บทที่ 2527 เอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ

"มันยังไม่จบนะ!"

เทียนเจียวสูงสุดกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า ฉับพลันร่างกายก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง และกระโดดไปทางหลินหยางอีกครั้ง

เห็นร่างกายของเขาปล่อยแสงแวววับออกมา จากนั้นภาพเงาของม้าหนึ่งตัวก็ทะยานออกม้าจากร่างของเขา

"ท่วงท่าม้าสวรรค์!"

เทียนเจียวสูงสุดร้องตะโกน ภาพเงาของม้าวิ่งอย่างรวดเร็วอยู่กลางอากาศ ราวกับอุกกาบาตจากขอบฟ้า พุ่งตรงดิ่งเข้าใส่หลินหยาง

พละกำลังของม้าสวรรค์ราวกับสายรุ้ง บุกรุกอย่างรวดเร็วจนไม่อาจต้านทานได้ เหมือนกับสามารถระเบิดทุกสิ่งทุกอย่างให้แหลกเป็นชิ้นๆ ได้เลย แม้แต่ความว่างเปล่าก็ยังบิดเบี้ยวจากการเหยียบย่ำด้วยกีบของมัน

"หยุดเขา!"

"เร็ว!"

บรรดาทหารที่อยู่รอบๆ ต่างลงมืออย่างพร้อมเพรียงกัน รวบรวมพละกำลังอันแข็งแกร่งมุ่งเข้าไปทางเทียนเจียวสูงสุดอย่างดุร้าย

พละกำลังอันแข็งแกร่งของทหารนับหมื่นรวมตัวกัน มันหนาแน่นระดับไหน?

เกรงว่าแม้แต่ระเบิดนิวเคลียร์ก็ไม่อาจทำลายพละกำลังอันแข็งแกร่งระดับนี้ได้!

แต่ทว่าหลังจากที่เทียนเจียวสูงสุดโจมตีเข้ามาแล้ว มันราวกับว่าอยู่ในดินแดนรกร้างว่างเปล่า พลังที่ยิ่งใหญ่ซัดสาดเข้ามาอย่างน่าตกตะลึง ถล่มเข้าไปที่หลินหยาง

"อะไรกัน?"

"เป็นไปไม่ได้!!"

เฉินจ้าน จงเจิ้นต่างพูดไม่ออก

กระบวนท่านี้ของเทียนเจียวสูงสุด คาดไม่ถึงว่าแม้แต่พลังอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ก็สามารถทำลายได้เลยเหรอ?

พละกำลังที่ปะทะเข้ามานี้ เกรงว่าจะไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่สามารถขัดขวางได้!

นี่คือกลอุบายของเทียนเจียวสูงสุดใช่ไหม?

หลินหยางที่อยู่บนพื้นเงยหน้าขึ้นมอง

ม้าสวรรค์อยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว!

ม้าสวรรค์ยังไม่ลงมาถึง พื้นดินก็ยุบลงไปแล้ว และมีรอยร้าวอยู่ทุกหนทุกแห่ง

พลังกำลังที่โจมตีเข้ามาอย่างรุนแรง เกรงว่าจะบดขยี้จนร่างกายของเขาเป็นผุยผงได้เลย!

การโจมตีครั้งนี้ ไม่สามารถหยุดยั้งได้อย่างแน่นอน!

เพียงแต่ว่า หลินหยางก็ไม่ได้นั่งงอมืองอเท้า!

ในเมื่อหยุดยั้งไม่ได้ เช่นนั้นจึงเริ่มการโจมตี เอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ!

หลินหยางพ่นเลือดออกมาโดยตรง หลังจากนั้นก็เร่งใช้ไฟประหลาดทันที

ฟู่!

ร่างกายของเขาถูกห่อหุ้มไปด้วยไฟประหลาดอันน่าสะพรึงกลัว

แต่ไฟประหลาดนี้กินเวลาไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ และไปรวมอยู่ที่แขนขวาของเขาอย่างรวดเร็ว ลุกโชนเผาไหม้อยู่ที่แขนขวาของเขา หลังจากนั้นก็กลายเป็นดาบเทพเปลวไฟ

เขาไม่ล่าถอย จ้องมองไปที่ม้าสวรรค์ จ้องมองเทียนเจียวสูงสุดในม้าสวรรค์ และบุกเข้าไปโจมตีอย่างเหี้ยมโหด

"รนหาที่ตายแล้ว!!!"

เทียนเจียวสูงสุดคำรามด้วยความโมโห

เผชิญกับกระบวนท่าที่โหดเหี้ยมของตนเองเช่นนี้ คาดไม่ถึงว่าหลินหยางยังจะกล้าเปิดการโจมตีอีกเหรอ? เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ?

ในเวลานี้คนปกติทั่วไปรีบร้อนที่จะหลบหนี! เหตุใดเขาถึงใจกล้าเช่นนี้??

คนบ้า!

นี่มันคนบ้าชัดๆ!

เทียนเจียวตระหนักถึงได้ แต่เขาเคยไม่บ้าคลั่งที่ไหนกัน?

เขาไม่เชื่อหรอกว่าหลินหยางไม่กลัวตายจริงๆ!

"ในเมื่อต้องการจะสู้! เช่นนั้นก็เข้ามา! ดูสิว่าใครจะตายก่อนกัน!"

เทียนเจียวสูงสุดคำราม แล้วก็ไม่เปลี่ยนแปลงเช่นกัน

ทั้งสองคนพุ่งเข้าโจมตีฝ่ายตรงข้ามอย่างโหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง!

ไม่สงวนแม้แต่น้อย และไม่ป้องกันการรุกรานสักนิดเดียว!

โยนทิ้งความเป็นความตายเอาไว้ข้างหลัง!

แต่ในช่วงเวลาของฟางเส้นสุดท้ายนี้

ฟรึ่บ!

จู่ๆ ร่างหนึ่งก็วิ่งเข้าไปตรงหน้าหลินหยาง

"แม่ทัพว่าน?"

หลินหยางหายใจกระชั้น และเก็บดาบทันที

ดวงตาของเทียนเจียวสูงสุดเคร่งขรึม และไม่ได้หยุดลง

แต่ทว่าว่านจิ้นซงหนักแน่นมั่นคง แขนอันทรงพลังเหยียดออกมาอย่างแรง

ร้องคำราม!!!

แสงสีทองถูกเขาปล่อยออกมา และโจมตีเข้าไปที่ม้าสวรรค์

ม้าสวรรค์ถูกสั่นคลอนเล็กน้อย แต่ไม่หยุดลง

ว่านจิ้นซงถล่มอย่างต่อเนื่อง แสงสีทองโจมตีเข้าไปราวกับกระแสน้ำที่ไหลบ่า ถึงแม้จะหยุดยั้งม้าสวรรค์ไม่ได้ แต่ก็ถูกโจมตีจนอ่อนแอลงมาก และลมปราณก็อ่อนแอลงอย่างมาก

หลินหยางเห็นเช่นนั้น ก็เก็บดาบเทพเปลวไฟทันทีและกระโดดเข้าไปที่ว่านจิ้นซง ตรงไปสังหารเทียนเจียวสูงสุด

หากพูดถึงก่อนหน้านี้ เทียนเจียวสูงสุดต่อสู้กับหลินหยาง จะต้องได้เปรียบอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้กลับไม่แน่เสมอไปแล้ว ด้วยความช่วยเหลือของว่านจิ้นซง พลังของม้าสวรรค์ได้ลดลงไปมากแล้ว หลินหยางได้เปรียบแล้ว เขาอาจจะไม่ตาย แต่ถ้าเทียนเจียวโดนดาบนี้ของหลินหยางเข้าไป ถึงแม้ว่าจะไม่ถึงตาย แต่จะต้องบาดเจ็บอย่างแน่นอน

ตอนนี้เขาถูกห้อมล้อมไว้อย่างหนาแน่น จะไม่สามารถบาดเจ็บได้ มิเช่นนั้นหากถูกพัวพันแล้ว เกรงว่าจะต้องร่วงหล่นลงมาอย่างแน่นอน

สายตาของเทียนเจียวสูงสุดแข็งทื่อเย็นชา เป็นทางเลือกสุดท้าย ทำได้เพียงเก็บกระบวนท่าและล่าถอย รู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง!

เทียนเจียวสูงสุดไม่เคยสูญเสียครั้งใหญ่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต คาดไม่ถึงว่าจะล่าถอยในตอนที่ต่อสู้กับคนอื่น!

สำหรับเขาแล้ว นี่เจ็บปวดยิ่งกว่าการถูกโจมตีจนพ่ายแพ้ซะอีก!

เพราะนี่คือความอ่อนแอ!

การถูกโจมตีจนพ่ายแพ้ คือมีความสามารถด้อยกว่าคนอื่น ซึ่งเป็นการไม่ยุติธรรมทางศักยภาพ แต่การล่าถอยในการต่อสู้นี้ กลับเป็นความอ่อนแอทางด้านจิตใจ

สิ่งนี้ไม่สามารถให้อภัยได้!

ถึงแม้ว่าจะพลาดท่าเสียทีให้กับการโจมตีนี้ เพราะว่านจิ้นซงกับหลินหยางร่วมมือกันบีบบังคับ แต่ในความคิดของเขา กลับคิดถึงสาเหตุของปัญหา ก็คือตนเองแข็งแกร่งไม่เพียงพอ!