ตอนที่ 2805
บทที่ 2815 แหวนเทพสูงสุด
October 21, 2026
เหยียนยิ่นกล่าวอย่างนิ่งๆ : "คนนอกดินแดนคนนี้ จะต้องทุกข์ทรมานซะแล้ว!"
ผู้คนต่างมองไปที่หลินหยาง
หลินหยางในเวลานี้ ได้คลานลุกขึ้นมาแล้วเช่นกัน
ถึงแม้ว่าในปากของเขายังคงกระอักเลือดออกมา
เย่เหยียนจ้องมองเขาอย่างเย็นชา และสาวเท้าเดินเข้ามา
แต่หลินหยางไม่ได้มองไปที่เย่เหยียน แต่มองไปยังฝ่ามือของตนเอง ทำท่าเหมือนคิดอะไรอยู่
"เป็นการเลือกที่ฉลาดมาก คาดไม่ถึงว่าจะซุ่มโจมตีด้วยพลังแห่งสวรรค์ทำให้มันระเบิดออก เพื่อโต้ตอบฉัน แต่น่าเสียดาย พลังเหล่านี้ฆ่าฉันไม่ตายหรอก!" เย่เหยียนกล่าวอย่างสงบ
"ฉันไม่ได้หวังว่าจะใช้พลังเหล่านี้มาฆ่าคุณหรอก!" จู่ๆ หลินหยางก็กำหมัดขึ้นมา ดวงตาทั้งคู่มองหลินหยางอย่างไม่แยแส
"หื้ม?"
เย่เหยียนแปลกใจเล็กน้อย
หลินหยางในเวลานี้ จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสงบนิ่งขึ้นมา
อีกทั้ง.....ในแววตาของเขายังเต็มไปด้วยความมั่นใจอีกด้วย
ใช่ นั่นเป็นความมั่นใจที่ไม่ธรรมดาเลย!
ก่อนหน้านี้ เขาไม่มีแววตาที่มั่นใจขนาดนี้เลย
อะไรที่ทำให้เขามั่นใจได้เช่นนี้นะ?
เย่เหยียนรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาขมวดคิ้วแน่น
แต่ในเวลานี้
คว้าง!
ทันใดนั้นแสงประหลาดก็พุ่งออกมาจากโลงหินที่แตกเป็นเสี่ยงๆ นั้น
หลังจากนั้นทั่วทั้งสุสานเทพสูงสุดก็สั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง
ผู้คนต่างตกตะลึง และมองไปรอบๆ
"นี่มัน......" เย่เหยียนก็ตกตะลึงเช่นกัน มองไปและพูดด้วยเสียงสั่นเครือ
"ท่านนักปราชญ์! ดูเหมือนว่ากลไกบางอย่างได้ถูกเปิดออกแล้ว!" เทียนชูรีบตะโกนกล่าว
เย่เหยียนได้ยินเช่นนั้น ก็เข้าใจในทันที จ้องมองไปที่โลงหินนั้นและกล่าวว่า : "โลงศพเหล่านี้ มีกลไกซ่อนอยู่ เมื่อมันโดนทำลาย ก็สามารถเปิดช่องลับที่ซ่อนอยู่ในสุสานเทพสูงสุดได้!"
"แน่นอนว่าเป็นเช่นนี้!"
เหยียนยิ่นกล่าว
"ฟังนะ ฉันขอสั่งให้คุณรีบไปยังสุสานอื่นๆ โดยเร็ว และทำลายโลงหินซะ! เร็ว!" เย่เหยียนตะโกนกล่าว
"รับทราบ!"
ทุกคนรีบลุกขึ้น และมุ่งออกไปด้านนอกทันที
เย่เหยียนมองหลินหยาง และไม่พูดอะไรอีก เดินไปข้างหน้าเล็กน้อย และจู่โจมเข้ามาอีกครั้ง
พลังที่ระเบิดออกมาหมุนเวียนอยู่บนหมัดของเขา และกลายเป็นมังกรที่บ้าคลั่งหนึ่งตัว ตรงเข้ามาที่หลินหยาง
หลินหยางต้านทานทันที
แต่วินาทีต่อมา แขนทั้งห้าที่เหลือของเขาก็จู่โจมเข้ามาอย่างบ้าระห่ำ
หลินหยางถูกโยมตีทันที และถอยหลังอย่างต่อเนื่อง
เย่เหยียนจู่โจมอย่างโหดเหี้ยม เพื่อต้องการสังหารหลินหยาง
หลินหยางถอยหลังอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนสู้ไม่ได้
แต่ในเวลานี้ แสงสว่างไสวอันน่าสะพรึงกลัวได้ส่องออกมาจากแขนขวาของเขา ลำแสงที่ราวกับสายฟ้าส่งออกมาจากแขนของเขา โครงกระดูกที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปทั่วร่างกาย และจากนั้นก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็วบนหมัดของเขา
"อะไรกัน?"
เย่เหยียนหายใจกระชั้นทันที
"โจมตีฉันมาหลายครั้งขนาดนี้ ตอนนี้ ถึงตาฉันแล้ว!"
ดวงตาทั้งคู่ของหลินหยางดุร้าย ฉับพลันเขาก็เลิกป้องกัน และยกหมัดจู่โจมไปที่เย่เหยียน
เย่เหยียนขวางกั้นด้วยหกแขนทันที
กร๊วบ!
กร๊วบ!
กร๊วบ!
.......
เสียงของกระดูกแตกหักดังขึ้นมา
เย่เหยียนลอยออกไปทันที และชนกำแพงเข้าอย่างแรง
และพบว่า
แขนทั้งหกของเขาหักทั้งหมด!
เมื่อฉากนี้ปรากฏขึ้น แม้แต่หลินหยางเองก็ต้องตกใจ
เขามองหมัดตนเองอย่างตกตะลึง ใจลอยเล็กน้อย
นี่เป็นพลังของกระดูกในโลงศพเหล่านั้นเหรอ?
สาเหตุที่หลินหยางเจ็บปวดทรมานอย่างมากเมื่อครู่นี้ ก็คือกำลังหลอมรวมกระดูกเหล่านี้อยู่
แม้ว่าเขาจะแทนที่กระดูกทั้งหมดในร่างกายตนเองด้วยโครงกระดูกอันนี้ แต่การที่จะหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาได้ มันก็ยากอย่างมาก
โครงกระดูกอันนี้ได้ต่อต้านเนื้อหนังมังสาของเขา ทำให้ไม่สามารถมีสมาธิในการต่อสู้แล้ว