บทที่ 2685 วิชาเข็มเสินตงเทียนหลง

ทุกคนในที่แห่งนี้สูญเสียสติไปจนหมดของ รูม่านตาสั่นระริก หัวใจก็เต้นแรง และเส้นประสาทของพวกเขากระตุกอย่างรุนแรง ในขณะนี้ ดูเหมือนว่าวิญญาณของทุกคนกำลังสั่นสะท้าน!

ไม่มีใครอยากจะเชื่อสิ่งที่พวกเขาเห็น

ผู้ชายคนนั้นจากนอกดินแดนรับการโจมตีของหลาวยิงเต็มๆ!

แม้แต่... การโจมตีนี้ก็ถึงกับระเบิด!

ใครจะเชื่อถ้าไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง

หลายคนถึงกับขยี้ตานึกว่าเลอะเลือนไปชั่วขณะ!

ปากเล็ก ๆ ของฉีสุ่ยเยว่เปิดกว้าง และดวงตาอ่อนโยนดั่งฤดูใบไม้ร่วงจ้องมองไปที่ร่างในเขาวงกตอย่างว่างเปล่า ไม่สามารถขยับตัวได้ชั่วขณะ

อ้ายหร่านและเจ้าสำนักชิงเซวียนเองก็เหมือนกัน

และ เจี่ยนเทาซึ่งรอดูเรื่องตลกอยู่และกำลังจะหัวเราะล้อเลียนอ้ายหร่านก็ตกตะลึงเช่นกัน

"เป็นไปได้อย่างไร นี่เป็นแรงโจมตีทั้งหมดของอัจฉริยะหลาวยิงแล้ว เขา... รับมันไว้ได้อย่างไร" กรามของ เจี่ยนเทาอ้ากว้างจนแทบจะชนกับพื้น ลิ้นของเขาม้วนงอ และเขาตะโกนด้วยเสียงสั่นเทา

สีหน้าของสมาชิกในตระกูลที่อยู่ข้างๆก็เปลี่ยนไป ไม่มีใครไม่ขมวดคิ้ว

แน่นอนว่า หลาวยิงเป็นคนที่ตกตะลึงและรับไม่ได้ที่สุด

ในขณะนี้ เขารู้สึกเพียงว่าร่างกายของเขาถูกกระแทกอย่างแรง และจู่ๆร่างกายของเขาก็ถูกเหวี่ยงไปข้างหลังอย่างกะทันหัน

บูม!

เขาล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรง แต่ก็ลุกขึ้นอย่างเร่งรีบ หลังจากตระหนักได้ว่าไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับตนเอง เขาก็อยากโจมตีอีกครั้งในทันที

แต่ทันทีที่เขาขยับเขาก็ต้องหยุดลง

เมื่อมองลงไปก็มีเข็มยาวสีทอง 12 เล่มทิ่มลงไปในหน้าอกของเขาอย่างน่ากลัว!

เข็มยาวถูกจัดเรียงเป็นลวดลายมังกรสีน้ำเงินซึ่งประทับอยู่บนหน้าอกของเขา ดูแวววาวและเหมือนจริง

หลาวยิงสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ

แม้ว่าจะมีเข็มเงินเสียบอยู่ที่หน้าอกของเขา แต่เขาก็ไม่รู้สึกผิดปกติใดๆ เว้นแต่ว่าเมื่อพยายามรวบรวมพลังปรานในร่างกาย แต่กลับไม่รู้สึกถึงพลังปรานเลย

ราวกับว่าเข็มเงินเหล่านี้ปิดกั้นช่องพลังปรานของเขา!

หากไม่สามารถเปิดใช้งานพลังปรานได้ แล้วจะต่อสู้กับคนเหล่านี้ได้อย่างไร

หลาวยิงหวาดกลัว เขาไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า ได้แต่ถอยห่างครั้งแล้วครั้งเล่า มือคลำไปที่หน้าอก พยายามดึงเข็มออก

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขาขยับเข็ม เขาก็รู้สึกเจ็บที่หน้าอก