บทที่ 2688 อัจฉริยะคนใหม่

ในขณะนี้ไม่ว่าจะอยู่ในหรือนอกเขาวงกต ทุกอย่างเงียบสนิท

ลูกตาของทุกคนเบิกกว้างราวกับจะหลุดออกมาจากเบ้าตา

ใครจะไปคิดว่าคนจากนอกดินแดนคนนี้สามารถรับหนามมังกรจ้งหลงไว้ได้!

"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!!"

“นั่นคืออาวุธวิเศษของหุบเขาจ้งหลงกู่! เจ้าเด็กนี่จับมันไว้ได้ยังไง?”

อารักขามังกรทั้งสี่แห่งหุบเขาจ้งหลงกู่เแทบล้มทั้งยืน และสาวกคนอื่น ๆ ยังคงตกตะลึงและไม่สามารถหลุดพ้นได้

ผู้นำหุบเขาจ้งหลงกู่หลับตาและนิ่งเงียบเป็นเวลานาน

"คิดไม่ถึงว่าสมบัติของเจ้าแห่งสำนักในหุบเขาจ้งหลงกู่อันยิ่งใหญ่ ก็ไม่เท่าไหร่นี่ แต่นี่ทำให้เราประเมินมันสูงไปจริงๆ" สมาชิกคนหนึ่งของตระกูลเจ้าแห่งสำนักลดศีรษะลงและเยาะเย้ย

"หุบเขาจ้งหลงกู่ยังไม่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นตระกูลเจ้าแห่งสำนัก เหตุผลก็คือหนามมังกรจ้งหลงไม่ใช่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง ชาวหุบเขาจ้งหลงกู่ ของพวกเขาโอ้อวดเกินไป โอ้อวดว่าหนามมังกรจ้งหลงนั้นทรงพลังเพียงใด เมื่อมองดูตอนนี้สิ มันก็แค่นั้นแหละ!"

“ที่จริงมันก็ไม่ได้แข็วแกร่งเท่าไหร่นะ”

"ช่างน่าผิดหวังเสียนี่กระไร"

หลายคนก็เริ่มเยาะเย้ย

ในความเห็นของพวกเขา หลินหยางจับมันได้ ไม่ใช่เพราะหลินหยางแข็งแกร่งเกินไป แต่เพราหนามมังกรจ้งหลงมีพลังน้อยกว่าที่ผู้คนจินตนาการไว้มาก

ท้ายที่สุด ข้อมูลส่วนใหญ่เกี่ยวกับหนามมังกรจ้งหลง ก็มาจากข่าวลือ

ไม่เคยมีใครเห็นว่าสิ่งนี้ทรงพลังเพียงใด

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้ว่าพลังของหนามมังกรจ้งหลงเทียบได้กับระเบิดนิวเคลียร์ ถ้าหลินหยางไม่ใช้พลังงานชีวิตของเขาและต่อต้านด้วยพลังของพลังแห่งสวรรค์และเลือดของเขารวมกับพลัง เขาคงไม่สามารถรับมันไว้ได้

แน่นอน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหลาวยิงไม่ได้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดของหนามมังกรจ้งหลง

ท้ายที่สุดหลาวยิงก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน และด้วยเข็มเงินที่หลินหยางใช้ปิดช่องพลังงานของเขา เขาทำได้เพียงใช้วิธีสังเวยเลือดเพื่อเปิดใช้งานหนามมังกรจ้งหลง

และความแข็งแกร่งก็อยู่ที่พลังเพียงหนึ่งในสิบของหนามมังกรจ้งหลงเท่านั้น

แต่แม้แต่หนึ่งในสิบก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนตกใจไดแล้ว

หลินหยางไม่รู้มีความรู้สึกที่แขนของเขาอีกต่อไป

ทันใดนั้นผิวหนังบนแขนทั้งสองข้างก็แตกเป็นเสี่ยงๆ แม้แต่กระดูกก็หักกรอบ ไม่เพียงแค่นั้น อวัยวะภายใน กระดูก หลอดเลือด และเส้นหลังปรานก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ

หากไม่ใช่เพราะร่างกายของหลินหยางแข็งแกร่งพอที่จะได้รับการปกป้องจากพลังแห่งสวรรค์ ผลของแรงปะทะที่แข็งแกร่งเช่นนี้จะต้องถูกทุบเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

แม้ว่าหลินหยางจะเป็นเพียงครึ่งสวรรค์ในขณะนี้ แต่เขายังไม่ประสบความสำเร็จในการขึ้นสู่สวรรค์เพื่อเป็นเทพเจา้ แต่ต้องรู้ก่อนว่าพลังในการการขึ้นสู่สวรรค์นี้เทียบเท่ากับพลังแห่งเทพเจ้า

แต่มันสามารถจับได้เพียงหนึ่งในสิบของพลังหนามมังกรจ้งหลงเท่านั้น...

น่ากลัวมาก!

หลินหยาง หอบหายใจ เนื้อบนใบหน้าของเขาถูกเปิดออก และเลือดไหลซึมออกมา ทำให้เขาดูน่าเกลียดมาก

แต่โชคดีที่สุดท้ายก็ยื้อไว้ได้

หลินหยางหายใจหอบด้วยความยากลำบาก จ้องมองไปยังคู่ต่อสู้ที่มีหนามมังกรจ้งหลงอยู่ข้างหน้าเขา ปล่อยเสียงคำรามต่ำ และเตะหลาวยิงอย่างแรงที่ท้อง

หลาวยิงซึ่งยังคงตกใจอยู่จึงไม่มีเวลาตอบสนอง

พลัก!

ท้องของเขาถูกกระแทก และเขาก็กระเด็นออกไปอย่างรุนแรง ตกลงบนพื้นอย่างแรงและกลิ้งไปมาสองสามครั้งก่อนที่จะหยุด

จางฉี ฉู่ชิวและคนอื่น ๆ รีบเข้ามาและจับหลาวยิงลง

ในความเป็นจริง หลาวยิงในขณะนี้ไม่มีความสามารถในการต้านทานไว้ได้

เมื่อเส้นลมปราณถูกปิดผนึก หลางยิงต้องทำการสังเวยเลือดด้วยพลังทั้งหมดที่มีก่อนที่จะใช้พลังจากหนามมังกรจ้งหลงออกไป

แต่ตอนนี้แม้แต่หนามมังกรจ้งหลงก็ไม่สามารถฆ่าหลินหยาง ได้ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความละอายใจ ดวงตาไร้ชีวิตชีวา เขานอนอยู่บนพื้นปล่อยให้ ฉู่ชิว และคนอื่น ๆ จัดการเขา

เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนรู้ว่า หลาวยิงพ่ายแพ้แล้ว!

ความพ่ายแพ้เป็นไปอย่างเละเทะและเป็นเรื่องที่น่าสยดสยอง

และความพ่ายแพ้ครั้งนี้ก็หมายความว่าเขาไม่มีโอกาสในการเป็นอัจฉริยะอีก หลินหยางจะมาแทนที่เขาและกลายเป็นอัจฉริยะคนใหม่!

มุมมองทั้งสามของทุกคนสดชื่นขึ้น และหัวใจของพวกเขาก็ตกตะลึง