บทที่ 2488 คุณเป็นของบูชายัญมาโดยตลอด

ผู้หญิงชุดแดงก็มีความคิดเห็นแก่ตัวเหมือนกัน

ฆ่าหลินหยางให้ตายถือว่าเป็นเรื่องเล็กสำหรับเธอ

ทรมานหลินหยางยังไง ทำให้เขาตายทั้งเป็นยังไง นี่สิคือสาระสำคัญ

แน่นอนว่าถ้าหากสามารถเปิดค่ายกลใหญ่ของนักปราชญ์ฝานเทียนได้ จากนั้นเอามันไปมอบให้กับเทียนเจียวสูงสุด อย่างนั้นจะดีมากๆเลย

“นักปราชญ์ฝานเทียนไล่ตามการบินขึ้นสูงขึ้นสวรรค์มาตลอดชีวิต เพื่อที่จะได้ขึ้นสู่ความเป็นเทพเซียน เขายอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้ในสิ่งที่เขาต้องการ! แต่ยังทำไม่สำเร็จเสร็จสิ้นก็ต้องตาย หลงเหลือทิ้งไว้เพียงความแค้นชั่วนิรันดร์ ตอนนี้ ฉันจะสืบทอดสิ่งที่เขายังไม่ทำสำเร็จเสร็จสิ้น และนำพลังแห่งการขึ้นสู่สวรรค์บินขึ้นสูงนี้กลับไป! "

ผู้หญิงชุดแดงแสยะยิ้มมุมปาก จ้องมองหลินหยางจากนั้นโบกสะบัดมืออีกครั้ง

คนชุดดำที่อยู่ด้านหลังหามซูหยูที่สลบไสลมาตรงจุดค่ายกล

“เข้าโลหิต!”

ผู้หญิงชุดแดงพูดอย่างราบเรียบ

คนชุดดำเอื้อมมือไปเช็ดที่ข้อมือของซูหยู

พู่วว์!

ข้อมือของเธอถูกตัด

เลือดแดงสดเหมือนถูกอะไรบางอย่างดึงดูดออกมา กลายเป็นเส้นเล็กๆ มันลอยออกมาจากรอยกรีดบนข้อมือ และพุ่งไปทางค่ายกลขนาดใหญ่

“อา! ! ซี้ด….อา….”

ความเจ็บปวดถาโถมเข้าใส่ซูหยูอีกครั้ง

ซูหยูตัวสั่นระริก ส่งเสียงที่ไร้เรี่ยวแรงออกมา

“สารเลว!”

หลินหยางอารมณ์เดือดพล่าน กระโจนเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง

เขาเอาเข็มเงินทั้งหมดออกมา ขับเคลื่อนพลังทั้งหมดที่มี ถือดาบเทพจิงหงกระโจนเข้าไปหาผู้หญิงชุดแดงอย่างดุดัน

“ดีมาก!ดีมาก! ฉันต้องการให้คุณเสียการควบคุม! ถ้าคุณไม่บ้า ฉันจะเปิดค่ายกลใหญ่ได้ยังไง?”

นัยน์ตาผู้หญิงชุดแดงแฝงไปด้วยรอยยิ้ม โจมตีอย่างไม่รีบร้อน

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!เคร้ง….

ผู้หญิงชุดแดงเหวี่ยงดาบของเธออย่างรวดเร็วจนแทบจะมองไม่เห็นเงาเลย ราวกับว่าลมหายใจเดียวฟาดไปแล้วพันดาบตัดผ่านท้องฟ้าสีครามและตัดภาพมายาออกจากกัน

หลินหยางโจมตีไม่หยุดยั้ง แต่กลับไม่สามารถทะลุทะลวงผ่านการป้องกันของเธอได้

เข็มเงินทั้งหมดถูกดาบที่ไร้เงาโจมตีจนล่วงหล่น

คมดาบที่หลินหยางฟาดไปก็ถูกเขาขวางกั้นไว้ ยากที่จะหลบหนี

หลินหยางรู้ การใช้วิชาดาบเพื่อต่อต้านนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยคือไร้สาระเหมือนการเพ้อฝันของคนปัญญาอ่อน ตัวเองไม่ใช่ยอดฝีมือด้านดาบ จะอาศัยใช้ดาบต่อต้านได้ยังไง

เขาเก็บดาบเทพจิงหงทันที จากนั้นยกมือขึ้น

ครืน!

ไฟสายฟ้าฟาดโจมตีไปทางผู้หญิงชุดแดง

ปึง!

ไฟสายฟ้าฟาดระเบิดออก และพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวก็เพิ่มขึ้น

ผู้หญิงชุดแดงถูกโจมตีจนต้องถลาถอยหลัง ดาบชิวสุ่ยที่อยู่ในมือก็สั่นไม่หยุด

เธอตื่นตะลึงเล็กน้อย จากนั้นยิ้มพูดว่า“มิน่าล่ะจอมทัพทั้งเจ็ดถึงได้แพ้คุณ พลังอันน่าสะพรึงกลัวแบบนี้ ฝีมือของคุณทำให้คนตื่นตะลึงได้จริงๆ! แต่น่าเสียดายที่อาศัยสิ่งเหล่านี้ ก็ยังต้องพ่ายให้กับฉัน!”

พูดจบ ผู้หญิงชุดแดงก็ยกดาบขึ้นสังหารอีกครั้ง

“ดอกบัวแดงเพลิง!”

ครืน!

ดาบชิวสุ่ยกลายเป็นสีแดงเพลิง และการปะทุของแสงดาบอันร้อนแรงก็กลายเป็นดอกบัวสีแดง กลิ้งไปสังหารหลินหยาง

หลินหยางรีบรับมือ

แต่พลังดาบนี้น่ากลัวมาก ต่อให้เขามีปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็ว ก็ยังยากที่จะต้านทาน

ชู่ว์!

หลังจากประลองฝีมือกัน บนร่างกายของหลินหยางมีรอยดาบอยู่เจ็ดแผล เลือดสีแดงไหลอาบลงมา หยดลงอยู่บนพื้น

น่ากลัวมาก!

ไม่รู้ว่าฝีมือของผู้หญิงชุดแดงคนนี้แข็งแกร่งกว่าจอมทัพกี่เท่า

“หืม?”

เวลานี้หลินหยางสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

เขาก้มลงไปมอง

และได้พบว่าบนร่างกายของตัวเองมีเลือดไหลหยดลงบนพื้น คิดไม่ถึงเลยว่าจะทำให้ค่ายกลเกิดปฏิกิริยารุนแรงแบบนี้

ค่ายกลนี้แย้มปล่อยแสงร้อนแรงออกมา คิดไม่ถึงว่าค่ายกลใหญ่จะเคลื่อนไหวรุนแรงขนาดนี้

“นี่คือ…..”