บทที่ 2861 ค่ายกลดาบเก้าทัณฑ์สวรรค์

นี่คือทีมเทียนหู่ฉือเว่ย!

นี่เป็นหนึ่งในทีมที่มีพลังการต่อสู้สูงสุดในการประชุมสมัชชาใหญ่!

ในตอนนี้ ทำไมหถึงทำอะไรลินหยางไม่ได้?

แต่กลับปลิวไปพร้อมกับหมัดนั้น?

"ไม่...เป็นไปไม่ได้...นี่มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!"

เฉียนเซินตัวสั่น หัวของเขารู้สึกชายิบ

จ่านหงกลายเป็นหินแล้ว

ในขณะนั้น แม้แต่ฉางหู่เองก็อดไม่ได้ที่หัวใจสั่นไหว และลูกตาของเขาก็ถลนจนแทบจะหลุดออกจากเบ้า

“หมอเทวดาเจียงเฉิงหลิน คุณมีพลังมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”

การแสดงออกของฉางหู่เยือกเย็น

ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับพลังของหลินหยางมาจากข้อมูลพื้นฐานที่ได้รับจากที่ประชุมสมัชชาใหญ่เท่านั้น

เกี่ยวกับความแข็งแกร่งของหลินหยาง ที่ประชุมสมัชชาก็ประเมินไว้มากเช่นกัน

เป็นอันดับหนึ่งของแดนมังกรในด้านการแพทย์และศิลปะการต่อสู้

ตัวอักษรทั้งหกนี้ดูเหมือนจะพิเศษเมื่อมองแวบแรก แต่สำหรับฉางหู่แล้ว พวกมันก็ไม่มีอะไรเลย

ทีมเทียนหู่ฉือเว่ยของพวกเขาเคลื่อนไหวอยู่นอกดินแดน และมีสิ่งมีชีวิตมากมายไม่รู้กี่ตัวที่อ้างว่าเป็นอันดับหนึ่งหรือบอกว่าพวกเขาเป็นอมตะ แต่กลับถูกฆ่าตายนอกดินแดน?

คนเหล่านี้แต่ละคนล้วนไปถึงจุดสุดยอดของทักษะหรือสาขาของตน และพวกเขาต่างก็มีชื่อเสียงโด่งดัง

ดังนั้นการที่ถูกเรียกว่าอันดับหนึ่งในด้านวิชาแพทย์และศิลปะการต่อสู้ในแดนมังกรจึงไม่ใช่ตัวตนที่ทรงพลังสำหรับพวกเขา

เพียงแต่ว่า

นอกจากนี้ยังมีประโยคหนึ่งจากที่ประชุมสมัชชาใหญ่ที่ฉางหู่จดจำไว้ในใจเสมอ!

ทักษะของหมอเทวดาหลินก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว!

ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว? หมายความว่าพรสวรรค์นั้นสูงมากและความสามารถในการทำความเข้าใจก็ไม่ธรรมดา

แต่นี่ก็เป็นประโยคที่คลุมเครือมาก

มันจะรวดเร็วได้แค่ไหนและพรสวรรค์จะมากมายเพียงใด?

ฉางหู่เองก็ไม่รู้เลย

และตอนนี้ ความคิดที่น่ากลัวก็ผุดขึ้นในใจของเขา

แม้แต่ อันดับหนึ่งด้านการแพทย์และศิลปะการต่อสู้ในแดนมังกร' ก็ยังดูเป็นแนวคิดที่คลุมเครือมาก!

เพราะถ้าหมอเทวดาหลินเป็นอันดับสองหรือสามในด้านการแพทย์และศิลปะการต่อสู้ของแดนมังกร ก็หมายความว่าความแข็งแกร่งของเขาไปถึงอันดับสองหรือสามในด้านการแพทย์และศิลปะการต่อสู้ของแดนมังกรเท่านั้น

แต่เขาเป็นหมอและนักศิลปะการต่อสู้อันดับหนึ่งในแดนมังกร...

อาจเป็นเพราะมีแค่ตำแหน่งอันดับหนึ่งเพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้น และไม่ได้หมายความว่าความแข็งแกร่งของเขาจะจำกัดอยู่เพียงแค่นี้...

ในเวลานี้ สมาชิกคนอื่นๆของทีมเทียนหู่ฉือเว่ยก็เข้ามา

แม้ว่าการแสดงความแข็งแกร่งของหลินหยางจะน่าทึ่ง แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้ทีมเทียนหู่ฉือเว่ยหวาดกลัว

"ดาบ ดึงออกมา!"

คนหนึ่งตะโกนเสียงดัง และเงาที่น่าสะพรึงกลัวของดาบยักษ์ในมือของเขาก็หันไปทางหลินหยาง

หลินหยางวางเข็มเงินไว้ที่หลังมือแล้วเหวี่ยงไปทางนั้น

บูม!

เข็มเงินคดเคี้ยวเหมือนงูที่กลืนและคายออกมาบนฝ่ามือของเขา กระแทกไปที่เงาดาบจนแตกกระจุย จากนั้นแขนของหลินหยางก็สะบัดไปทางสมาชิกทีมเทียนหู่ฉือเว่ยที่พุ่งเข้ามาหาด้านขวา