บทที่ 2689 ผู้เสนอราคาสูงสุดเป็นผู้ชนะ

เหลือเวลาอีกเพียงสี่นาที

ในช่วงเวลาสั้นๆเช่นนี้ หากต้องการหาทางออกและออกจากเขาวงกตเพื่อทำการแข่งขันให้สำเร็จ มันจะยากพอๆกับปีนป่ายขึ้นสวรรค์

"ปรากฎว่า หลาวยิงมีไข่มุกผ่านด่านมากกว่าหนึ่งเม็ดอยู่ที่เขา และไข่มุกผ่านด่านที่เหลือก็อยู่บนตัวเขา สันนิษฐานว่าเขาฆ่าทุกคนและปล้นไข่มุกผ่านด่านทั้งหมด ดังนั้นประกายแวววาวของไข่มุกผ่านด่านอาจทับซ้อนกันได้ จึงทำให้พวกเราเข้าใจผิดคิดว่าเขามีเพียงไข่มุกผ่านด่านเม็ดเดียว”

"แต่ถ้าตอนนี้มีไข่มุกผ่านด่านมายขนาดนี้จะไปมีประโยชน์อะไร? ไม่มีเวลาเพียงพอ สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ต่างอะไรกับขยะ"

“สามสิบคนที่เข้ามา มีกี่คนที่สละชีวิตเพื่อพวกเขา สุดท้ายมันก็เป็นแค่ความฝัน”

ทุกคนถอนหายใจอย่างท้อใจทีละคน ราวกับว่าพวกเขารับรู้ได้อย่างเต็มที่

“ใครบอกว่าเวลาไม่พอ”

หลินหยางเดินไปหยิบไข่มุกผ่านด่านคืนให้กับหลาวยิงและพูดเบา ๆ

ผู้คนต่างมองไปที่หลินหยางทีละคน ต่างก็ขมวดคิ้ว

"คุณหลิน เราจะหาทางออกจากที่นี่ในเวลาเพียงไม่กี่นาทีได้อย่างไร?"

“ด้วยคนจำนวนมากขนาดนี้ในสนามแข่ง แล้วทำไมเราถึงจะหาทางออกไม่ได้ในเวลาอันสั้นล่ะ? ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้เขาวงกตก็พังแล้ว แม้ว่ามันจะเปลี่ยนผังได้ทุกนาที ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะกำแพงส่วนใหญ่ถูกทำลาย อย่างน้อยครึ่งหนึ่งของเขาวงกต ก็สามารถมองเห็นแผนผังได้ตรงๆด้วยสายตา เราเพียงต้องแยกกันและเดินไปคนละทาง เท่านี้ก็เพียงพอที่จะหาทางและออกไปได้ภายใน 1 นาที” หลินหยางกล่าวเบาๆ

"ใช่! เราแยกย้ายกันไปกันเถอะ!"

"ดีมาก!

“ทำไมข้าถึงนึกไม่ได้นะ”

ฝูงชนตื่นเต้นและตะโกน

หลังจากนั้น สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ไข่มุกผ่านด่านในมือของหลินหยาง

"กฎเดิม!"

หลินหยางยิ้มบางๆ "ไข่มุกผ่านด่าน 4 เม็ด คนที่เสนอราคาสูงที่สุดจะได้มันไป และราคาเริ่มต้นคือยาระดับสูง 2,000 เม็ด!"

“ข้าจะเสนอ 3,000 เม็ด!”

"ข้าเสนอ 4000!"

"ข้าเสนอ 5,000!"

ผู้คนรีบร้อนและประมูลกัน

เวลากำลังจะหมดลงและซูหยุนจะไม่เสียเวลา หลังจากที่ไข่มุกผ่านด่านแรกมีมูลค่าสูงถึงยาระดับสูง 9,000 เม็ด เขาก็หยุดและส่งไข่มุกผ่านด่านให้

อีกสามเม็ดยิงง่าย โดย 9000 เป็นเส้นแบ่ง เริ่มประมูล

ทั้งจางฉีและฉีหยาง ตะโกนใส่เกาหลี่ ส่วนคนอื่นๆที่มาจากตระกูลเล็กๆพวกเขาก็ไม่มีกำลังเงินเพียงพอ

อย่างไรก็ตาม เมื่อไข่มุกผ่านด่านเม็ดสุดท้ายถูกนำออกมา...

"ข้าจะเสนอ 10,000 เม็ดเพื่อไข่มุกผ่านด่านนี้!"

เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนก็ตกใจ และมองไปที่ที่มาของเสียง

คนที่พูดออกมาไม่ใช่ใครอื่น! เป็นหลาวยิงที่ยังนอนอยู่บนพื้น!

“อะไรนะ?เจ้ามีสิทธิ์ประมูลด้วยเหรอ?”

"เจ้ายังต้องการแข่งขันอวี่เจวี๋ยต่อไปอีกงั้นเหรอ? ไร้สาระ เมื่อพบคุณหลิน เจ้าก็ยังต้องพ่ายแพ้!"

"ข้าคิดว่าเจ้าควรกลับไปที่หุบเขาจ้งหลงกู่ของเจ้าอย่างเชื่อฟังเพื่อรักษาบาดแผลเสียดีกว่า!"

คนอื่นเยาะเย้ย

อย่างไรก็ตามหลินหยางยิ้มเล็กน้อย "การประมูลของข้าไม่เคยแบ่งแยก และทุกคนสามารถเข้าร่วมได้! 10,000 เม็ดของเขามีผล"

คำพูดจบลงและใบหน้าของคนที่เหลือก็ดูน่าเกลียด

หุบเขาจ้งหลงกู่ร่ำรวย แต่พวกเขาไม่รวย

พวกเขาไม่สามารถจ่ายด้วยยาคุณภาพสูง 10,000 เม็ดเหล่านี้ได้

นับตั้งแต่นั้นมา ทุกคนทำได้เพียงเลือกที่จะยอมแพ้

ในห้าเม็ดสุดท้าย ฉู่ชิวได้รับหนึ่งเม็ด จาฉีได้รับหนึ่งเม็ด ฉีหยางได้รับอีกหนึ่ง หลาวยิงก็ได้รับหนึ่งในราคาที่สูงลิ่วและ อีกหนึ่งเม็ดสุดท้ายหลินหยางเก็บไว้สำหรับตัวเขาเอง

“ใกล้จะถึงเวลาแล้ว ทุกคน รีบหาทางออกซะ” หลินหยางพูดอย่างใจเย็น

"ดี!"

ฉู่ชิวและคนอื่นๆ พยักหน้า

แต่คนที่ไม่ชนะการประมูลไข่มุกผ่านด่านก็ดูมืดมน

“เจ้าก็ต้องไปด้วย อย่าลืม ชีวิตของเจ้ายังอยู่ในกำมือของข้า” หลินหยางพูดอย่างใจเย็น

ใบหน้าของผู้คนอัปลักษณ์ แม้ว่าพวกเขาจะไม่พอใจ แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ถูก

แน่นอนว่าด้วยความพยายามของคนกลุ่มหนึ่ง ทางออกก็ถูกค้นพบภายใน 2 นาที