บทที่ 2744 ระเบิดตัวตาย

หลินหยางมองไปรอบๆ และกล่าวออกมา

ผู้คนจำนวนมากต่างพากันสับสนงุนงง

"คุณหลิน คุณจัดการปัญหาตรงหน้าให้เสร็จเรียบร้อยก่อนเถอะแล้วค่อยพูด!" หลาวยิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

เขารู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขา เพียงแค่ต้องการเข้าสู่รอบตัดสินเพื่อจะได้มีชื่อเสียงขึ้นมาบ้างเท่านั้นเอง

หากเสินกงชางอยู่บนเวที เขาไม่มีทางขึ้นไปแน่นอน ตอนนี้แม้แต่ตู๋กูเวิ่นและหลินหยางยังพ่ายแพ้ ฉะนั้นเขาไม่มีทางขึ้นไปสู้แน่นอน

เมื่อเห็นเจี่ยนเทาในสภาพคลุ้มคลั่งแบบนี้ ทำให้หลาวยิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

หากเขาสามารถฆ่าหลินหยางได้ แม้เขาไม่สามารถล้างแค้นให้ความอัปยศครั้งนี้ได้ แต่ในใจของเขาก็รู้สึกมีความสุขอย่างมาก

"ปัญหานี้ผมไม่ต้องจัดการ เขาไม่มีทางรอดแล้ว" หลินหยางส่ายหน้า

"ไม่มีทางรอด? ตอนนี้พละกำลังของเจี่ยนเทาพลุ่งพล่านไปถึงจุดที่ไม่มีใครสู้ได้แล้ว เกรงว่าต่อให้ตู๋กูเวิ่นขึ้นไปบนเวทีก็อาจต้องตายลงด้วยน้ำมือของเจี่ยนเทา คุณกล้าที่จะไม่สนใจเขาเหรอ?" หลาวยิงกล่าวอย่างไม่แยแส

หลินหยางไม่พูดอะไรและเพียงมองไปที่เจี่ยนเทา

และขณะนี้เอง เจี่ยนเทาก็เหมือนได้หยุดการเพิ่มพละกำลังแล้ว

มีขวดยาจำนวนมากตกลงอยู่บริเวณเท้าของเขาและร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยเข็มเงิน

เขาใช้ทุกวิถีทางในการเพิ่มพละกำลังทั้งหมดแล้ว

ตอนนี้ต่อให้เขาไม่อยากหยุดก็จำเป็นต้องหยุดแล้ว

ทว่าเจี่ยนเทาในตอนนี้นั้นกลับเปลี่ยนไปอย่างมาก

ทุกคนต่างจ้องมองไปที่เขาด้วยความตกตะลึง

เขาตอนนี้ไม่เหมือนมนุษย์อีกต่อไปแล้ว!

ฮึด!

ฮึด!

ฮึด!

เจี่ยนเทาหายใจอย่างเหนื่อยหอบและเปลี่ยนไปอย่างมาก

ผู้คนของตระกูลอวี่ต่างเบิกตากว้าง

วินาทีนี้ทุกคนต่างจำเขาไม่ได้

ร่างกายของเขาพองเป็นลูกบอล แขนขาของเขาหนาเท่าขาช้าง คอของเขามองไม่เห็น หัวของเขาไม่นับว่าใหญ่เกินไป แต่มันมีรูปร่างที่ผิดรูปอย่างสมบูรณ์ เสื้อผ้าทั้งหมดบนร่างกายของเขาถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ผิวของเขาแดงมาก และสามารถเห็นผิวหนังนูนและพองขึ้นเป็นครั้งคราวบนท้องกลมของเขา ซึ่งเป็นพลังงานที่พลุ่งพล่านอย่างรุนแรงและไม่อยู่นิ่งในร่างกายของเขา

การแสดงออกของเจี่ยนเทานั้นเจ็บปวด ดวงตากลมโตของเขาเบิกกว้าง ปากของเขาก็อ้ากว้างเช่นกัน และเขาก็พูดไม่ออกชั่วขณะ

ทันใดนั้นเอง

"อ๊า! ! !"

เจี่ยนเทาร้องโหยหวนออกมาอย่างต่อเนื่อง

จากนั้นก็เห็นคราบเลือดปรากฏบนผิวหนังและเนื้อของร่างกายราวกับว่าพวกมันกำลังจะขาด และในไม่ช้าๆ คราบเลือดก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ กระจายไปทั่วร่างกายของเขา และการแสดงออกของเจี่ยนเทาก็เจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุด....

ตู้ม! !

ระเบิดลูกใหญ่กระจายไปทุกทิศทุกทาง