บทที่ 2686 หนามมังกรจ้งหลงปรากฎ

คำสองคำง่ายๆ นั้นเหมือนเข็มที่ทิ่มแทงหัวใจของหลาวยิงอย่างรุนแรง

ฉู่ชิวและคนอื่น ๆ ก็ตกตะลึงราวกับว่าพวกเขาถูกฟ้าผ่า

ผู้คนที่อยู่นอกเขาวงกต มองดูเหตุการณ์ข้างในอย่างอธิบายไม่ถูก โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น

อย่างไรเสีย ในเขาวงกตจะเก็บเสียงทั้งภายในและภายนอก ทำให้พวกเขาไม่ได้ยินสิ่งที่คนด้านในพูด มีเพียงบางคนเท่านั้นที่เดาได้อย่างคลุมเครือผ่านการอ่านปากพวกเขา

สถานการณ์กลับตารปัตร ทุกคนจ้องมองที่เขาวงกตอย่างตั้งใจ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ

กระทั่งมีคนมากระซิบว่า

“เหลือเวลาอีก 10 นาที เขาวงกตรอบแรกจะจบลงแล้ว”

เมื่อคำพูดเหล่านี้จบลง หลายคนก็ตกใจ

“จะครบ 10 นาทีแล้วเหรอ”

“มันจบแล้ว คนพวกนี้ไม่สามารถผ่านด่านไปได้”

"เขาวงกตมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และทางออกก็เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แค่เวลา 10 นาทีไม่เพียงพอหรอก แม้ว่าพวกเขาจะหาทางออกในตอนนี้ พวกเขาก็จะไม่สามารถผ่านด่านนี้ไปได้อย่างราบรื่น"

"คิดไม่ถึงว่าการแข่งขันในรอบแรกของการแข่งขันอวี่เจวี๋ยจะดุเดือดถึงขนาดที่อัจฉริยะหลาวยิง ยังต้องตกรอบ"

"การแข่งขันอวี่เจวี๋ยช่าง...ดุเดือดจริงๆ"

ผู้คนกำลังโต้เถียงกัน

สีหน้าของคนจากหุบเขาจ้งหลงกู่เคร่งเครียดจนดูไม่ได้

ถ้าหลาวยิงตกรอบแรก ศักดิ์ศรีของหุบเขาจ้งหลงกู่อาจจะหายไปก็ได้

จะต้องไม่เป็นเช่นนั้น

"ต้องใช้แล้วล่ะ"

ผู้นำหุบเขาจ้งหลงกู่หายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

ในตอนนี้ หลาวยิงก็ตัดสินใจเช่นกัน

เขาได้สติกลับคืนมาอีกครั้ง มองดูเวลา และมองออกไปข้างนอกเขาวงกต พอดีกับที่ได้สบสายตาเข้ากับ ผู้นำหุบเขาจ้งหลงกู่

ผู้นำหุบเขาจ้งหลงกู่พยักหน้าเบาๆ และการแสดงออกของหลาวยิงก็มุ่งมั่นขึ้นทันที

"ข้าไม่คิดว่าเจ้าซึ่งเป็นคนนอกดินแดนจะรู้จักวิชาเข็มเสินตงเทียนหลง! ข้ายอมรับ ทักษะทางการแพทย์ของเจ้ายอดเยี่ยมมากและพละกำลังของเจ้าก็แข็งแกร่งมาก เจ้ามีพลังของหยิงเจี๋ยแน่นอน! ไม่เลว! ไม่เลว.. "หลาวยิงพยักหน้าซ้ำๆ แต่ดวงตาของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดอย่างช้าๆ

หลินหยางขมวดคิ้วและพูดด้วยน้ำเสียงที่มุ่งมั่น: "อัจฉริยะหลาวยิง ถ้าเจ้ายอมรับความพ่ายแพ้ตอนนี้ ข้ารับรองได้ว่าเจ้าจะปลอดภัย! ถ้าเจ้ายังคงต่อต้านต่อไป ไม่มีใครบอกได้แน่นอนว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป!"

"เฮ้ เจ้าพูดถูก ไม่มีใครบอกได้แน่นอนว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป แต่เธออาจไม่รู้ว่าฉันไม่แพ้ และฉันก็แพ้ไม่ได้!

หลังจากพูดจบหลาวยิงก็ดึงเข็มสีดำสนิทออกมาจากเอวของเขาและแทงอย่างรุนแรงที่กลางศรีษะของเขา

"อ๊าก!!"

เขาคำรามด้วยความเจ็บปวด