บทที่ 2466 ทำไมต้องถามผมด้วย?

เปลวไฟที่ออกมาจากร่างกายของหลินหยางเป็นไฟบริสุทธิ์ประหลาดหลากสีจากป่าอสูรเพลิง ส่วนพลังชั่วร้ายของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นเดียวกัน

สถานที่พักผ่อนของบรรดาบรรพบุรุษของหมู่บ้านปีศาจเร้นลับเป็นสถานที่ที่รวมตัวของความมืดมนและชั่วร้ายของสวรรค์และโลกและสิ่งที่พวกเขาดูดซับก็เป็นพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุดของสวรรค์และโลก

ไฟประหลาดหลากสีและพลังชั่วร้ายที่หลินหยางใช้คือพลังเทพเจ้าสายฟ้า แล้วทำไมต้องกลัวสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์สวรรค์พิภพอะไรนี้ด้วย?

ขณะนี้เอง กุ่นเทียนเหลยรู้สึกยอมจำนนอย่างสมบูรณ์

เขานั่งลงบนพื้นและจ้องมองการมีอยู่ที่ธรรมดาของบุคคลที่อยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง อ้าปากค้างและไม่สามารถพูดอะไรได้สักคำ

และไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าที่เขาจะเผยให้เห็นรอยยิ้มที่เหยียดหยามตัวเองออกมา

"พระเจ้า...มันไม่ยุติธรรม! มันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย..."

หลังจากพูดจบ คอของเขาก็เอียงและเขาก็ตายลงอย่างสมบูรณ์

เมื่อกุ่นเทียนเหลยเสียชีวิต หลินหยางก็สามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างสมบูรณ์

หลินหยางมองอย่างเฉยเมย

ทุกคนรอบข้างต่างก้มศีรษะ

ณ เวลานี้ ใครยังจะกล้าประลองกับคนนี้?

"ขอบคุณหมอเทวดาหลิน!"

ผู้นำหมู่บ้านหลายคนจากตระกูลพันแซ่ก้าวไปข้างหน้าทีละคนพร้อมกับคำนับหลินหยางและยกกำปั้นขึ้นเพื่อแสดงความขอบคุณ

"ถ้าครั้งนี้ไม่มีหมอเทวดาหลิน ตระกูลพันแซ่ของเราอาจประสบหายนะจากการทำลายล้างแน่นอน"

"ใช่ ใช่"

"ขอบคุณหมอเทวดาหลินมาก! ที่ช่วยพวกเราทุกคนจากอันตรายครั้งนี้"

"ความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่ที่ไม่สามารถตอบแทนได้นี้ ได้โปรดยอมรับการกราบไหว้ของผมด้วยเถอะ"

"ขอบคุณหมอเทวดาหลิน!"

หลายคนจากตระกูลพันแซ่ต่างก้ใศีรษะลงกับพื้นเพื่อโขกศีรษะแสดงความขอบคุณหลินหยางอย่างซาบซึ้งใจ

"ไม่จำเป็นต้องขอบคุณ ทุกคนลุกขึ้นเร็วเข้า" หลินหยางพูดอย่างใจเย็น แต่สายตาของเขามองไปที่ผู้นำหมู่บ้านสาม

ผู้คนในหมู่บ้านสามต่างตัวสั่นในทันใดและผู้นำหมู่บ้านสามเองก็ยิ่งเศร้าหมอง เขาก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าวและต้องการจากไปอย่างเงียบๆ

"ผู้นำหมู่บ้านสาม คุณจะไปไหน?" ผู้นำหมู่บ้านสองตะโกนทันทีและมีคนไปห้ามเขาไว้

"ผู้นำหมู่บ้านสอง คุณต้องการอะไร?" ผู้นำหมู่บ้านสามหายใจเข้าและถามด้วยเสียงต่ำ

"ผู้นำหมู่บ้านสาม ก่อนหน้านี้คุณต้องการหลอกหมอเทวดาหลินและบอกให้เรายอมจำนน ตอนนี้คุณยังกล้าถามว่าผมต้องการอะไร? คุณไม่คิดว่ามันน่าขำเลยเหรอ?" ผู้นำหมู่บ้านสองพูดอย่างเคร่งขรึม

"พูดมาถึงขั้นนี้แล้วและผมก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก หากคุณคิดว่าผมทำผิด ผมจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ แต่ผมขอเตือนคุณว่าวิกฤตของตระกูลพันแซ่ยังไม่ได้รับการแก้ไข พวกคุณฆ่ากุ่นเทียนเหลยไปแล้วก็จริง! ฆ่าจอมทัพที่แข็งแกร่งเหล่านี้จากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ แต่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ยังคงอยู่ แต่ผู้ปราดเปรื่องเทียนเจียวสูงสุดยังอยู่ที่นั่น ในอนาคต เทียนเจียวสูงสุดจะโกรธและจะโจมตีพวกคุณ ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าหมอเทวดาหลินจะช่วยพวกคุณได้ไหม!" ผู้นำหมู่บ้านสามกัดฟันกล่าว

"สารเลว! คุณมันคนทรยศหักหลัง คุณก็เหมือนกับเจิ้นเฉินหู่ คุณสมควรตาย!"

ผู้นำหมู่บ้านหนึ่งก่นด่าเสียงดังเพื่อสั่งสอนผู้นำหมู่บ้านสาม

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้หลินหยางกลับตะโกนขึ้นมา "หยุด!"

ชายคนนั้นตกใจและหยุดทันที

คนรอบข้างหันมาสนใจหลินหยาง

"หมอเทวดาหลิน เราจะทำยังไงกับคนของหมู่บ้านสามดี?" มีคนถามอย่างเดือดดาล

"ไม่จำเป็นต้องจัดการกับพวกเขา หมู่บ้านสามไม่มีความผิด" หลินหยางพูดอย่างใจเย็น

"อะไรนะ?"

ทุกคนตะลึงงัน

รวมทั้งผู้นำหมู่บ้านสามและคนของหมู่บ้านสามเองก็ต่างมองไปที่เขาด้วยความไม่เชื่อ

"หมอเทวดาหลิน... คุณหมายความว่า?" ผู้นำหมู่บ้านสามเดินไปข้างหน้าสองสามก้าวและอ้าปากค้าง โดยที่ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร

"ผู้นำหมู่บ้านสามไม่ผิด คนที่ทรยศหักหลังตระกูลพันแซ่ที่แท้จริงคือเจิ้นเฉินหู่และคนของหมู่บ้านใหญ่ หากพวกคุณอยากลงโทษก็ลงโทษตามกฎของตระกูลพันแซ่ แต่ผมเห็นว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสมากขนาดนี้คงมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ไม่นาน ลงโทษหรือไม่ลงโทษก็ไม่มีประโยชน์อะไร" หลินหยางกล่าว