บทที่ 2528 ป้องกัน

ผู้คนนับไม่ถ้วนถูกดึงดูดด้วยดอกไม้ไฟ แต่ละคนต่างมองดูท้องฟ้าที่เจิดจ้าสว่างไสว อย่างเคลิบเคลิ้มหลงใหล

"แม่คะดูสิ ดอกไม้ไฟสวยจังเลยค่ะ!"

เด็กผู้หญิงที่เพิ่งเลิกเรียนดึงมือแม่ตนเอง และชี้ไปที่ดอกไม้ไฟบนท้องฟ้าอย่างดีใจ และกระโดดอย่างตื่นเต้น

แต่ทว่าแม่ของเธอตกตะลึงจนหน้าถอดสี และหวาดกลัวอย่างสุดขีด

คนทั่วไปสามารถมองออกได้ว่า นี่ไม่ใช่ดอกไม้ไฟอย่างแน่นอน ท้ายที่สุดกระจกของตึกสูงก็สั่นสะเทือนและแตกออกเป็นจำนวนมาก

นี่มันคือระเบิด

"หมอเทวดาหลิน!!"

คนของหยางหัวที่ถูกอพยพออกไปไกลแล้วก็เห็นฉากนี้ ต่างตกตะลึงเช่นกัน

ไป๋หนานหลีพูดอะไรไม่ออก

เสิ่นเหนียนหัวน้ำตาไหลดั่งสายฝน คุกเข่าอยู่บนพื้นปิดหน้าร้องไห้

ใบหน้าของหลิวหรูซือซีดเผือดลง มองดูอย่างทึ่มทื่อ

"ทุกคนวางใจเถอะ หมอเทวดาหลินจะไม่เป็นอะไร" ชวี่เทียนฝืนยิ้มออกมา และปลอบใจทุกคน

แต่ทว่าไม่มีใครตอบรับ

ถึงแม้ว่าในอดีตหมอเทวดาหลินจะเปลี่ยนเรื่องร้ายให้เป็นเรื่องดีได้ แต่ว่าครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน!

นั่นคือเทียนเจียวสูงสุด!

นั่นคือผู้ปราดเปรื่องอันดับหนึ่ง!

หมอเทวดาหลินจะจัดการได้เหรอ?

"มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

ซูเหยียนเพิ่งขับรถออกจากเมืองเจียงเฉินก็ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างรุนแรง จึงหันกลับไปมอง

ลั่วเฉียนที่กำลังขับรถอยู่ก็เหยียบเบรกอย่างกะทันหัน ดูเหมือนว่าจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง และลงจากรถทันที มองขึ้นไปบนท้องฟ้าทางด้านนั้น

หลังจากนั้นไม่นาน ขอบตาของเธอแดงก่ำ น้ำตาคลออยู่ในดวงตา

"เสี่ยวเฉียน เป็นอะไรไป?" ซูเหยียนก็ลงจากรถเช่นกัน และเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

"ไม่.....ไม่เป็นไร.....เสี่ยวเหยียน เราไปกันเถอะ"

ลั่วเฉียนกลั้นน้ำตาเอาไว้ ลากซูเหยียนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงขึ้นรถไปอีกครั้ง

ลั่วเฉียนรู้ดีว่า ทางด้านนั้นคือสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

เธอไม่รู้ว่าตอนนี้หลินหยางเป็นอย่างไรบ้าง เธออยากโทรสอบถามอย่างมาก แต่เธอรู้ว่า ตอนนี้สิ่งที่เธอควรทำที่สุด ก็คือพาซูเหยียนออกไปจากที่นี่

ซูเหยียนมองลั่วเฉียนที่จับรถโดยไม่พูดไม่จาอย่างงุนงงสงสัย และมองไปที่ดอกไม้ไฟที่กระจายอยู่บนท้องฟ้าทางด้านนั้นอีกครั้ง เธอเม้มปาก และพูดด้วยเสียงแผ่วเบา : "หมอเทวดาหลิน......เกิดเรื่องแล้วใช่ไหม?"

ได้ยินคำพูดของซูเหยียน ร่างกายอันบอบบางของลั่วเฉียนก็สั่นเทา จากนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย และหันไปกล่าวว่า : "เสี่ยวเหยียน คุณพูดไร้สาระอะไร หมอเทวดาหลินจะสามารถเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้ล่ะ? มิหนำซ้ำหมอเทวดาเกิดเรื่องก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรา เข้าสามารถจัดการแก้ปัญหาได้"

"จริงเหรอ?"

มีแสงแปลกๆ ประกายในดวงตาของซูเหยียน และกล่าวอย่างเย็นชาว่า : "ทิศทางของดอกไม้ไฟเมื่อครู่นี้ดูเหมือนว่าจะมาจากสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี และบางทีอาจจะเกิดการระเบิดขึ้นในสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีก็ได้ ดูจากสีหน้าตอนที่คุณลงจากรถเมื่อกี้นี้ เกรงว่าคุณจะต้องรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี นอกจากนี้คุณยังต้องการพาฉันไปเที่ยวต่างประเทศอย่างไม่มีเหตุผล ฉันเดาว่า นี่อาจจะเป็นมาตรการการป้องกันบางอย่าง ส่วนมากอาจจะเป็นเพราะว่าฉันอยู่ที่เมืองเจียงเฉินแล้วจะไม่ปลอดภัย คุณจึงได้รับการฝากฝังจากหมอเทวดาหลิน ต้องการให้พาฉันออกไปจากเมืองเจียงเฉิน ใช่ไหม?"

ลั่วเฉียนเงียบไม่พูดจา

เป็นเวลานาน เธอถอนหายใจ และกล่าวเบาๆ ว่า : "เสี่ยวเหยียน คุณฉลาดมากจริงๆ แต่บางครั้ง คุณก็ต้องแสร้งทำเป็นโง่เขลาบ้าง ถึงแม้หมอเทวดาหลินจะอ้างว่าไม่ได้ตระหนักถึงคุณแม้แต่น้อย แต่เขา.....แท้จริงแล้วเขายังคงเป็นห่วงคุณอย่างมาก ก็หวังว่าคุณจะไม่ทำให้ผิดหวังในเจตจำนงของเขา ที่เขาทำทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ก็เพื่อเป็นผลดีต่อคุณทั้งสิ้น"

ซูเหยียนได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็หลุบลงเล็กน้อย และไม่พูดอะไรอีก

ลั่วเฉียนขับรถออกจากเมืองเจียงเฉินไป