บทที่ 2585 บ้าคลั่ง

บนถนนสายหลักของเมืองเจียงเฉิน

ในขณะนี้ มีรถจำนวนมากติดอยู่บนถนน ผู้ขับขี่บีบแตรอย่างหงุดหงิด และผู้สัญจรผ่านไปมานับไม่ถ้วนกำลังวิ่งไปตามถนน

แต่ละคนท่าทางกระวนกระวายใจ สีหน้าแสดงความหวาดกลัวออกมา

“เร็ว รีบหนีเร็วเข้า…”

“ช่วยด้วย….”

น้ำเสียงสั่นเครือดังขึ้น

เหล่าคนขับรถที่พากันติดแหงกอยู่เห็นสถานการณ์แบบนี้ ทั้งหมดจึงพากันแปลกใจ

“น้องเกิดอะไรขึ้น?”

คนขับรถคนหนึ่งยื่นหน้าออกมาคว้ามือและถามคนที่วิ่งหนีอยู่บนถนน

“ฆ่าคนแล้ว! ฆ่าคน! ทางนั้นฆ่าคนแล้ว!”

คนที่วิ่งอยู่บนถนนเสียงสั่นเครือพูดขึ้น จากนั้นปัดมือของคนขับรถออกวิ่งหนีไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต

พอได้ยินคำพูดนี้ คนขับรถที่อยู่บริเวณโดยรอบต่างพากันตกใจ

ปังๆๆๆ…..

เวลานี้ มีเสียงระเบิดดังมาจากไกลๆ

ทุกคนพากันมองไป พวกเขาเห็นเปลวไฟที่สาดกระเซ็นมาแต่ไกล และมีเสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาดังมา พวกเขาขนลุกซู่ทันที และตอนนี้พวกเขาไม่สนใจรถแล้ว แต่ละคนพากันเปิดประตู ทิ้งรถแล้วหนีไป

บนถนนสายหลักกำลังชุลมุนวุ่นวาย

และเวลาเดียวกัน คนของกองกำลังหลงเซวียนกำลังเดินทางมา

ไม่ใช่แค่นี้ กองกำลังหยางหัวที่นำโดยม่านซาหง ฉินหลิงและคนอื่นๆ ก็เดินทัพไปยังสถานที่ที่มีการก่อจลาจลด้วย

ทุกคนท่าทางเคร่งขรึม รวดเร็วอย่างมาก

เมื่อกองทัพใหญ่เดินทางมาถึงถนนสายหลัก ทุกคนถึงกับตะลึง

ท้ายสุดของถนนหลักในขณะนี้ มีร่างมืดจำนวนนับไม่ถ้วนยืนตระหง่านอยู่

คนเหล่านี้ต่างเป็นยอดฝีมือของลัทธิปีศาจสวรรค์

เวลานี้ในมือของคนลัทธิปีศาจต่างจับประชาชนของเมืองเจียงเฉินไว้เป็นตัวประกัน

โจวเซวียนหลงเห็นจึงตกตะลึงพรึงเพริด รีบโบกสะบัดมือให้คนของกองทัพหลงเซวียนล้อมรอบคนของลัทธิปีศาจสวรรค์ไว้

“รีบปล่อยคนเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น อย่าหาว่าเราไม่เกรงใจ!”

โจวเซวียนหลงรวบรวมพลังตะคอกขึ้นเสียงดัง

แต่ฝ่ายตรงข้ามไม่สนใจเลย ทำเหมือนไม่ได้ยินที่โจวเซวียนหลงพูด

“คุณคือผู้บัญชาการของกองทัพหลงเซวียน โจวเซวียนหลงใช่ไหม?”

เวลานี้มีน้ำเสียงแหบแห้งดังขึ้น

โจวหลงเซวียนมองไปตามเสียง ก็รู้แล้วว่าเป็นใคร

“จอมมารสูงสุดสื่อหลงเทียน?”เขาพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สื่อหลงเทียนมาบุกเมืองเจียงเฉิน เขาเลยดูรู้ว่าคนผู้นี้คือใคร

แต่วันนี้ที่มาไม่ใช่สื่อหลงเทียนคนเดียว ข้างกายของสื่อหลงเทียนยังมีร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงซึ่งไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้ชัดเจน แต่ออร่าน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

“โจวเซวียนหลง ผมไม่อยากพูดไร้สาระกับคุณ ตอนนี้ในมือผมมีตัวประกันเกินหนึ่งพันคน ผมให้เวลาคุณคิดแค่10วินาที ถ้าคุณตอบตกลงในสิ่งที่ผมต้องการ ผมจะปล่อยคนเหล่านี้ ถ้าคุณไม่ตอบตกลง ผมไม่เพียงแค่จะฆ่าคนพวกนี้ เวลาเดียวกันผมจะให้ลูกน้องของผมเปิดศึกสังหารด้วย คุณได้ยินชัดเจนหรือยัง?”สื่อหลงเทียนพูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

“คุณพูดอะไร?”

โจวเซวียนหลงเบิกตาโพลงกว้าง นึกว่าตัวเองได้ยินผิดไป

คนพวกนี้ ทำไมถึงกล้าบ้าระห่ำแบบนี้?

“ยังไง? โจวเซวียนหลง ยังจะให้ผมพูดซ้ำอีกเหรอ?”

“คุณอย่ามาซี้ซั้ว? คุณ…แล้วคุณพูดเงื่อนไขอะไร?” โจวเซวียนหลงพูดขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

“วางใจ ผมไม่ทำให้พวกคุณลำบากใจหรอก !ครั้งนี้ที่ผมมา แน่นอนว่ามาจัดการความแค้นส่วนตัว ฟังนะ ผมต้องการให้คุณเอาสี่คนนี้มาให้ผม นั่นก็คือซูเหยียน หม่าไห่ ชวี่เทียน ฉินไป่ซง แค่คุณช่วยเอาคนพวกนี้มาให้ผม ผมก็จะปล่อยคนพวกนี้ แล้วก็จะเอาคนออกไปจากเมืองเจียงเฉินด้วย ผมจะคืนความสงบแก่เมืองเจียงเฉิน คุณเข้าใจไหม?”สื่อหลงเทียนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

พอได้ยินคำนี้ โจวเซวียนหลงนับว่าเข้าใจทุกอย่างทันที

สี่คนนี้ หรืออาจจะมากกว่านี้หรือน้อยกว่านี้ต่างเป็นคนสำคัญของหลินหยาง

ถ้าสี่คนนี้ตกอยู่ในมือของลัทธิปีศาจสวรรค์ หมอเทวดาหลินจะถูกควบคุม ถึงเวลานั้นลัทธิปีศาจสวรรค์ก็จะจัดการกับหมอเทวดาหลินได้ง่ายขึ้น

โจวเซวียนหลงกัดฟันกรอด ตะคอกด้วยความเดือดดาลว่า“สื่อหลงเทียน คุณจัดการรับมือกับหมอเทวดาหลินไม่ได้ ยังคิดจะใช้กลอุบายต่ำช้าแบบนี้เหรอ? ลัทธิปีศาจสวรรค์ของพวกคุณ ไร้ยางอายจริงๆ!”