บทที่ 2554 หนีเอาชีวิตรอด

ชายคนที่ถูกหญิงชุดแดงขับไล่ไปถึงยอดเขาหายใจอย่างเหนื่อยหอบและหวาดกลัวอย่างมาก

เขาวิ่งหนีขึ้นไปขึ้นยอดเขาอย่างสุดชีวิต

แต่เขาไม่ได้ทำให้ยอดฝีมือที่เหลือจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์เข้าสู่ค่ายกลทันที

เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้

ค่ายกลนั้นมีไว้เพื่ออะไร ผู้อาวุโสในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ต่างรู้ดี

เป็นไปไม่ได้ที่ผู้อาวุโสที่เหลืออยู่ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์จะเต็มใจเข้าสู่ค่ายกลและถูกเปลี่ยนให้เป็นมนุษย์เลือดเหมือนศพเดินได้และยอมตายเพื่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์?

ผู้คนก่อนหน้าเหล่านั้นล้วนถูกหญิงชุดแดงหลอกให้เข้าไป หญิงชุดแดงล่อพวกเขาด้วยยาอายุวัฒนะและสมบัติ จากนั้นก็บังคับให้เปิดการทำงานของค่ายกลขึ้น จึงทำให้มีกลุ่มหมนุษย์เลือดขึ้นมา

แต่คนอื่นจะโง่ขนาดนี้ได้อย่างไร?

ถ้าพวกเขาถูกขอให้ทำจริงๆ นั่นไม่เป็นการรนหาที่ตายหรอกเหรอ?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ชายคนนั้นก็รีบวิ่งไปที่ถนนอีกเส้นหนึ่งบนยอดเขา เพื่อวางแผนที่จะหนีจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์และกระโดดหนีไป

แต่เขายังไม่ทันได้ก้าวเท้าออกไป

ควับ!

คนสนิทของหญิงชุดแดงยกดาบขึ้นและกระโดดไปข้างหน้าของชายคนนั้น และดาบก็พุ่งเข้าที่คอของชายคนนั้นอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

ในชั่วพริบตา ชายคนนั้นหยุดทันที แข็งไปทั้งตัวและจ้องมองด้วยความประหลาดใจ

"นายท่านหวู่สั่งให้นายไปทำให้คนที่เหลือกลายเป็นมนุษย์เลือด ทำไมนายถึงไม่ทำ? คิดจะหนี? ฮึ ดูเหมือนว่านายก็คงต้องเข้าไปในค่ายกลเลือดด้วยแล้ว เพื่อเป็นการทำประโยชน์ให้กับภูเขาศักดิ์สิทธิ์" ชายคนนั้นกล่าวอย่างเย็นชาพร้อมกับเตรียมลงมือ

"หยุด...หยุด! นายท่านไป๋! อย่าฆ่าผม! ให้ผมได้พูดอะไรหน่อยได้ไหม!"

ชายคนนั้นร้องออกมาด้วยความร้อนใจ

"ยังมีอะไรจะสั่งเสียอีก?" คนสนิทคนนั้นกล่าวอย่างเยือกเย็น