บทที่ 2501 ฆ่าพวกเราทุกคนงั้นเหรอ?

เขาเซไปข้างหน้า สะดุดล้มและคุกเข่าลงต่อหน้าบุคคลเหล่านั้น ร้องตะโกนอย่างสั่นสะท้าน "ทุกท่าน โปรดช่วยข้าด้วย..."

ไช่ผิงอันไม่รู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นใคร แต่เมื่อพิจารณาจากเสื้อผ้าของพวกเขาแล้ว พวกเขาต้องไม่ได้มาจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์แน่นอน

เพียงแต่จำนวนคนเหล่านี้ก็มีไม่มาก ประมาณสิบกว่าคน กลัวว่าพวกเขาจะไม่สามารถรับมือกับยามที่ไล่ตามเขาได้

ไช่ผิงอันรู้สึกหวาดกลัวมาก

กลัวว่าคนเหล่านี้จะไม่ช่วยตนเอง

แต่เขาวิ่งหนีต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว หากเขาไม่ฝากความหวังไว้กับคนเหล่านี้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

"เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?"

หนึ่งในนั้นช่วยไช่ผิงอันและถามทันที

"ท่านทั้งหลาย ได้โปรดช่วยข้าด้วย" ไช่ผิงอันตะโกนด้วยความกลัว

“ข้าจะรอดูว่าใครมันกล้ามาช่วยแก!”

ผู้คุมที่อยู่ข้างหลังรีบวิ่งมาข้างหน้า

มีมากกว่าสี่สิบคน

เห็นได้ชัดว่า เรื่องที่มีใครบางคนแอบเข้าไปในคุกทรมานเพื่อช่วยชีวิตคนได้แพร่กระจายออกไป และผู้คุมที่อยู่รอบๆก็เข้ามา

ผู้คุมเหล่านี้ยืนอยู่ตรงหน้าไช่ผิงอันและคนอื่นๆ ดึงดาบของพวกเขาและก้าวไปข้างหน้า

“ไอ้พวกสุนัขเหม็นเน่า ไม่ใช่คนจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์หรือ? ออกไปจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์เดี๋ยวนี้! เอาสัตว์ร้ายตัวนี้มาให้พวกข้า!”

ผู้คุมยาวพูดอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความชั่วร้าย

“คนผู้นี้ พวกเราจะช่วยเหลือไว้”

ผู้มาเยือนกล่าวเบาๆ

“ไอ้สารเลว! พวกแกเป็นใคร? อยากจะสู้กับภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพวกข้างั้นเหรอ? พวกแกไม่คู่ควร”

ผู้คุมโกรธมาก พุ่งไปข้างหน้าด้วยเจตนาฆ่าฟัน

"ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ใช้ศิลปะการต่อสู้แดนมังกรข่มเหงผู้คนที่ไร้ทางสู้ ไม่มีข้อยกเว้นทางกฎหมายสำหรับความชั่วร้าย ทุกคนสามารถถูกลงโทษได้ พวกเจ้าไม่รู้งั้นหรือ? ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้แสดงเลว

ร้ายต่อสาธารณชนแล้ว เจ้าย่อมได้รับผลกรรมไม่ช้าก็เร็ว” ชายผู้นั้นตอบ

"ไอ้พวกชั่ว! พวกแกเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วสินะ! เพราะแกมันโง่เขลามาก พวกข้าจะฆ่าพวกแกทั้งหมดและทำให้พวกแกรู้ว่าการกระทำของตนเองมันโง่เง่าแค่ไหน!"

ผู้คุมพูดอย่างเหี้ยมโหดและนำผู้คนไปข้างหน้า

“ฆ่าพวกเราทั้งหมดเลยเหรอ? คนบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์หยิ่งยโสขนาดนี้เลยเหรอ? ในเใื่อเป็นเช่นนั้น ข้าเองก็อยากเห็นฝีมือของคนบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน”

ในเวลานี้เสียงเย็น ๆ ดังขึ้นจากด้านหลังฝูงชน