ตอนที่ 2460
บทที่ 2465 ร่างสายฟ้าสวรรค์ครอบงำ
October 21, 2026
ใครกัน?
หลินหยางนั่นเอง!
คือหมอเทวดาหลินแห่งเจียงเฉิน!
ทุกคนต่างตกตะลึงและต่างเฝ้าจับตามอง!
ทุกคนต่างแสดงสีหน้าหวาดกลัวและตกตะลึงอย่างมาก
เขายังไม่ตายเหรอเนี่ย? แถมยัง...ยังมีการเปลี่ยนแปลงมากขนาดนี้!
ฟ้าร้องที่อยู่เต็มตัวเขานั้นคืออะไร? แล้วเปลวไฟที่ลุกโชนนั่นคืออะไร? ไม่มีใครรู้ แต่ทุกคนต่างรับรู้เหมือนกันว่า หลินหยางในตอนนี้นั้นจะต้องมีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงขึ้นจนไม่อาจต้านทานได้แน่นอน!
เมื่อเขาลงมือ จอมทัพคนอื่นของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไม่ว่าหน้าไหนก็ต่างพากันหนีตายด้วยความตกใจจนวิ่งเตลิดอย่างแน่นอน
"ใครอนุญาตให้พวกคุณไป?"
คำพูดของหลินหยางเสมือนเสียงที่ดังจากเทพบนสวรรค์ที่ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ
ทุกคนต่างสั่นสะท้านและรู้สึกเพียงหัวใจเต้นแรง วิงเวียนศีรษะ ตาพร่ามัวและยืนไม่ตรง
บรรดาจอมทัพจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ต่างพยายามฝืนวิ่งไปข้างหน้า แต่สิ่งที่ได้กลับมากลับเป็นสายฟ้าฟาดที่โหเหี้ยม
ตู้ม!
สายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวได้ทะลุทะลวงท้องฟ้าและฟาดฟันอย่างรุนแรงท่ามกลางยอดฝีมือและจอมทัพของภูเขาศักดิ์สิทธิ์
เพียงชั่วพริบตา หลายคนกลายเป็นควันสีเขียว
บรรดาจอมทัพของภูเขาศักดิ์สิทธิ์หน้าซีดด้วยความตกใจและหนีไปทุกทิศทุกทางทันที
แต่ขาทั้งสองข้างของพวกเขาจะวิ่งหนีสายฟ้าได้อย่างไร?
ตู้ม!
ตู้ม!
ตู้ม!
สายฟ้าแลบหลายสายพุ่งผ่านไป และหลายคนกลายเป็นควันสีเขียวและเสียชีวิตลงทันที
อิทธิฤทธิ์บ้าบออะไรกันเนี่ย
คนที่เหลือต่างไม่เคยเห็นทักษะสายฟ้าเช่นนี้มาก่อน กุ่นเทียนเหลยเองกลับไม่เคยมีทักษะดังกล่าวนี้เลย!
หนีไป...ก็ไร้ประโยชน์ ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของหลินหยางแล้ว!
"หมอเทวดาหลิน! ไว้ชีวิตด้วย! ได้โปรดไว้ชีวิตด้วยเถอะหมอเทวดาหลิน! !"
คนที่เหลืออยู่ต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้นอย่างเสียสติและต่างพากันอ้อนวอนขอร้องไปที่เงาของเทพเจ้าที่อยู่บนฟ้าอย่างลนลาน
ทว่าสิ่งนี้กลับไร้ประโยชน์อย่างมาก!
หลินหยางยกมือขึ้นอีกครั้งโดยไม่พูดอะไรและสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาพร้อมกับโจมตีโดยตรง
ตู้ม ตู้ม ตู้ม! เมื่อเสียงสายฟ้าตกลงมาที่พื้นก็เกิดฟ้าแลบ จอมทัพหลายคนจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นควันและสลายไปและทุกอย่างดูเหมือนจะสงบลง
ผู้คนรอบข้างตกตะลึง จอมทัพทั้งหมดจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ต่างถูกกวาดล้างด้วยการยกมือของหลินหยาง!
ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเองใครจะกล้าเชื่อ?
"เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
"หมอเทวดาหลิน...เขามีฝีมือขนาดนั้นได้ยังไง?"
ไป๋หนานหลีเฝ้าดูอย่างจับจ้อง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหม่อลอย
เสิ่นเหนียนหัวอ้าปากค้าง แต่กลับไม่สามารถตอบเขาได้
ผู้คนจากตระกูลพันแซ่ต่างแสดงออกแตกต่างกัน บางคนตกตะลึง บางคนตกใจ และสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องตรงมา
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า!" ในขณะนี้เอง เสียงหัวเราะบ้าคลั่งกระจายไปทั่ว
ผู้คนตื่นขึ้นจากความตกใจและมองไปที่ที่มาของเสียง และมันกลับเป็นเสียงฟ้าร้อง!
เขาพิงเอนไปที่หินก้อนใหญ่ ร่างกายโชกไปด้วยเลือดและร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผล ตอนนี้มันกลับมาสว่างขึ้นอีกครั้ง
เขาหัวเราะเสียงดังและดวงตาของเขาแสดงความไม่พอใจอย่างสุดซึ้ง เขาไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ต้องเชื่อ ความรู้สึกซับซ้อนมาก
"คุณหัวเราะอะไร?" มีคนถามอย่างเย็นชา
"ผม? ฮ่าๆ ผมหัวเราะเยาะความอยุติธรรมของพระเจ้า! ผมหัวเราะเยาะโชคชะตาที่ช่างโง่เง่า! ผมหัวเราะเยาะชีวิตของผมที่ไม่สามารถเอาชนะคนอื่นได้เลย! ผมฝึกทักษะสายฟ้ามาหลายสิบปีและผมก็ผ่านความยากลำบากมาทุกรูปแบบ เมื่อมองย้อนกลับไปที่เขา เขากลับถูกระเห็จในการต่อสู้กับสายฟ้าบริสุทธิ์สวรรค์พิภพที่กำลังพัฒนะระดับขั้นวรยุทธ์ ร่างกายที่ถูกดูดซับสายฟ้าบริสุทธิ์สวรรค์พิภพ ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดร่างสายฟ้าสวรรค์ครอบงำ ฮ่าๆๆ คุณว่ามันตลกมากแค่ไหน? ชีวิตผมเมื่อเทียบกับเขาแล้วช่างน่าตลกเหลือเกิน ฮ่าๆๆๆ...."