บทที่ 2818 หลอมรวมกัน

"เคลื่อนภูเขา!"

เสียงตะโกนดังก้องไปทั่วท้องฟ้า

หลังจากนั้นก็เห็นนิ้วมือของเย่เหยียนขยับเล็กน้อย พลังแห่งสวรรค์อันแข็งแกร่งก็พุ่งเข้าไปยังภูเขาลูกใหญ่ที่อยู่ห่างไกล

จากนั้นภูเขาลูกใหญ่ก็สั่นไหว ลอยขึ้นมาทันที และพุ่งมาทับคนที่อยู่ทางด้านนี้

"หัตถ์เทพพิฆาต!"

ฉางหยานำเข็มแทงลงที่ข้อมือ กระโดดขึ้น และตบภูเขาลูกใหญ่ด้วยฝ่ามือทันที

ตูม!

ภูเขาลูกใหญ่ระเบิดออก

หินกระเด็นกระจัดกระจาย

แต่ด้านหลังภูเขาลูกใหญ่ที่แตกออก มีเข็มปราณจำนวนนับไม่ถ้วน

"ระวัง!"

ฉางหยาหายใจถี่ จึงตะโกนขึ้นทันที

ทุกคนรีบป้องกันการโจมตี

เข็มปราณแทงลงมาราวกับฝนที่ตกกระหน่ำ

ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก.....

ยอดฝีมือจำนวนมากถูกเข็มปราณแทง แต่ละคนก็ลงกับพื้นและกระตุกอย่างแรง จากนั้นร่างกายก็แห้งเหี่ยวลง

เห็นว่า เลือดเนื้ออวัยวะภายในร่างกายของเขาล้วนหลอมละลาย เหลือเพียงแค่หนังหุ้ม

"ห๊ะ?"

คนอื่นๆ มีสีหน้าตกใจเป็นอย่างมาก

เป็นวิธีการที่น่ากลัวเป็นอย่างมาก!

"เข็มของเย่เหยียน ไม่สามารถโดนได้! คุณตามฉันไปสังหารเขากัน!"

ฉางหยาตะโกนขึ้นมา และพายอดฝีมือกลุ่มหนึ่งเข้าไปรุมโจมตีเย่เหยียน

เย่เหยียนร้องร้องเชอะอย่างเยือกเย็น และสละหกแขนเพื่อไปต้านทานโดยตรง

ถึงแม้ว่าเขาจะตัวคนเดียว แต่ก็มีถึงหกแขน แม้จะถูกล้อมโจมตี ก็สามารถรับมือได้อย่างง่ายดาย

ฉางหยาและคนอื่นๆ ต่างก็อกสั่นขวัญหาย

เย่เหยียนเป็นเพียงแค่มือดีของดินแดนแห่งความเงียบและความตาย แต่ในขณะนี้มีฝีมือถึงเช่นนี้ มันช่างน่ากลัวถึงเพียงใด?

"วันนี้ได้ทำให้คนคนนี้ไม่พอใจ ด้วยลักษณะของเขา คงจะไม่ปล่อยเราไปอย่างแน่นอน ถ้าหากวันนี้ไม่กำจัดคนคนนี้เสีย ในอนาคตเขาก็จะต้องคิดบัญชีอย่างแน่นอน ทุกคนที่อยู่ที่นี่อย่าได้คิดที่จะหลบหนีเลย! ฉะนั้นตอนนี้เป้าหมายหลักของพวกเราไม่ใช่แหวนเทพสูงสุด แต่เป็นการสังหารคนคนนี้! เข้าใจไหม? ?" ฉางหยาตะโกน

"ฆ่ามัน!"

ทุกคนพุ่งออกมาด้วยเจตนาสังหาร และโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

ครั้งนี้พวกเขาจริงจังตั้งใจจริงๆ

แม้แต่ฉางหยาก็ไม่กล้าเมินเฉย

ตอนนี้ตำหนักเทียนเสินอาจจะไม่สามารถทำอะไรสำนักเฉียนคุณเทียนตี้ได้ แต่ด้วยการเติบโตอย่างรวดเร็วของเย่เหยียนนี้ คงจะใช้เวลาไม่ถึงสิบปี เขาก็จะสามารถแข็งข้อกับสำนักเฉียนคุนเทียนตี้ได้

ผ่านไปสองปี สำนักเฉียนคุนเทียนตี้จะยังมีคนที่เป็นคู่ต่อสู้กับเขาหรือไม่ ก็ไม่อาจล่วงรู้ได้

ทุกคนเข้าจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง และสร้างความกดดันให้เย่เหยียนไม่น้อย

แต่การต่อสู้ยิ่งรุนแรง เย่เหยียนก็ยิ่งตื่นเต้น

"ฮ่าๆๆๆ สังหารก็ดี! สังหารก็ดี! มาเถอะ มาเปิดศึกการต่อสู้ที่สนุกกัน!"

เย่เหยียนหัวเราะเสียงดัง ไม่หวาดกลัวความเป็นความตาย และออกแรงต่อสู้อย่างสุดความสามารถ

แต่ภายในสุสานเทพสูงสุด

หลินหยางพยายามคืบคลานไปหากระดูกเทพสูงสุดนั้นอย่างยากลำบาก

ในเวลานี้จักรพรรดิโบราณ ได้สูญสิ้นความหมายไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

เขามาถึงด้านหน้าของกระดูกเทพสูงสุดนั้นอย่างยากลำบาก แล้วหยิบกระดูกชิ้นหนึ่งจากด้านบน แล้วยิ้มอย่างเจ็บปวด: "ดูเหมือนจะต้องอดทนกับความเจ็บปวดจากการดึงกระดูกอีกครั้งแล้วสินะ!"

แต่ทว่าในขณะที่เขากำลังจะเปิดผิวหนัง และใส่กระดูกเข้าไปในร่างกาย

จ๊อกๆ ....

จู่ๆ กระดูกในมือก็ละลายเอง และเปลี่ยนเป็นของเหลว เข้าสู่ภายในร่างกายของเขา แล้วไปอยู่ในกระดูกของเขา

"อะไรกัน?"

หลินหยางตกตะลึง

หลังจากที่กระดูกนี้หลอมรวมเข้ากับกระดูกของตนเองอย่างสมบูรณ์ กระดูกภายในร่างกายก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง กระแสพลังงานที่สม่ำเสมอพุ่งออกจากในร่างกาย

ดูน่าเกรงขาม!

พลังภายในกระดูกเหล่านั้นได้ไหลเชี่ยวเป็นพิเศษยิ่งกว่าก่อนหน้านี้อีก!

"นี่....นี่ก็คือกระดูกเทพสูงสุดที่แท้จริงอย่างนั้นเหรอ?"