บทที่ 2586 ช่วงหนึ่งของความคิด

ชวี่เทียนสีหน้าเคร่งขรึม ท่าทีไร้กังวล ถึงแม้พวกเขาจะฝึกฝนไม่สูง แต่เผชิญหน้ายอดฝีมือลัทธิปีศาจสวรรค์มากมายขนาดนี้ บนใบหน้าของเขาไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย

“คุณชวี่เทียน?”

โจวเซวียนหลงมองคนที่มาด้วยความตื่นตะลึง

“ชวี่เทียน? เหอะๆ ดีมาก! ดีมาก! ในที่สุดคนที่ฉันสนใจก็มาแล้วคนหนึ่ง”คนเสื้อคลุมสีแดงรีบพยักหน้า พูดอีกว่า“ถ้าอย่างนั้น หม่าไห่ ซูเหยียน ฉินไป่ซงล่ะ? พวกเขาอยู่ที่ไหน?”

“ประธานหม่ากับผู้อำนวยการฉินได้ถูกพาไปอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัยแล้ว พวกคุณหาพวกเขาไม่เจอหรอก ส่วนคุณซูเหยียน ออกไปจากเมืองเจียงเฉินตั้งนานแล้ว พวกคุณอยากทำร้ายพวกเขา?เหอะๆๆ คิดเพ้อเจ้อ!”ชวี่เทียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“อะไรนะ?”

ผู้ชายสวมเสื้อคลุมน้ำเสียงอึมครึมไม่พอใจอย่างมาก

“ฟังนะ ผมจะมาเป็นตัวประกัน! คุณปล่อยคนพวกนี้ซะ ว่ายังไง? พวกเขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย!”ชวี่เทียนเดินมาข้างหน้า พูดด้วยสีหน้าอึมครึม

“คุณคนเดียวคิดจะเอามาแลกตัวประกันนับพันคนเหรอ? เกรงว่าไม่ได้หรอกนะ! คุณเห็นลัทธิปีศาจสวรรค์ของพวกเราเป็นอะไร? คิดว่าต่อรองได้เหรอ?”ผู้ชายชุดคลุมเหมือนไม่พอใจ ตะคอกด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า“ในเมื่อพวกคุณไม่ยอมส่งตัวมา ก็ช่างเถอะ พวกเราจะไปตามหาเอง! ทุกคน ลงมือฆ่าตัวประกันซะ แล้วค่อยมาจัดการคนพวกนี้! จากนั้นฆ่าเข้าไปในเมืองเจียงเฉิน ล้างเผ่าพันธ์หยางหัว!”

“รับทราบ!”

คนลัทธิปีศาจสวรรค์ตะโกนตอบรับ รังสีอำมหิตของแต่ละคนปะทุขึ้น

มองท่าทางของฝ่ายตรงข้ามแล้ว ชัดเจนเลยว่าหมดความอดทน

พวกเขาไม่ยอมจะเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อไป

ในเมื่อทางด้านนี้ของเมืองเจียงเฉินไม่ส่งมอบคนมาให้ พวกเขาจะต้องเกรงใจต่อไปเหรอ?

จอมมารใจร้ายและโหดร้ายอยู่แล้ว เขาจะสนใจที่ไหน?

ด้วยเหตุนี้คนลัทธิปีศาจสวรรค์ที่อยู่ในเหตุการณ์เลยจะจัดการกับตัวประกันทันที

โจวเซวียนหลงกับคนหยางหัวหายใจถี่ยิบ แต่ละคนเดือดดาลกระโจนไปทางคนลัทธิปีศาจสวรรค์ หมายจะสู้กับพวกเขา

แต่ช่วงสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังมา

“ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้! !”

คำพูดนี้เปล่งออกมา เป็นเสียงที่น่ากลัวเป็นอย่างมาก

ไม่มีเหตุผลอื่นใด

เพราะน้ำเสียงนี้คือน้ำเสียงของหม่าไห่!

ทุกคนหยุดลง มองไปทางต้นเสียงด้วยสายตาตะลึงงัน

สิ่งที่เห็นคือหม่าไห่เดินลงมาจากรถ และข้างกายของเขามีกงซีหยุนและคนอื่นๆด้วย

เขาสีหน้าเคร่งขรึม นัยน์ตาไร้เยื่อใย หลังจากลงรถแล้วก็มุ่งหน้าเดินมาทางนี้

“ประธานหม่า?”

“ประธานหม่า! ท่านมาได้ยังไง?”

“ที่นี่อันตรายมาก ท่านรีบกลับเถอะ!”

คนของหยางหัวตกตะลึงพรึงเพริดรีบพูดขึ้น

โจวเซวียนหลงตาลอยไปครู่หนึ่ง ปวดหัวเป็นอย่างมาก

หม่าไห่เป็นระดับผู้บริหารของหยางหัว คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาที่นี่ด้วย

ถ้าเกิดหม่าไห่เป็นอะไรไป แบบนั้นแย่เลย!

แต่หม่าไห่ไม่สนใจ เดินมาข้างหน้าอย่างเย็นชา

“ฉินไป่ซงกับซูเหยียนล่ะ? อาศัยเอาแค่หม่าไห่กับชวี่เทียนมาแลกกับตัวประกันนับพันกลับไปไม่ได้หรอกนะ ผมจะให้เวลาพวกคุณอีกหน่อย รีบไปเอาอีกสองคนมาเดี๋ยวนี้”ผู้ชายสวมชุดคลุมสีหน้าลำพองใจ กวาดสายตามองหม่าไห่แล้วพูดขึ้น

แต่หม่าไห่กลับพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า“คนของลัทธิปีศาจสวรรค์ พวกคุณอย่าคิดได้คืบจะเอาศอก ผมแนะนำว่าพวกคุณปล่อยตัวประกันเหล่านี้คืนมาซะดีๆเถอะ ไม่อย่างนั้นวันนี้จะไม่ใช่แค่วันสิ้นโลกของพวกคุณ จะเป็นวันสิ้นโลกของลัทธิปีศาจสวรรค์ด้วย!”

พอคำนี้หลุดออกมา คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างสับสนมึนงง

“หม่าไห่ ! ปากดีจริงๆ คุณมันก็แค่นักธุรกิจ ก็กล้าใช้คำนี้มาพูดกับผมเหรอ? ถ้าผมอยากจะฆ่าคุณ มันก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย!”สื่อหลงเทียนขมวดคิ้วเป็นปม พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“แต่ถ้าประธานหลินของพวกเราอยากจะสังหารลัทธิปีศาจสวรรค์ ก็ถือว่าเป็นเรื่องง่ายจิ๊บจ๊อยเหมือนกัน! !”หม่าไห่ตะโกนเสียงดัง”เมื่อครู่นี้ ประธานของพวกเราประสบความสำเร็จในการทะลายก้าวข้ามไปสู่การเป็นเทพแห่งแผ่นดินแล้ว เขาเอาชนะเทียนเจียวสูงสุดได้ และกลายเป็นเทียนเจียวสูงสุดคนใหม่แล้ว! คุณคงยังไม่รู้เรื่องนี้ใช่ไหม? "

พอพูดคำนี้ออกมา ทั้งสนามพากันเงียบหมด

คนของลัทธิปีศาจสวรรค์ทุกคนเบิกตาโลหิตกว้างมองไปทางหม่าไห่ แต่ละคนนึกว่าตัวเองฟังผิด

เทพเซียนแห่งแผ่นดิน?