ตอนที่ 2465
บทที่ 2470 แกว่าใคร มันก็แค่นั้น?
October 21, 2026
ทุกคนในรอบข้างต่างตกตะลึง
ผู้คนตกตะลึงอ้าปากค้าง ดูทั้งหมดนี้ด้วยความงุนงง ยากที่จะส่งเสียงใดๆ ออกมา
หลินหยางยืนอยู่ในกองไฟที่ไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับเทพเพลิงไฟ
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ยกมือขึ้นเล็กน้อย และเปลวไฟทั้งหมดที่อยู่รอบตัวเขาก็หายไปในตัวของเขา หายไปแล้ว
ทุกอย่างอยู่ในความสงบ
เมื่อเห็นฉากนี้ ปากเล็กๆ ของเทพบู๊ก็เปิดมากพอที่จะวางไข่ลงไปแล้ว
สำหรับยอดฝีมือจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาต่างตกตะลึงยิ่งกว่า รูม่านตาของพวกเขาต่างเบิกกว้าง
พลังอันน่าสะพรึงกลัวของอาณาจักรนี้ ถูกทำลายอย่างง่ายดายเช่นนี้โดยหลินหยาง?
ไม่จริงหรอกมั้ง
พลังเช่นนั้นในเมื่อครู่นี้ เป็นพลังแบบไหนกันนะ?
และเปลวไฟนั้น เป็นไฟชนิดใด?
“เมื่อครู่นี้คุณ บอกว่าใครไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น?”
หลินหยางตบเศษเล็กเศษน้อยบนร่างกายของเขา ถามอย่างเฉยชา
จอมทัพที่อยู่ข้างหน้าเขายังคงอยู่ในสภาพอืดอาด ได้ยินเช่นนี้ ก็กลับมามีสติสัมปชัญญะทันทีและสีหน้าแบบไม่ใส่ใจก็ดุร้ายขึ้นทันที
“ที่แท้เป็นเช่นนี้! แกอาศัยพลังนี้จึงทำตัวจองหองนักใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่เกรงใจแล้ว! วันนี้ฉันจะให้นายตาย! จะให้นายตาย!”
จอมทัพคำราม จู่ๆ ทั่วร่างก็มีการจับตัวเป็นเกราะน้ำแข็ง และมีใบมีดน้ำแข็งที่น่าสะพรึงกลัวเจ็ดเล่มก็โผล่ออกมาจากร่าง หมุนอย่างดุเดือดราวกับพายุ แล้วพุ่งเข้าหาหลินหยางอย่างกะทันหัน
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว....
ด้วยผลกระทบจากการโจมตีของจอมทัพ ความเร็วของการหมุนของใบมีดน้ำแข็งก็น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ โดยมีเขาเป็นศูนย์กลางพายุทอร์นาโดก็ก่อตัวขึ้นและเศษน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนแกว่งไปมาในนั้น ราวกับเครื่องบดเนื้อ
รูปปั้น อิฐผนัง พืชพรรณทั้งหมดที่อยู่ใกล้เขาถูกดูดเข้าไป ปั่นจนเป็นผง
คนที่เหลือได้เห็นเช่นนั้น ต่างก็ยิ่งสยดสยองมากขึ้น หนังศีรษะของพวกเขาสั่นอย่างรุนแรง
วิธีเช่นนี้! เกรงว่ามันจะเกินขอบเขตการรับรู้ของนักศิลปะการต่อสู้!
นี่ แทบจะเป็นเซียนแล้ว!
ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาถูกเรียกว่าจอมทัพ เขามีความสามารถระดับทวยเทพจริงๆ
พื้นดินสั่นสะเทือน พื้นโลกถูกผ่าออก และแรงเกล็ดน้ำแข็งอันรุนแรงก็พุ่งไปทางหลินหยาง
แต่วินาทีต่อมา
วู!
เปลวไฟพุ่งออกจากร่างของ หลินหยางอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้น คว้าไปข้างหน้า
ฟิ้ว!
เปลวเพลิงทั้งหมดเป็นเหมือนคลื่นลูกใหญ่ โหมกระหน่ำใส่น้ำแข็งพายุทอร์นาโดอันน่าสยดสยองนั้นอย่างรุนแรง
ในพริบตาเดียว พลังทั้งหมดของน้ำแข็งก็ดับลง ลมหยุดน้ำแข็งก็ละลาย และพลังทั้งหมดของจอมทัพก็สลายทันที และหลินหยางก็ยกมือขึ้นบีบคอของเขาโดยตรง
เสื้อเกราะน้ำแข็งแตกสลายในทันที
หัวใจของผู้คนหยุดเต้น!
หลินหยางออกแรงทั้งหมดของเขา บีบจอมทัพด้วยมือข้างเดียว แล้วกระแทกลงกับพื้น
ตูม! !
มีเสียงโครมครามอันดังที่เพียงพอที่จะเขย่าเมืองเจียงเฉินทั้งหมด
พื้นดินจมลงไปสามเมตร พื้นดินระเบิดออก และกระแสพลังพุ่งกระจายไปทุกทิศทุกทาง
กำแพงถูกทุบสลาย บ้านเรือนสั่นไหว และทุกคนที่อยู่รอบๆ ยกเว้นเทพบู๊ต่างตัวลอยปลิวออกไป
การโจมตีครั้งนี้ เหมือนกับพลังที่เกิดจากขีปนาวุธหลายร้อยลูกที่ปะทุขึ้นพร้อมๆ กัน ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
ชาวเมืองเจียงเฉิงนับไม่ถ้วนกรีดร้อง โดยบอกว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงอีกครั้ง
ยอดฝีมือของหยางหัวล้มลงกับพื้น บนศีรษะมีเลือดไหล
ยอดฝีมือจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ก็กระเซอะกระเซิงไม่น้อยเช่นกัน กลิ้งไปบนพื้นก่อนจะลุกขึ้น
สำหรับเทพบู๊ เธอยืนอยู่ภายในระยะการกระแทกโจมตี จ้องเขม็งมองที่หลินหยางในตอนนี้
หลินหยางหยุด
เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม แต่ร่างกายของเขาเอนไปข้างหน้า มือข้างหนึ่งยังคงบีบคอจอมทัพของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ กดเขาลงกับพื้นอย่างแน่นหนา
สำหรับจอมทัพแห่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ในเวลานนี้ผิวหนังของเขาฉีกขาดออกแล้ว ศีรษะมีเลือดออก ดวงตาเต็มไปด้วยประกายดาว เกือบจะเป็นลมหมดสติ
การเคลื่อนไหวกระบวนท่านี้ ได้ตัดสินผู้ชนะแล้ว!
หนึ่งนัด!
เทพบู๊หายใจเข้าลึกๆ จิตใจของเขายุ่งเหยิง
ใช่
ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินหยางใช้การโจมตีเพียงกระบวนท่าครั้งเดียว!
หลังจากที่หลินหยางตัดสินใจต่อสู้กับจอมทัพ ในหัวของเธอปรากฏตอนจบมากมาย
ไม่ว่าหลินหยางจะพ่ายแพ้ต่อจอมทัพ หรือทั้งสองฝ่ายได้รับบาดเจ็บ หรือหลินหยางถูกบดขยี้ หรือว่าหลินหยางจะโชคดี เอาชนะจอมทัพได้อย่างหวุดหวิด หรือแม้กระทั่งตัวเธอเองต้องหยุดการต่อสู้ครั้งนี้...
มีความคิดทุกรูปแบบ
แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่า หลินหยางจะบดขยี้จอมทัพคนนี้ได้