บทที่ 2819 ต่อสู้จนถึงที่สุด

ฉางหยาค่อยๆ ถอยหลัง และกล่าวอย่างสั่นเทา

คนโดยรอบต่างตกตะลึง

เทพเซียนแห่งแผ่นดิน?

เทพเซียน??

ในเวลานี้! คาดไม่ถึงว่า เย่เหยียนจะกลายเป็นเทพเซียนไปแล้ว?

ดินแดนความเงียบและความตายกว้างใหญ่อย่างมาก และแน่นอนว่ามีไม่กี่คนที่มีพลังแห่งสวรรค์อยู่ในครอบครอง

แต่การครอบครองพลังแห่งสวรรค์ที่มีอยู่เหล่านี้ ไม่มีใครเลยที่ฝึกฝนพลังแห่งสวรรค์ออกมาด้วยตนเอง

บางทีพวกเขาก็พบเจอโดยบังเอิญ บางทีก็อาศัยยาและของใช้ต่างๆ จึงจะสามารถใช้พลังมหัศจรรย์นี้ได้

แต่ในกรณีที่กลายเป็นเทพเซียนแห่งแผ่นดินไปแล้ว พลังทั้งหมดในร่างกายจะถูกเปลี่ยนแปลงเป็นพลังแห่งสวรรค์!

เมื่อถึงเวลานั้น ระยะห่างของพวกเขากับคนทั่วไปก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน!

เทพเซียนแห่งแผ่นดินมีพลังแห่งสวรรค์ในครอบครอง และเป็นพลังแห่งสวรรค์ที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง พลังของมันจะมากกว่าเป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่นเท่าของพลังแห่งสวรรค์ของคนธรรมดาทั่วไปที่ได้รับจากการพึ่งพาสิ่งของภายนอก!

นี่เป็นความแตกต่างของวิถีนอกรีตกับดั้งเดิม

"อย่าให้เขาก้าวข้ามภัยพิบัติได้สำเร็จ! รีบขัดขวางเข้าไว้!"

ในเวลานี้ ฉางหยาได้ร้องตะโกนด้วยความโมโห

ทุกคนเข้าใจในทันที และรีบมุ่งเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง

แต่ว่า.....ในเขตแดนการก้าวข้ามภัยพิบัติ พลังทั้งหมดรวมถึงพลังแห่งสวรรค์จะต้องถูกระงับเอาไว้ เดิมทีแล้วพวกเขาไม่สามารถรวบรวมพลังในร่างกายได้เลย แล้วจะฆ่าเย่เหยียนได้อย่างไร?

ผู้คนไม่สามารถกระโดดสูงขึ้นไปในอากาศได้

เกรงว่ากระโดดไปแล้ว ก่อนที่จะพูดถึงว่าจะถูกเย่เหยียนฆ่าตายหรือไม่ เกรงว่าสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น จะต้องผ่าพวกเขาจนกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างแน่นอน......

ในเวลานี้ ฉางหยาก็ได้สติขึ้นมา

เดิมทีการต่อสู้อย่างถึงอกถึงใจที่เย่เหยียนรอคอย มันไม่ใช่เพื่อความสนุกสนาน

จุดประสงค์ของเขา มันเป็นการใช้ยอดฝีมือระดับสูงสุดของที่นี่ มากระตุ้นศักยภาพในร่างกายของเขา ช่วยให้เขาก้าวข้ามขั้นสุดท้ายไป ทะยานก้าวข้ามภัยพิบัติ และกลายร่างเป็นเทพเซียนแห่งแผ่นดิน!

"บนโลกใบนี้.....จะกำเนิดอสูรเช่นนี้ได้อย่างไร?"

ฉางหยาพูดพึมพำ และสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง

เวลานี้ สายฟ้าฟาดลงมาบนร่างของเย่เหยียน

ผมของเย่เหยียนเปลี่ยนเป็นสีขาวราวกับหิมะ สายฟ้าไหลเวียนอยู่บนเส้นผมทุกเส้น เขาราวกับพระเจ้า ที่กำลังมองลงมายังสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้

"วันนี้ ฉันเย่เหยียน! จะขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดของดินแดนแห่งความเงียบและความตาย!"

สายฟ้าม้วนอยู่รอบตัวเขา และหมุนวนอย่างต่อเนื่อง กระจายไปทั่วสารทิศไม่หยุดยั้ง

ราวกับว่าเขาสวมชุดเกราะสายฟ้า ยืนสูงตระหง่านอยู่บนท้องฟ้า และท้าทายโลก

ในเวลานี้ เขาคือสัจจเทพ!

เขา คือหนึ่งเดียวเท่านั้น

ครืน!

มีสายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง ชำระล้างร่างกายของเขา

ทุกๆ ครั้งที่สายฟ้าฟาดลงมา ทำให้ร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง

ผิวพรรณของเขาดูเปล่งประกายยิ่งขึ้น

ขนและผมของเขาเต็มไปด้วยพลังงานอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ใบหน้าของเขาดูมีสง่าน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น

ราศีของเขาเพิ่มขึ้นถึงขั้นโดดเด่นเป็นพิเศษ

ไม่มีใครอธิบายได้ว่าเวลานี้เย่เหยียนอยู่ในสถานะใด

ผู้คนทำได้เพียงแหงนหน้ามองเขาเท่านั้น

ราวกับแหงนหน้ามองสัจจเทพก็ไม่ปาน

เมื่อสายฟ้าจำนวนมากฟาดลงมาบนร่างกายของเขา ร่างกายของเขาก็ถูกห่อหุ้มไปด้วยสายฟ้า และร่างของเขาก็ค่อยๆ ลงมาบนพื้น

ผู้คนต่างตื่นตกใจจนถอยหลัง คนจำนวนไม่น้อยถึงกับขาสั่น หวานกลัวจนถึงขีดสุด

เทพเซียนแห่งแผ่นดิน?

นี่ไม่ใช่การมีอยู่ที่คนธรรมดาๆ จะต่อสู้ได้

เมื่อเย่เหยียนลงมาบนพื้น สายฟ้าก็ระเบิดกระจัดกระจาย

ในที่สุดร่างจริงของเขาก็สะท้อนอยู่ในสู่สายตาผู้คน

เขาในขณะนี้ ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่า กล้ามเนื้อที่แข็งแรงได้สัดส่วนถูกปกคลุมด้วยลำแสงสว่างไสว ดวงตาทั้งคู่ราวกับดวงดาว ใบหน้าราวกับสวรรค์สรรค์สร้าง ผมสีขาวเต็มไปด้วยความแวววาว ลมปราณหลอมรวมกันกับฟ้าและดิน

ทุกคนในที่นี้ตกตะลึงอ้าปากค้าง และมองอย่างเหม่อลอย