บทที่ 2473 นี่ก็คือไพ่ตายของคุณหรือ?

เทพบู๊รู้สึกโมโห

“ท่านเทพบู๊อย่าโกรธเลย ไม่ใช่เพราะฉันดื้อรั้น แต่เป็นเพราะฉันไม่ต้องการสิ่งนี้จริงๆ ถ้าฉันพ่ายแพ้ต่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์จนต้องตาย และพวกเขาพบสิ่งนี้จากตัวฉัน มันเป็นการทำให้เทพบู๊ต้องเดือดร้อนหรอกเหรอ? ฉะนั้นช่างมันเถอะ" หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เทพบู๊จ้องมองที่หลินหยางโดยไม่พูดอะไรสักคำ นานพอควร ถึงคว้าลูกศร แล้วเก็บมันไว้

“คนอย่างคุณ สมควรตายจริงๆ”

“บางทีมั้ง แต่มันไม่สำคัญหรอก”

หลินหยางส่ายหัว

ตูม ตูม ตูม...

ในขณะนี้ มีเสียงเคาะประตูอย่างรุนแรงดังขึ้น

ทั้งสองตกใจ

"ใคร?"

เทพบู๊ยืนขึ้นและตะโกน

“หมอเทวดาหลิน! หมอเทวดาหลินอยู่ในนั้นหรือเปล่า? เกิดเรื่องแล้ว! หมอเทวดาหลิน!”

เสียงที่รีบร้อนและลังเลของเสิ่นเหนียนหัวดังขึ้นจากด้านนอก

หลินหยางหายใจเข้าแน่น รีบออกไปทันที แล้วเปิดประตู

เพียงเห็นเสิ่นเหนียนหัวยืนอยู่นอกประตูหอบเหนื่อย เหงื่อออกเต็มหน้าผาก

เมื่อเห็นหลินหยาง เธอทั้งดีใจและประหลาดใจ

“เกิดอะไรขึ้น” หลินหยางถามทันที

“หมอเทวดาหลิน เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องแล้ว! คนที่เราส่งไปเก็บยา ล้วนตายหมดแล้ว!” เสิ่นเหนียนหัว ตะโกนอย่างตัวสั่น

“อะไรนะ?”

หลินหยางดูเย็นชา

ในเวลานี้ ร่างหลายร่างวิ่งตรงมายังสถานที่นี้

นั่นคือซวี่เทียน หยวนเซียน และม่านซาหง

"ประธานหลิน! เมื่อครู่เพิ่งได้ข่าวว่าโรงฝึกยุทธเจี่ยงเซวียนในเมืองเจียงเฉิงถูกสังหารหมดแล้ว" ซวี่เทียนพูดอย่างรีบร้อน

“หมอเทวดาหลิน ปีศาจบางคนภายใต้คำสั่งของฉันถูกลอบสังหาร” ม่านซาหงพูดเสียงต่ำ

"เจ้าลัทธิ! มีคนที่ตัวตนไม่ชัดเจนจำนวนมากปรากฏตัวที่นอกเมืองเจียงเฉิง กำลังโจมตีการป้องกันของเมืองเจียงเฉิง พวกเราแทบจะไม่อาจต้านทานได้แล้ว เราควรทำอย่างไรดี" หยวนเซียนกุมมือคารวะพูด

หลินหยางเงียบโดยไม่พูดอะไร

"สังหารหมู่ได้เริ่มขึ้นแล้ว การแก้แค้นของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ มาแล้ว!" เทพบู๊สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หันกลับมาและพูดว่า "หมอเทวดาหลิน ตอนนี้ยังมีเวลาถ้าคุณจะไป!"

"ฉันบอกแล้วว่า ฉันจะไม่ไป ในเมื่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์ต้องการแก้แค้นฉัน เช่นนั้นฉันรับมือก็พอ"

หลินหยางเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาสั่นไหวด้วยความเยือดเย็น: "ระดมคนที่แข็งแกร่งทั้งหมดในหยางหัวทันที เริ่มล้อมและปราบปรามผู้คนของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ฟังนะ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ฉันจะให้พวกมันตายที่นี่ เข้าใจไหม?”

“รับคำสั่ง!”

ทุกคนตะโกน

"ลำพังคนเหล่านี้จากหยางหัวพวกเขาสามารถเอาชนะการมีอยู่ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้งั้นหรือ?" เทพบู๊ตะคอกอย่างเหยียดหยาม

หลินหยางส่ายหัว: "บางทีความสามารถของพวกเขาอาจไม่เท่า แต่พวกเขาก็อาจจะสู้ได้ เพราะข้างหลังของพวกเขา มีฉันอยู่!"

เทพบู๊ไม่เข้าใจสิ่งที่หลินหยางหมายถึง และจ้องมองเขาด้วยความสับสนและไม่เข้าใจ

“ทำไม? คุณยังคาดหวังว่าชื่อเสียงของคุณจะทำให้ผู้คนจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์หวาดกลัว?” เทพบู๊ตะคอกอย่างเย็นชา

หลินหยางส่ายหัว หันหลังเดินจากไป

"ชื่อเสียงของฉันข่มใครกลัวไม่ได้หรอก!"

"แล้วที่คุณพูดหมายความว่าอย่างไร?"

"หมายความว่าอะไร คุณไปดูก็จะรู้เอง" หลินหยางกล่าว

เทพบู๊ขมวดคิ้ว จ้องมองหลินหยางอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร

บูม บูม บูม...

ในขณะนี้ มีเสียงระเบิดจากทางใต้ของสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

“หือ?”

เทพบู๊มองไปทางนั้นทันที

เป็นไปได้ไหมว่าผู้คนจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้บุกฆ่ามาถึงที่นี่แล้ว?

เธอมองไปที่หลินหยางอีกครั้งในทันที เพื่อดูว่าหลินหยางมีปฏิกิริยาอย่างไร

อย่างไรก็ตาม หลินหยางเพียงแค่กวาดมองไปที่นั่น จากนั้นก็หันหลังเดินออกไป

“ทำไม หมอเทวดาหลิน คุณไม่สนใจเหรอ?” เทพบู๊ตกตะลึง

อย่างไรก็ตามหลินหยางได้ติดตามคนของหยางหัวเข้าไปในห้องประชุม โดยที่ไม่หันกลับมามอง กำลังหารืออะไรบางอย่างกันอยู่

เทพบู๊รู้สึกว่าทั้งหัวของเธอมึนงงไปหมด

คนนี้โง่หรือเปล่านะ?

คนอื่นโจมตีมาที่ประตูบ้านแล้ว แทนที่จะตอบโต้พวกเขา แต่กลับนั่งอยู่ในห้องหารือกันอย่างใจเย็น?

หรือว่าเขาต้องเอามีดเขียงมาจ่อคอ ถึงจะรู้ว่ากลัวเหรอ?

เทพบู๊ทำเสียงบ่นเบาๆ แต่ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

มองไปที่ประตูห้องประชุม จากนั้นไปยังจุดที่เกิดระเบิดขึ้น สูดลมหายใจเบาๆ แล้วกระโดดไปข้างหน้า พุ่งไปทางนั้น

อย่างที่คาดไว้

เมื่อเทพบู๊เข้าใกล้ สถานที่ก็อยู่ในความโกลาหลวุ่นวายแล้ว