนผู้นี้ ผมก็ยืนอยู่บนโลกนี้ยาก! ผมไม่หนี!”กุ่นเทียนเหลยกัดฟันพูดขึ้น

“ท่าน ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ย่อมยังความหวัง วันนี้ไม่หนีไป จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!”เจิ้นเฉินหู่ตะคอกขึ้น

“เขาอยากจะฆ่าผมมันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกนะ!”กุ่นเทียนเหลยตะคอก“ผมจะใช้ค่ายกลเทียนเหลยฮั่ว ใช้ค่ายกลเก้าสายฟ้าล้ำลึกฆ่าหมอเทวดาหลินทิ้ง ทุกท่านพยายามยื้อเวลาให้ผมก็พอ วันนี้คนผู้นี้จะต้องตาย และคนทรยศของตระกูลพันแซ่จะต้องตาย! !”

พอพูดจบ กุ่นเทียนเหลยจึงยกแขนขึ้นสูง รูม่านตาของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีฟ้า ผมของเขาเปลี่ยนเป็นสีฟ้า และความตั้งใจสายฟ้าอันแรงกล้าก็ปกคลุมทั่วร่างกายของเขา จากนั้นเขาก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ราวกับว่าเขาเชื่อมต่อกับท้องฟ้าได้

และต่อจากนั้นท้องฟ้าก็ค่อยๆมืดลง

เมฆดำครึ้มรวมตัวเข้าด้วยกัน

ผู้คนมองไปด้วยความตื่นตะลึง

เจิ้นเฉินหู่มองไปทางเมฆดำ ก็ได้เห็นชั้นเมฆหนาๆมีสายฟ้าแฉลบผ่านเป็นจำนวนมาก

เขารู้ว่าต่อให้เกลี้ยกล่อมกุ่นเทียนเหลยยังไงก็ไม่มีประโยชน์

เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ทำได้เพียงสู้ตายอย่างเดียว

“คุ้มกันท่านกุ่นเทียนเหลย ช่วยให้ค่ายกลของเขาสำเร็จ! อย่าให้ใครเข้ามาใกล้เด็ดขาด!”เจิ้นเฉินหู่ตะคอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“รับทราบ!”

คนตระกูลพันแซ่ที่ติดตามเจิ้นเฉินหู่พากันตอบรับ

ส่วนยอดฝีมือภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่เหลือก็เลือกที่จะถอยกลับมาปกป้องกุ่นเทียนเหลยกัน

กุ่นเทียนเหลยเป็นความหวังเดียวของพวกเขา ถ้าไม่สามารถฆ่าหลินหยางได้ ทุกคนก็ไม่มีโอกาสที่จะชนะเลยแม้แต่นิดเดียว

“ลงมือ”

หลินหยางมองไปทางกู่เทียนเหลยอย่างราบเรียบแล้วตะคอกขึ้น

“ฆ่า!”

ไป๋หนานหลีกับเสิ่นเหนียนหัวก็กระโจนเข้าไป

“ช่วยหมอเทวดาหลิน!”

หัวหน้าหมู่บ้านกลุ่มหนึ่งก็ตะโกนขึ้น พุ่งเข้าหากุ่นเทียนเหลยเช่นกัน

พวกเจิ้นเฉินหู่พากันขวางอย่างสุดความสามารถ แต่อุปสรรคกลับมีมากมายหลากหลาย ใจสู้แต่ร่างกายไม่เอื้ออำนวยเลย

กุ่นเทียนเหลยหลับตา ไม่มองมาทางสนามรบที่วุ่นวายอีก

เขารวบรวมสติพลัง ยกมือขึ้นสูง พยายามปลดปล่อยพลังสายฟ้าออก

เมฆดำทะมึนบนท้องฟ้ายังคงส่งเสียงฟ้าร้องออกมาไม่หยุดหย่อน