บทที่ 25 หลินหยางที่แท้ (๑)

ซูเหยียนสีหน้าเก้ๆ กังๆ อยากจะลากเขาออกไป

แต่ในเวลานี้ ชายคนหนึ่งในชุดสูทแบรนด์เนมก็เดินเข้ามา

"คุณคือคุณซูเหยียนหรือเปล่า?"

ทุกคนตกใจและหันหน้าไปมอง

"ประธานจางหรอ?" หลิวคุนผงะ

แต่คนที่เข้ามานั้นเห็นได้ชัดว่าไม่สังเกตเห็นเขา

"อาคุน คนนี้คือใครหรอ?" เหลียงชิวฟางถามด้วยความระมัดระวัง

"เจ้านายของผม!"

"เจ้านายหรอ? เขาเป็นประธานบริษัทหุ้นซงหนานจำกัดหรอ?" เหลียงชิวฟางผงะ

"คุณคือใครหรอ?" ซูเหยียนถามด้วยความตกใจ

"โอ้ะ อย่างนี้ ผมคือเพื่อนของหนิงหลง เขาเป็นคนแนะนำให้ผมมาหาหมอเทวดาหลิน ผมไม่เคยเจอกับเขามาก่อน แต่ได้ยินว่าคุณเป็นคนรักของหมอเทวดาหลิน ไม่ทราบว่าหมอเทวดาหลินอยู่ไหน แนะนำให้ผมหน่อยได้ไหม?" ประธานจางพูดอย่างมีมารยาท

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ซูเหยียนก็ตกใจ

เหลียงชิวฟางและหลิวคุนหายใจเร็วขึ้น

หลินหยางข้างๆ ถาม: "คุณคือเพื่อนของหนิงหลงหรอ?"

"ใช่ คุณคือหมอเทวดาหลินหรอ?"

"ผมชื่อหลินหยาง!"

"ดีเลย หมอเทวดาหลิน หนิงหลงบอกว่าทักษะทางการแพทย์ของคุณไม่มีใครเทียบได้ ผมอยากจะขอให้คุณช่วยตรวจผมหน่อย ไม่ทราบว่าคุณสะดวกไหม?" ดวงตาทั้งสองของประธานจางเป็นประกาย พูดด้วยความตื่นเต้น

"ตอนนี้เกรงว่าจะไม่สะดวก"

"หากหมอเทวดาหลินสะดวกเมื่อไหร่ก็โทรหาผมละกัน นี่คือนามบัตรของผมและค่าตรวจสองแสนหยวน โปรดรับไว้ด้วย" ประธานจางพูดอย่างมีมารยาท

"ผมเข้าใจแล้ว หากมีเวลาว่างผมจะโทรหาคุณ" หลินหยางรับเอาไว้

"ขอบคุณมา ขอบคุณมาก!" ประธานจางซาบตื่นเต้นอย่างมาก อารมณ์ดีเช่นกัน: "หมอเทวดาหลิน ไม่คิดว่าพวกเราจะมีโชคชะตาเช่นนี้ มาดื่มกันเถอะ!"

"ไม่เอาหล่ะ ผมแค่อยากอยู่ตามลำพังกับภรรยาของผม"

"โอเค งั้นผมไม่รบกวนแล้ว"

ประธานจางยิ้มตอบ กำลังจะเดินออกไป แต่กลับเห็นหลิวคุนข้างๆ ขมวดคิ้วพูด: "หลิวคุณ คุณรู้จักหมอเทวดาหลินหรอ?"

"เอ่อ...รู้จัก รู้จัก..." หลิวคุนรีบตอบ

"ขอบโทษด้วย ผมไม่ได้รู้จักกับคุณหลิวคุนคนนี้" หลินหยางตอบ

สีหน้าของหลิวคุนและเหลียงชิวฟางแย่อย่างมาก

ประธานจางเป็นคนฉลาด จะไม่เข้าใจสถานการณ์ได้อย่างไร

"หลิวคุน ในเมื่อหมอเทวดาหลินบอกว่าอยากอยู่กับคนรักตามลำพัง แล้วคุณเป็นใคร? อย่าไปรบกวนพวกเขา รีบไป!" ประธานจางดุ

"คับ คับ...ประธานจาง...ผมไปเดี๋ยวนี้!" หลิวคุนกลัวจนหน้าซีด รีบพยักหน้า

ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจ

ถ้ารู้ว่าประธานจางรู้จักกับหลินหยาง เขาก็คงไม่แสดงท่าทางเช่นนี้

นี่เป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมที่จะได้ประจบเจ้านาย เสียโอกาสไปแล้ว ทั้งหมดนี้ต้องโทษเหลียงชิวฟางผู้หญิงไม่ดีนี่!

หลิวคุณโมโหอย่างมาก

"ผมไม่เข้าใจ งานแบบนี้ใช่ที่ที่คนอย่างคุณมาได้หรอ?"

ประธานจางพึมพำ ส่ายหน้าและออกไป

หลิวคุนไม่กล้าส่งเสียง เหลียงชิวฟางหน้ามืด

เมื่อกี้ทั้งสองยังมีท่าทางสูงส่ง แต่กลับโดนประธานจางบอกว่าไม่มีค่า

เมื่อมองไปที่หลินหยางอีกครั้ง ใบหน้าของหลินคุนก็มีรอยยิ้ม หลังจากขอโทษหลินหยางและซูเหยียนแล้วก็รีบลากเหลียงชิวฟางออกมา

ซูเหยียนถอนหายใจ และมองตำหนิหลินหยาง

"คุณต้องต้องรักษาประธานจางนั่นหรอ?"

"รับเงินมาแล้ว จะไม่ไปได้ยังไง?"

"แต่...คุณไม่ใช่หมอนะ!"

"วางใจได้ ผมมีขอบเขตของผม" หลินหยางยิ้มเล็กน้อย

ซูเหยียนรู้สึกไม่สงบ กังวล: "ไม่ได้ เอาเงินคืนไปเถอะ คุณที่ทำอะไรไม่เป็นแบบนี้ถ้าเกิดทำอะไรพลาดขึ้นมา พวกเราชดใช้ไม่ได้นะ อีกทั้งประธานจางนั้นดูแล้วไม่น่าจะใช้คนธรรมดาเฉยๆ คุณอย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย..."

เมื่อเห็นท่าทางที่ตื่นตระหนกของซูเหยียน หลินหยางก็อดยิ้มไม่ได้

ในเลวานี้ มีบริกรคนหนึ่งเดินเข้ามา

"ไม่ทราบว่าท่านไหนคือคุณผู้หญิงเหยียน?"

"ฉันเอง มีเรื่องอะไรหรอ?" ซูเหยียนหันหน้าไปตอบ

"โอ้ะ คุณชายหม่าเจ้าของห้องนั้นเชิญคุณเข้าไป" บริกรยิ้ม

เมื่อได้ยิน สีหน้าของซูเหยียนก็เปลี่ยนไป

"ในที่สุดก็เริ่มแล้วหรอ?" หลินหยางหรี่ตา

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าซูเหยียนก็ซ๊ดลง ตัวสั่น

เธอรู้ว่า คุณนายซูกดดันให้เธอมาเพราะสิ่งนี้

ตระกูลซูต้องการให้เธอมาเพื่อเอาใจหม่าฟง

อันที่จริงซูเหยียนรู้ทุกอย่าง เธอไม่อยากมา และไม่ควรมา