บทที่ 278 งั้นก็ลองดูว่าคุณมีสิทธิ์อวดดีหรือเปล่า!

อาวุโสกระเด็นหมุน 180 องศาและหล่นลงบนพื้นอย่างรุนแรง เลือดออกจากรูทั้งเจ็ด ทันใดนั้นก็กระอักเลือดออกมาจากปาก จากนั้นก็นิ่งลงไป ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย

ผู้คนรอบๆ มองดูฉากนี้ด้วยความตกใจ และในที่สุด บางคนก็ทนไม่ไหวจึงกรีดร้องออกมา

"ฆ่าคน! เขาฆ่าคน!"

เหวินโม่ซิงและคนอื่นๆ ใบหน้าเย็นชา

"อาวุโสหวู่!"

อาวุโสเหล่านั้นตะโกนออกมา

แต่อาวุโสหวู่นั้นไม่ได้สติแล้ว

"ไอสารเลว!"

"ในเมื่อกล้าฆ่าคนแล้ว งั้นก็อย่ามาโทษพวกเรา!"

เหล่าอาวุโสต่างเกิดโทสะ ในเวลานี้พวกเขาจะไม่ยั้งมืออีกต่อไป เคลื่อนตัวออกไปเพื่อฆ่าหลินหยาง

ออร่าอาฆาตรุนแรงขึ้น

ใบหน้าที่สวยงามของหลิวหรูซือซีด เธอจ้องไปที่ฉากนี้อย่างว่างเปล่า สุดท้าย เธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วจึงหันกลับมาและวิ่งไปหาหญิงชราคนนั้น

"คุณยาย คุณลงมือเถอะ ช่วยหมอเทวดาหลินด้วย!" เธอกัดฟันพูด พูดอย่างแน่วแน่

"หรูซือ...ยายไม่สามารถหยุดสถานการณ์นี้ได้!" ราชาโอสถถอนหายใจ

หลิวหรูซือไม่พูดอะไร หันหน้าไปมองหลินหยางอย่างเงียบๆ

เธอรู้ว่าหลินหยางแข็งแกร่ง แต่แม้ว่าคนหนึ่งจะแข็งแกร่ง จะสามารถต่อกรกับลัทธิฉงจงได้หรอ?

นี่มันต่างอะไรจากการตีหินด้วยไข่!

อย่างไรก็ตาม...เหมือนเธอหันไปมองหลินหยาง ใบหน้าเล็กๆ ที่สวยงามของเธอก็แข็งทื่อ

ภาพตรงหน้าเธอ...ตกใจสุดขีด...

"นี่...คือ? ?"

แม้ว่าหลินหยางจะถูกล้อมอยู่ แต่เขาก็สามารถจัดการมันกับมันได้อย่างง่ายดาย อาวุโสเหล่านั้นไม่สามารถเข้าถึงตัวเขาได้เลย!

แขกต่างๆ อุทานออกมาโดยไม่ตั้งใจ

ปัง!

เสียงอู้อี้ดังขึ้น

หลินหยางทุบกำปั้นไปที่หมัดของอาวุโส ความแข็งแกร่งที่ครอบงำได้สลายความแข็งแกร่งอาวุโสในทันที และกำลังที่เหลือก็เริ่มฉีกเนื้อและกระดูกของเขา แขนข้างหนึ่งสั่นเทาและชา เนื้อเริ่มแตก

หลินหยางไม่หยุด หันกลับมาและกระแทกพื้นด้วยการเตะ

ปัง!

แผ่นดินสั่นสะเทือน

พลังเท้าของเขาช่างน่ากลัวอย่างมาก

คนที่พุ่งเข้ามาไม่มั่นคง เดินโซเซ โจมตีออกมา

ดวงตาของหลินหยางแข็งตัวและแขนของเขากระแทกออกไป

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง...

เสียงอู้อี้ดังขึ้นอีกครั้ง

อาวุโสเหล่านั้นกระเด็นออกไป กระอักเลือดออกมา น่าสลดใจอย่างมาก

"อ๊า?"

ทุกคนอึ้ง

แม้แต่อาวุโสยังไม่สามารถจัดการหลินหยางได้?

"เมื่อกี้เขาเพิ่งใช้เข็มเงินหรอ ความแข็งแกร่งและความเร็วของเขาดีขึ้นอย่างมาก ถ้าผมเดาไม่ผิด ชายคนนี้น่าจะเป็นผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์!" ราชากระบี่กล่าวอย่างใจเย็นขณะดื่มเหล้า

"ไม่แปลกใจที่อวดดีเช่นนี้ ในเมื่อเป็นผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ ก็หมายความว่ามีความสามารถบางอย่า แต่น่าเสียดายที่มาทำลายอนาคตตัวเอง โทษคนอื่นไม่ได้" ยิงโพหล้างส่ายหน้า

"ดื่มเถอะ ผมจะปกป้องเอง" ราชากระบี่พูดอีกครั้งและดื่ม

ยิงโพหล้างพูดด้วยรอยยิ้มที่โหดร้าย

แต่ใบหน้าของเหวินไห่กลับหัวเราะไม่ออก

หลินหยางผู้ได้รับการเสริมเข็มเงินนั้นช่างน่าเหลือเชื่อและความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาช่างน่ากลัวยิ่งนัก แม้ว่าจะถูกปิดล้อม เขาก็ไม่สนใจ สามารถจัดการเหล่าอาวุโสได้โดยไม่เคยหยุดยั้ง

แม้ว่าหลินหยางจะได้รับบาดเจ็บ แต่ชะตากรรมของอาวุโสเหล่านั้นก็น่าสังเวชอย่างยิ่งเหมือนกัน

ไม่แขนหักขาหัก หน้าอกก็มีรอยยุบ สภาพปางตาย น่าอนาถอย่างยิ่ง

แน่นอนว่าหลินหยางก็ไม่ได้สภาพดีมากนัก

แม้ว่าร่างกายของเขาจะไม่มีบาดแผลที่ชัดเจน แต่ภายในของเขาต้องบาดเจ็บอย่างแน่นอน

"พ่อ นี่...นี่ทำยังไงดี?"

เหวินไห่ตื่นตระหนก รีบถอยออกไป มองเหวินโม่ซิงด้วยความตื่นตระหนก

แขกรอบๆ เริ่มถอยออกไปด้วยความกลัว มองหลินหยางด้วยความหวาดกลัว

"จะเข้ารับตำแหน่งของผมในลัทธิฉงจงในอนาคตแล้ว ทำไมถึงตื่นตระหนกขนาดนี้?" เหวินโม่ซิงขมวดคิ้ว

เขามองออกว่าลูกชายของตัวเองไม่ได้เรื่อง แต่จะมีประโยชน์อะไร? ลูกชายของเขาก็เป็นเช่นนี้