บทที่ 2798 เข้าใจได้ยาก

สายตาทุกคู่ถูกดึงดูด

"หลุมฝังศพเทพสูงสุดกำลังจะเปิดออกแล้ว!" มีคนร้องตะโกนขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

หลินหยางเองก็จ้องมองอย่างจดจ่อ

จากนั้นก็เห็นกลีบดอกบัวแรกแย้มเบ่งบานออกมา

วูบ!

ก๊าซสีขาวพวยพุ่งออกมาจากใจกลางเนินดอกบัวบานพุ่งตรงสู่ท้องฟ้า

หลินหยางจ้องที่แก๊สสีขาว จากนั้นใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

"นี่มันอะไรกัน ทำไมมันน่ากลัวขนาดนี้?"

หลินหยางกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"นี่คือก๊าซพิษในหลุมศพเทพสูงสุด! ภายในหลุมศพมีการปล่อยก๊าซนี้ออกมาอย่างต่อเนื่อง และนี่ก็นานถึงห้าสิบปีแล้วที่ไม่ได้เปิดออก ทำให้ก๊าซที่อยู่ข้างในมีระดับค่าอยู่ในจุดสูงสุด และเมื่อหลุมศพถูกเปิดขึ้นวันนี้ ทำให้มีก๊าซพิษมีความหนาแน่นอย่างมาก!" เหลยหู่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

"เหรอ?"

หลินหยางแสดงสีหน้าตึงเครียด และเมื่อเขาขยับเข้าใกล้หัวใจก็เต้นแรง

เขาพบว่าตัวเองไม่สามารถวิเคราะห์สารที่อยู่ในก๊าซพิษเหล่านี้ได้เลย!

พวกมันเปรียบเสมือนกับสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้

หลินหยางจ้องมองอยู่ครู่หนึ่งและทันใดนั้นก็หยิบหินบนพื้นขึ้นมาพร้อมกับโยนเข้าไปในก๊าซพิษนั้น

ควับ!

ขณะที่ก้อนหินกำลังเข้าใกล้กับก๊าซพิษนั้น จู่ๆ ก็แตกเป็นผุยผง

"ก๊าซพิษสามารถทำลายทุกอย่างให้แตกสลายลงได้ หินต่างๆ ที่อยู่ในสุสานล้วนเป็นหินที่ทำจากวัสดุพิเศษ ฉะนั้นมันจึงไม่ถูกทำลายโดยก๊าซพิษ นอกจากนี้แล้ว คนอื่นๆ หรือสิ่งอื่นๆ หากสัมผัสไปโดยก๊าซพิษเข้าจะถูกทำลายลงทันที หากพวกคุณเข้าไป ก็จำเป็นต้องใช้ผิวหนังของตัวเองเข้าต้านทานก๊าซพิษนั้น ไม่เพียงเท่านั้น หากพละกำลังถูกใช้จนหมดและไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไปก็อาจถูกก๊าซพิษกลืนกินกัดกร่อนได้!" เหลยหู่อธิบายอย่างเคร่งขรึม

หลินหยางเงียบไม่พูดอะไร

"พ่อหนุ่ม ผมได้ยินมาว่าคุณได้รับรางวัลที่หนึ่งในการแข่งขันอวี่เจวี๋ยและถูกหอเหลยเจ๋อเทียนลากมาที่สุสานเทพสูงสุดแห่งนี้ ฮึฮึ หอเหลยเจ๋อเทียนมียอดฝีมือจำนวนมาก พวกเขาไม่เรียกคนเหล่านั้นเข้าไป แต่กลับเรียกให้คุณมาตาย ถ้าเป็นผม ผมไม่มีทางเลือกที่จะเข้าไปในสุสานเทพสูงสุดนี้เด็ดขาด!"

ขณะนี้เอง ชิวไห่ก็เอ่ยปากขึ้นมาด้วยเสียงหัวเราะ

มีคนเข้าไปน้อยลงหนึ่งคน ก็เท่ากับว่ามีคู่แข่งน้อยลงหนึ่งคน

และแน่นอนว่านี่คือข่าวดีสำหรับทุกคน

"ชิวไห่ คุณหุบปากเดี๋ยวนี้นะ!"

เหลยหู่ตะคอกและหันไปมองหลินหยาง "คุณหลิน รอให้ก๊าซพิษอ่อนกำลังลงกว่านี้แล้วคุณค่อยเข้าไป เข้าใจไหม?"

"คุณตามพวกเขาไปก็ได้" หลินหยางกวาดสายตามองเหลยหู่

เหลยหู่จับจ้องและไม่พูดอะไรอีก

ก๊าซพิษพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าเป็นเวลากว่าหนึ่งนาทีจึงจะอ่อนกำลังลง

"เข้าไปได้แล้ว!" ตัวแทนของสำนักเฉียนคุนเทียนตี้รีบตะโกน "เทียนชู! รีบเข้าไปเร็วเข้า!"

"รับทราบ!"

ตัวแทนของสำนักเฉียนคุนเทียนตี้รีบหยิบเข็มเงินออกมาเล่มหนึ่งพร้อมกับวาดสลักดาวเหนือเทียนกังบนเรือนร่างและจากนั้นก็พุ่งเข้าไปในสุสานทันที

เมื่อเข้าใกล้ก๊าซพิษนั้น ร่างกายของคนที่ชื่อเทียนชูก็มีก๊าซเกราะป้องกันเป็นวงกลมสีม่วงทะลุออกมาอย่างน่าประหลาดใจ

ก๊าซเกราะป้องกันนั้นแยกตัวออกจากก๊าซพิษ ทำให้เขาไม่ได้รับบาดเจ็บหรือเป็นอะไรแม้แต่นิดเดียวพร้อมกับเข้าไปในสุสานได้อย่างราบรื่น

หลินหยางรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

"ก๊าซสีม่วงนั้น? ?"

เขายังไม่ทันได้คิดอะไร คนอื่นๆ ก็แสดงความสามารถอันน่าทึ่งและพุ่งเข้าไปในสุสานได้อย่างราบรื่น

บางคนถูกปกคลุมด้วยชั้นของผิวหนังคล้ายหิน แม้ว่าก๊าซพิษจะร้ายกาจมากแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถทะลุผ่านผิวหนังหินไปได้ ทำให้เขาเข้าไปได้อย่างปลอดภัย

บางคนถูกแสงสีเขียวปกคลุม ทำให้ก๊าซพิษแตกตามร่างกาย แต่พวกเขาสามารถรักษาได้อย่างรวดเร็วและไม่เป็นอะไร

ตัวแทนของตระกูลต่างๆ ที่เข้าไปข้างในได้นั้น อาจกล่าวได้ว่าแปดอมตะข้ามทะเลและแต่ละคนต่างแสดงพลังเวทย์มนตร์ของพวกเขาอย่างน่าทึ่ง

เมื่อเห็นเช่นนี้หลินหยางก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เหลยหู่