บทที่ 2464 ถูกตีจนพ่าย

“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง! !”

กุ่นเทียนเหลยแทบบ้า ตะคอกออกมาเสียงดัง

เสียงตะคอกนี้ทำให้ทุกคนตกใจ

ทุกคนทยอยมองไปบนท้องฟ้า

สิ่งที่ได้เห็นคือเงาร่างบนท้องฟ้า ร่างกายมีควันเขียวปกคลุม ร่างกายไหม้เกรียม ผิวหนังเหวอะหวะ ช่างน่าอนาถเวทนาเป็นอย่างมาก

แต่….เขายังไม่ตาย

แผงอกของเขามีกล้ามเนื้อแยกออกจากกันจนทำให้คนเห็นหัวใจของเขาเต้นอย่างชัดเจน

“หมอเทวดาหลินยังไม่ตายเหรอ?”

“พระ….พระเจ้า ไม่ตายเหรอ?”

“เขาทำอะไรกันแน่?”

ทุกคนตัวสั่นเทา พลั้งปากพูดออกมา

ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าเชื่อสิ่งที่ตัวเองเห็น

เขาถูกสายฟ้าสิบแปดเส้นแล้วยังไม่ตาย มันน่าตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก….

ตัวของหลินหยางยังสั่นเทาเล็กน้อย ปากอ้าค้างอยู่เป็นเวลานาน ถึงได้เปล่งเสียงออกมา กลิ่นอายลมหายใจที่โรยราก่อนหน้านี้ก็ดีขึ้น

ร่างกายของเขากำลังรักษาตัวเอง

ชัดเจนว่าหลินหยางใช้เข็มมังกรหงเหมิงทำให้ร่างกายของตัวเองมีพลังแข็งแกร่งมากขึ้นในช่วงเวลานี้

กล้ามเนื้อบริเวณแผงอกของเขาสมานเข้าหากัน และเลือดบริเวณบาดแผลของเขาก็หยุดไหล ค่อยๆเย็บปิดเข้าหากันอย่างช้าๆ

แต่ในช่วงระยะเวลาสั้นๆอยากทำให้ร่างกายเป็นเหมือนตอนแรก ชัดเจนว่าทำไม่ได้

เวลานี้ เมฆสายฟ้ารวบรวมพลังอีกครั้ง

กุ่นเทียนเหลยที่บ้าคลั่งค่อยๆสงบลง

เขาจ้องมองเมฆสายฟ้าด้วยสายตาเย็นชา กัดฟันพูดว่า“หมอเทวดาหลิน ผมไม่เชื่อ! ผมไม่เชื่อว่าคุณจะต่อต้านได้! ครั้งนี้คุณจะต้องตายอย่างไม่น่าสงสัย! คุณจะต้องตาย!”

ครืน!

ด้านในเมฆสายฟ้ามีเสียงสั่นสะเทือนดังขึ้น

จากนั้นเมฆสายฟ้าก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น

เดิมทีพวกมันเป็นสีฟ้าอึมครึม คิดไม่ถึงว่าจะกลายเป็นสีขาวช้าๆ

สีขาวโพลนมากกว่าวิญญาณชั่วร้ายอีก แค่มองด้วยสายตา ก็ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเปล่าเปลี่ยว อ้างว้าง

“หมอเทวดาหลิน! เปิดหูเปิดตาเถอะ! นี่คือพลังที่แท้จริงของสายฟ้าเทพ! คุณดูพลังของสายฟ้าบริสุทธิ์! ดูความโกรธเกรี้ยวของท้องฟ้า! ดูความตายและความสิ้นหวังที่แท้จริงสิ!" กุ่นเทียนเหลยแผดคำรามออกมา

“สายฟ้าบริสุทธิ์?”

หลินหยางเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก เขามองเมฆสายฟ้าสีขาว รูม่านตาก็หดลง

แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้ขับเคลื่อนวิญญาณชั่วร้ายเพื่อทำชั้นป้องกันแล้ว แต่เขาเอาวิญญาณชั่วร้ายทั้งหมดมาปกคลุมร่างกายของตัวเอง

ไม่นาน ร่างกายของหลินหยางก็มีแสงสีขาวปกคลุม เหมือนสวมใส่ชุดเกราะสีขาว มีความสง่างามเป็นพิเศษราวกับเทพเจ้า

เขาเงยหน้าขึ้นมองเมฆสายฟ้าสีขาว จู่ๆก็กระโดดขึ้นไป คิดไม่ถึงว่าจะพุ่งเข้าหาเมฆสายฟ้านั่น

“อะไรกัน?”

กุ่นเทียนเหลยอ้าปากค้าง

ยังมีคนไม่กลัวตายแบบนี้ด้วยเหรอ? ไม่หนีกลับกระโจนเข้าหา กระโจนเข้าไปในเมฆสายฟ้า…..

นี่คือรีบไปเกิดใหม่เหรอ? ?

“เขากำลังรนหาที่ตาย?”

“กำลังฆ่าตัวตายเหรอ? ?”

“หมอเทวดาหลิน! !”

ทุกคนตกใจจนตะโกนออกมา

ไม่นาน หลินหยางได้เข้าไปในเมฆสายฟ้า

ชั่วพริบตาเดียว พลังของสายฟ้าบริสุทธิ์ในเมฆสายฟ้าก็ปะทุขึ้น แต่เนื่องจากการบุกรุกเข้าไปของหลินหยางเลยไม่ได้ห้ำหั่นต่อไป จึงระเบิดในตัวเมฆสายฟ้าเลยทันที

ด้านในเมฆสายฟ้าส่งเสียงระเบิดออกมาไม่หยุด

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง…..

เสียงกึกก้องของสายฟ้าดังอย่างต่อเนื่อง ตามด้วยแสงประกายถูกปล่อยออกจากเมฆสายฟ้า ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ส่องสว่างทั้งท้องฟ้าสลัวสว่างไสว

ทุกคนมองไปด้วยความตื่นตะลึงจนอ้าปากค้าง

เมฆสายฟ้าขยายและหดตัวอยู่ตลอด

หลังจากนั้นประมาณหนึ่งนาทีเต็ม มันถึงได้สงบลง

แต่ครั้งนี้ เมฆสายฟ้าไม่ได้หล่นลงมาด้านล่าง มันค่อยๆหดลงกลายเป็นเล็กๆ

เมฆสายฟ้าเหมือนจะสลายหายไป

ทุกคนหายใจถี่ยิบ

“หรือว่า….มันจะจบลงแล้ว?”เสิ่นเหนียนหัวพูดออกมา

“เมฆสายฟ้าจะเลือนหายไปแล้ว”

“ดีจัง! ดีมากเลย! พวกเราจะรอดแล้ว!”

“ทลายค่ายกลแล้ว!”

คนที่อยู่ด้านล่างมองไปทางเมฆสายฟ้า แต่ละคนตื่นเต้นดีใจที่สุด

“หมอเทวดาหลินขวางเมฆสายฟ้าแล้ว!”

“ดีมากเลย!”

“หมอเทวดาหลินล่ะ? เขาเป็นยังไงบ้าง? ?”

“เร็วเข้า รีบไปช่วยหมอเทวดาหลิน! ! รีบไปช่วยเขา!”

“ทุกคนรีบตามเราไปช่วยคนด้านในเมฆสายฟ้ากัน!”

ไป๋หนานหลีกับเสิ่นเหนียนหัวลุกขึ้น ตะโกนเสียงดัง